Біз Иеміз Исаның төрт ағасы туралы оқимыз – Жүсіп пен Мәриямның ұлдары – бірақ біз есімдерінің екеуін ғана танимыз. Көптеген адамдар өз есімдеріндегі хаттарды жазу үшін Құдай қолданған Жеймс пен Жүдәны жоғарыда аталған аяттарда аталған ағалардың екеуі деп санайды. Басқаларына не болғанын білмейміз. Бұл біз үшін сабақ. Біз бұдан біздің отбасылық мұрамыз немесе отбасылық артықшылықтарымыз Иемізбен қарым-қатынасымызға құқық бермейтінін немесе біліктілік бермейтінін білеміз. Жеймс пен Жүдә өздерін тек Құдайдың және Иеміз Исаның құлдары деп санады, және олар өз есімдеріндегі хаттарда өздерін осылай таныстырады.
Біз өзіміз емес, Құдай әрқайсымызға қажетті және ең жақсы деп білгенін бергенін есте ұстауымыз керек. Және біздің қазіргі жағдайымыз тек Құдайдың рақымының арқасында екенін мойындағанымыз жақсы. Ол Өзінің істерін біздің қолымызға тапсырды. Бізге мақтануға немесе шағымдануға орын жоқ, тек адал жұмыс істеп, Оған қызмет ету керек, біз барлық нәрсені тек бізді нығайтатын Мәсіх арқылы жасай алатынымызды біліп, бір күні Мәсіхтің сот тағының алдына келіп, өзіміз туралы Құдайға есеп беретінімізді, денеде жасалған істерімізді, не істегенімізге сәйкес алатынымызды есте ұстауымыз керек.
Колостықтарға айтылған сөздерді үнемі еске түсірейік: «Не істесеңдер де, сөзбен немесе іспен, бәрін Иеміз Исаның атынан істеңдер, Ол арқылы Әке Құдайға шүкіршілік етіңдер» (3:17).
