Бетания «азап үйі» яки «жуўап үйі» дегенди аңлатыўы мүмкин, бирақ екеўи де сол жерде Иса Мәсихке үй болған үйде ҳақыйқат еди. Өлим оны азапқа салған еди, бирақ енди, Лазарды тирилтиўдеги Оның мийримли ҳәм қудиретли араласыўынан кейин, жуўап болды: Мартадан еркин хызмет, Лазар менен өлимнен кейинги биргелик ҳәм Мәриямнан табыныў — бәлким, Мухаддес Китаптағы ең гөззал мысал.
Оның Иса Мәсихке алып келген нәрсеси мазмунлы ҳәм жақсы еди: бир қадақ май. Ол Оған мүнәсип болғанындай таза еди ҳәм оның өзине қымбатқа түскени ушын қурбанлық еди. Ол Оны майлаў арқалы ҳүрметледи, бирақ рәсмий яки әдеттегидей емес. Ол ислеген исине «толық берилген» еди. Ол барлығын Оның үстине қуйды ҳәм Оның аяқларын шашлары менен сүртти. Ол ушын ысырапшылық ҳәм өзи ушын қурбанлық бар еди. Бул бир ўақыттың өзинде жақын ҳәм ҳүрметли еди. Ол бир де сөз айтпады — сол жағдайдағы бир ҳаял ушын толық мүнәсип — бирақ пүткил үй оның усынған нәрсесиниң ийиси, гөззал тәсири менен толды.
Бул, бәлким, биздиң ақыл-ойымыздың сүўрет формасындағы табыныўды қабыл етиўи мүмкин болған дәрежеси, бирақ ҳеш гүмансыз Мухаддес Руўх оны бизге, аўызша яки үнсиз болсын, табыныўымызда жәрдем бериў ушын жазған. Үйде болыў оның Жыйналысқа айрықша қолланылыўы бар екенлигин аңлатады, бирақ егер биздиң табыныўымыз Мәриямныкындай — Мухаддес Китапқа тийкарланған, ҳақыйқый, қәдирленген, бойсыныўшы, шын жүректен болса — ол биз қай жерде болсақ та руўхый тәсирге ийе болады, себеби Иса Мәсих одан разы болады. Бирақ келиң, оның биздеги мийўеси Оның крестте ислеген иси — Қудай ҳәм биз ушын барлығын ислеген Оның (Ефес. 5:2) мийўеси екенлигин умытпайық.
