Нинди көчле сүз! «Син һәм синең йортың яшәячәк!» Паул төрмә сакчысы аңардан: «Коткарылу өчен нәрсә эшләргә тиешмен?» дип сорагач, шул ук сүзне кулланды. Җавап гади иде: «Ходай Гайсә Мәсихкә ышан, һәм син коткарылырсың, син һәм синең йортың» (Рәсүлләр 16:30–31). Зәдәкия үзен һәм үз йортын коткара алырлык сүзне ишетте! Ләкин ул ишеткәннәр белән нәрсә эшләде? Ул Иремиядән аларның сөйләшүе турында беркемгә дә әйтмәскә сорады!
Зәдәкия патша иде, аның акчасы һәм йогынтысы бар иде. Ләкин бу нәрсәләрнең берсе дә ул үз хөкемдары алдында торганда файдасыз иде. Бу хөкем көне иде. Алар аның улларының тамакларын аның күзләре алдында кистеләр, аннары аның күзләрен сукырайттылар. Бу аның соңгы күргән нәрсәсе иде. Аннары, ул гомеренең калган өлешен төрмәдә үткәрде. Аңа 32 яшь иде.
Зәдәкия Аллаһының коткару сүзенә буйсынмады һәм үзен үз хөкемдары алдында тапты. Хөкем көнендә беркем дә Аллаһы белән сөйләшә алмаячак. Барлык авызлар да ябылачак. Барысы да гаепле табылачак һәм мәңгегә утлы һәм күкертле күлгә ташланачак.
«Дошманың белән тиз арада килеш, аның белән юлда булганда, дошманың сине хөкемдарга тапшырмасын, хөкемдар сине офицерга тапшырмасын, һәм син төрмәгә ташланмасын» (Мат. 5:25). Без бүген Инҗилгә буйсынырга тиеш! Без хәзер Аллаһы белән яхшы мөнәсәбәтләргә керергә тиеш, Аны хөкемдар буларак очратканчы. Безнең гөнаһ мәсьәләсе хәл ителергә тиеш. Һәм бер генә юл бар: ул Аллаһы Инҗиленә буйсыну.
Гайсә Мәсих үзенең хачтагы эше белән «Аңа буйсынганнарның барысына да мәңгелек коткарылу авторы булды» (Еврейләргә 5:9). «Улына ышанганның мәңгелек тормышы бар; һәм Улына ышанмаган тормышны күрмәячәк, әмма Аллаһының ачуы аның өстендә кала» (Яхъя 3:36). Зәдәкия белән Аллаһының мәңгелек караңгы төрмәсендә тәмамланмагыз. Ходаебыз Гайсә Мәсихнең Инҗиленә хәзер буйсыныгыз! (Әйе, хәзер үк!)
