Бул сораў 1 Патшалар 19-бапта еки мәрте ушырасады ҳәм Илиясқа қаратылған, ол Изабелден қашып, надурыс жерде еди. Өкинишке орай, ол өз жағдайын ақлаўға тырысты.
Мениңше, ҳәммемиз ушын не ушын бул жерде екенимизди кейде ойланып көриў зәрүр. Бул географиялық жақтан қай жерде екенимизди аңлатыўы мүмкин, бирақ тийкарынан руўхый жақтан, гүўалықта қай жердемиз? Бас руўханийдиң кийимлеринде Исраил балаларының туўылғанына қарап атлары бас руўханийдиң ийинлерине қойылған еки оникс тасқа жазылған еди, бирақ көкирекке олардың атлары Қудай оларға суверенли түрде бөлген орынға қарап жазылған еди.
Мениңше, ҳәммемиздиң гүўалықта Қудайдың ойына сәйкес келетуғын орнымыз бар, ҳәм Оның сөзин үйрениў арқалы, ҳәм дуўаға байланыслы түрде, ҳәр биримиз Ийе бизди қай жерде болыўымызды қәлесе, сол жерде болыўға умтылыўымыз зәрүр.
Бул орын жағдайлар арқалы жүзеге келиўи мүмкин, мысалы, мен қай жерде туўылдым ҳәм өстим, Тимутей сыяқлы, бирақ мен исеним ҳәм исеним арқалы ҳәзир сондай жерде екенимди тексериўим керек болған ўақыт келеди. Еврейлерге 11:24–26-да оқыймыз,
Исеним арқалы Муса, жасы үлкейгенде, Фираунның қызының улы деп аталмаўды таңлады: Қудайдың халқы менен азап шегиўди таңлады, гүнаның лаззатларын бир мүддетке татыўдан гөре: Мәсихтиң намысын Мысырдың ғәзийнелеринен үлкен байлық деп есаплады: себеби ол сыйлықтың қайтарымына қарады. (Еврейлерге 11:24–26)
Муса
Муса қандай уллы адам болса да, тек бир мәрте қәте қылды, ҳәм биз оған не ушын деп сораў бериўимиз мүмкин, Екинши Заң 3:27-де ол Писгаҳтың үстинде, оған айтылғаннан кейин,
Сен де ол жерге кирмейсең. (Екинши Заң 3:27)
Солай етип, ол Ийеге жалбарды, ҳәм 3:25-бапта айтады,
Өтиниш етемен, маған өтиўге рухсат бер, ҳәм Иорданнан кейинги жақсы жерди, сол гөззал таўды, ҳәм Ливанды көрейин, (Екинши Заң 3:25)
ҳәм ол алған жуўап мынадай болды,
Саған жетерли болсын; бул мәселе ҳаққында маған енди сөйлеме. (Екинши Заң 3:26)
Муса ушын қаншалық қыйын болды, халқты қырық жыл даўамында шөл арқалы басқарып, қай жерде екенин ҳәм не ушын сол жерде екенин ойланыў, бирақ ол Ийениң сөзин қабыл етти, «саған жетерли болсын». Ийе бизди қай жерде болыўымызды қәлесе, сол жерде болыўға умтылғанда үйрениўимиз керек болған бирнеше аўыр сабақлар болыўы мүмкин.
Ҳаўарий Павлус
Ҳаўарий Павлусты Римдеги түрмеде ойланып көрейик, ол не ушын сол жерде еди? Бирақ Филиппиялықларға 1:12-де ол былай жазады,
Бирақ мен сизиң түсиниўиңизди қәлеймен, аға-инилер, маған болған нәрселер Инжилдиң алға жылжыўына себеп болды. (Филиппиялықларға 1:12)
Көп жыллар даўамында Ийеге садықлық пенен хызмет еткеннен кейин, ол ҳәзир өзин Рим түрмесинде табады, бирақ өз жағдайының пайдаларын көре алады. Ол қай жерде болса, сол жерде болыўының илаҳий себеби бар еди. Сол түрмеден бизге қанша нәрсе жетти: Ефесликлерге, Филиппиялықларға, Колосалықларға, онда ол барлық әсирлерден жасырылған сырдың ҳақыйқатын ашады, оның хызметшиси етип қойылған еди,
барлық адамларға сырдың бирлигин көрсетиў ушын, ол дүньяның басынан бери Қудайда жасырылған еди, Ол барлық нәрселерди Ийса Мәсих арқалы жаратты. (Ефесликлерге 3:9)
Сол сыяқлы, ол қандай уллы сабақларды үйрениўи керек еди. Жәннетке көтерилип, айтылмас сөзлерди еситип, оны айтыўға рухсат етилмеген, ҳәм соның себебинен,
мен аянлардың көпшилиги арқалы ҳәдден тысқары мақтанбаўым ушын, маған денеме тикен берилди, шайтанның хабаршысы мени урыў ушын, мен ҳәдден тысқары мақтанбаўым ушын, (2 Коринфликлерге 12:7)
ҳәм сонан кейин, Муса сыяқлы,
Бул нәрсе ушын мен Ийеге үш мәрте жалбардым, ол меннен кетсин деп. Ҳәм Ол маған айтты, Мениң мәрҳаматым саған жетерли: себеби Мениң күшим әззиликте кәмил болады. (2 Коринфликлерге 12:8-9)
Бул «денедеги тикен» не екени ҳаққында бизге айтылмаған, бирақ В.Е. Вайнның оған берген пикирлери пайдалы: Павлустың «тили оның физикалық, аўыртпалы, кемситиўши екенин көрсетеди; ол сондай-ақ илаҳий рухсат етилген шайтанлық антагонизмниң нәтийжеси еди; «мен ҳәдден тысқары мақтанбаўым ушын» ҳәм «урыў ушын» деп аўдарылған феъллер ҳәзирги заманда, қайталанатуғын ҳәрекетти аңлатады, турақлы қайталанатуғын ҳүжимди көрсетеди». Ол буннан қатты тәсирленген еди, сонлықтан ол «Ийеге үш мәрте жалбарды, ол меннен кетсин деп. Ҳәм Ол маған айтты, Мениң мәрҳаматым саған жетерли: себеби Мениң күшим әззиликте кәмил болады» (2 Коринфликлерге 12:8–9). Оның өтиниши, Мусаның өтиниши сыяқлы, қабыл етилмеди, бирақ оның орнына ол үлкен нәрсе алды ҳәм солай етип не зәрүр екенин көрген даналықты қабыл ете алды ҳәм өз әззилигине қарамастан «Мениң күшимди» дәлилледи.
Биз ушын қаншалық қыйын, жағдайлар ҳәм азап-ақырлар, олар ҳеш қашан кетпейди, ҳәм бизге турақлы түрде аўырыў, азап, қорқыў ҳәм сынақ келтиреди, өмиримизге киргенде, бул нәрселердиң артында илаҳий себеп бар екенин ҳәм мәрҳамат арқалы жеңиў ҳәм исеним жолында даўам етиў ушын илаҳий ресурс бар екенин қабыл етиў. Патмостағы Юҳанна
Юҳаннаға, Патмос аралында, Аян 1:9–10-да «Сен мында не ислеп атырсаң?» деген сораўды берейик: «Мен Юҳанна, сизиң аға-иниңиз ҳәм азапта, ҳәм Ийса Мәсихтиң патшалығында ҳәм сабырлығында шерик, Патмос деп аталатуғын аралда едим, Қудайдың сөзи ушын ҳәм Ийса Мәсихтиң гүўалығы ушын. Мен Ийениң күнинде Руўхта едим». Ол өзин ҳаўарий деп атамайды, бирақ аға-ини деп атайды, ҳәм басқалар бастан кеширип атырған азапты бөлисти, ҳәм бул Ийса Мәсихтиң патшалығы ҳәм сабырлығына толық сәйкес келетуғын еди:
азап сабырлықты ислеп шығарады (Римликлерге 5:3)
Оның сондай оқшаўланған ҳәм шекленген жағдайларда болыўының және бир илаҳий себеби бар еди, бул дәрежеси төмен болса да, Қудайдың көп әўлиелери бүгин «Қудайдың сөзи ушын ҳәм Ийса Мәсихтиң гүўалығы ушын» сол жағдайда. Ол Қудайдың сөзи себепли сол жерде еди, ҳәм бул ҳәммемиз түсиниўимиз керек болған себеп, бирақ сондай-ақ биз өз дәўиримизде сақлаўымыз керек болған гүўалық бар, ол сыяқлы.
«Руўхта» ҳәм «Ийениң күни» өте әҳмийетли ҳәм әмелий ҳақыйқатлар. Мен тек Руўх ҳәм Қудайдың сөзи арқалы басқарылып, Ийса Мәсихтиң Ийелигине бойсынып, ҳәм бул ҳақыйқатларға әмелий түрде жуўап бериў арқалы гүўалықта қай жерде екенимди түсине аламан. Ийе Ийса
Ақыр-аяғында, сораўымызды Ийе Ийсаға ҳүрмет пенен қолданайық. Юҳанна 12:27–28-де оқыймыз,
Ҳәзир мениң жаным қыйналып тур; ҳәм мен не айтайын? Ата, мени бул сааттан қутқар: бирақ бул себеп ушын мен бул саатқа келдим. Ата, Сениң атыңды даңқла. (Юҳанна 12:27–28)
Не ушын, Қудай даңқланған кәмил өмирдиң ақырында, Ол өзиниң алдында не бар екенин ойланыўы керек, ҳәм бул Оның жанын қозғап, толқытты, ҳәм Оны «бул сааттан» қутқарыўды сораўы керек? Ол өзине жуўап береди ҳәм илаҳий себеп бар екенин мойынлайды, бул себепке биз ҳәзир толық кире алмаймыз, бирақ мәңгиликке лаззатланамыз, сол себеп режелестирген барлық нәрседен.
«Ата, Сениң атыңды даңқла». Егер Илаҳий сүйиспеншиликтиң мақсети орынланыўы керек болса, Оның өтинишине жуўап берилмес еди, сонлықтан кәмил бойсыныў ҳәм итааткарлық пенен, Ол алға жылжыды ҳәм сол сааттағы нәрселерге шыдады, ҳәм соның себебинен, Атаның аты мәңгиликке даңқланады.
