Бул аятта «биздиң» сөзине қандай басым жасалғанына итибар бериң, ол үш мәрте айтылған: «биздиң гүналарымыз», «биздиң қәтелеримиз» ҳәм «биздиң тынышлығымыз». Яҳудий халқы буны мойынлайды ҳәм оны жекелестиреди, бирақ биз бул пайғамбарлықта жазылған «биздиң» сөзиниң бизге де тийисли екенин ҳеш қашан умытпаўымыз керек. Биз «басқа миллетлердиң гүнакарлары» болған ҳәм Оған исенгенлер ҳақыйқаттан да оны жекелестирдик (Гал. 2:15). Исраилдиң исенимсизлиги ҳәм Мәсихти қабыл етпеўи арқалы қутқарылыў бизге, басқа миллетлерге келди (Рим. 11:11–15).
Кресттеги азап-ақырлар бул жерде анық сөзлер менен сүўретленген: «жараланды» «тесилди» дегенди аңлатады; «жарақатланды» сөзи «жаншылды» деп аўдарылыўы мүмкин; ҳәм «соққылар» «жаза» идеясын береди. Соққылар бәлким Мәсих алған Рим қамшылаўына емес, ал биздиң ушын Ол басдан өткерген илаҳий жазаға қарата айтылады. Бул жердеги емлеў физикалық емлеўди емес, ал руўхый саўалыўды ҳәм Қудай менен жарасыўды сүўретлейди – ҳаўарий буны 1 Петр 2:24-те анық айтады. Оның Қудайдың қолы астында кресттеги терең азап-ақырлары биздиң гүналарымыз ҳәм қәтелеримиз себепли болды. Бул сөзлер биздиң өз еркимиз, бузықлығымыз ҳәм бас көтериўимиз арқалы Қудайдың нызамын бузғандағы жоқары дәрежели гүналарымызды сүўретлейди. Мәсихтиң барлық нәрседе, соның ишинде кресттеги өлимге шекем бойсыныўына қандай қарама-қарсылық (Фил. 2:8)! Исраил буны келешектеги бир күнде қәдирлейди – буған ҳәзир кириў биздиң имканиятымыз.
