Imanlı, hár bir nársege Qudaydı kóriwge háreket etiń — hám Qudayda hár bir nárseni! Óz erkińizdi Onıń erkinde joǵaltıń. Pawlınıń duwası hám shárti bolmasa, hesh qanday iske kirispeń, hesh qanday rejege qatnaspıń: «Rabbımızdıń erki bolsın.» Bul qalay gúlleniwdi qutlı eter edi, hám qıyınshılıqtı shırın eter edi, sonday etip, barlıq nárselerde, Izrail sıyaqlı, Basshı Ustunǵa eriw — Onıń buyrıǵı menen shatırımızdı qurıw; Onıń buyrıǵı menen ketip qalıw. Hár bir ǵamxorlıqtıń dawısı bar — eger biz onı esitsek. Bul sayaxattaǵı belgi — bizdi «tuwrı jolǵa» kórsetedi, sol arqalı biz «jasaw qalasın» tabamız.
Kóbinese qanday sirli kitap ǵamxorlıq boladı! Onıń hár bir beti qara ieroglifler menen tolǵan, olarǵa insan aqılı hesh qanday gilt bere almaydı. Biraq isenim «jer júziniń barlıq sudiyası durıs islew kerek» degen isenimge súyenedi. Óz xalqınıń barlıǵınıń Atası qáte isley almaydı. Ápiwayı baqlawshı ushın, túngi aspanlardaǵı juldızlar barlıǵı aralas massalar, túrli hám qátelikli jollar menen háreket etedi. Biraq astronom ushın, hár biriniń óz belgili hám belgilengen jolı bar, hám barlıǵı bir ulıwma uyqaslıq hám tártip nızamın buzbay saqlaydı. Bul isenimniń eń joqarı huqıqı, sabır menen 'ashıwlanıw kúni'ne shekem kútiw, sol waqıtta betpe-bet sirli kitap ashıladı, hám imanlı adam hár bir betti tómendegishe tastıyıqlaydı, «Jaqsı!»
Ǵamxorlıqlar hátte qarańǵıraq bolıp kóriniwi múmkin — kún batıwı sıyaqlı shóp qarańǵılıǵına qosılıp ketedi. Biraq, tábiyatqa qarsı, hám máselemizdiń kútiwlerine qarsı, «Keshki waqıtta — jaqtı boladı!» Jıynalǵan bult tek bereketler menen tolǵan bolıp kórinedi, olar imanlı adamnıń basına túsedi.
Jánim, tınıshlan, hám Onıń Quday ekenin bil! «Rabbımızǵa súyen, hám Oǵan sabır menen kútiń.» Siz uzaq waqıt kútip atırǵan sirli «ne ushın» tez arada ashıladı. Uzaq túngi baqlaw tez arada kútilgen, tilegen tań menen tamamlanadı.
Qutlı Rabbımız! Meniń zıyarat jolım Ebenezers menen qalıń ornalasqan, Seniń isenimliligiń hám rahm-shápáátińe gúwalıq beredi. Men Seniń ótken waqıttaǵı kóp miyrimli aralasıwlarıń haqqında oylawdı jaqsı kóremen — Quday sınaqta meni qollap-quwatladı — Quday meni qıyınshılıqta qollap-quwatladı — Quday meni qutqardı qızıqtırıwda — Quday maǵan járdem berdi «adamnıń járdemi paydasız bolǵanda!» «Ayaǵım tayǵan waqıtta, Seniń rahm-shápáátiń, ey Rabbımız, meni uslap turdı!» Hám men Seniń aldın kórsetilgen barlıq jaqsılıǵıńdı — keleshektegi isenimliliktiń kepili retinde qabıl etpeymen be? Seniń «bay támiyinlewshi» ekenińe tolıq isenim menen, men erteńgi kún ushın qáweterlenbeymen — bálkim kelisimge sadıq Qudaydıń bul kelisim kepilligine súyenemen, «Men seni hesh qashan taslap ketpeymen, yamasa seni taslap ketpeymen.»
Men tınıshlıqta jataman hám uyqlayman, sebebi tek Sen, ey Rabbımız, meni qáwipsizlikte jasatıwshısań!
(Zabur 4:8)
