Галилеядағы даўыл
Өз Устазының буйрығы менен, Оның балықшы-шәкиртлери күн нуры түскендей тыныш теңизге шықты. Олар көпшиликти жиберип, Оны «кемеде қандай болса, солай» алып, оны кемениң артқы бөлимине – рульши орнына қойды. Сол әдеми кеште олардың кемесин басқарыўды Оған тапсырыў ушын Оның шеберлигине көп исеним керек болмады, бирақ олар ескеклерине жайғасқаннан кейин, Галилея теңизи белгили болғандай уллы даўыл оларға урып келди. Бирақ олардың барлық тәжирийбесинде сол тәжирийбели кемешилер бундай нәрсени көрмеген еди; бул өмир ушын гүрес сыяқлы көринди, ҳәм тек шебер басқарыў арқалы олар сол даўылдан өтиўге үмит етиўи мүмкин еди, ҳәм мине, рульши ухлап атырған еди.
Даўылда толық тынышлық! Бирақ енди не болады? Егер руль Забедейдиң улларының бириниң қолында болғанда, ямаса оянық Шимон басқарғанда, олар қәўипсиз айлаққа жетиўге үмит етиўи мүмкин еди, бирақ рульши ухлап атырғанда олар ушын қандай үмит болыўы мүмкин еди? Даўыл күшейген сайын олардың қорқынышы артты, ақыры олар Оны азап шеккен исенимсизлик даўысы менен оятты. «Устаз, биздиң жоқ болып атырғанымызға итибар бермейсеңбе?» Ҳәм сол даўыста олардың Устазының даўыл үстинен күши ҳәм оларға болған сүйиўшилиги де сораў астына алынды.
Шәкиртлериниң даўысы менен Хода уйқысынан турды ҳәм Оның даңқының нуры шашылды. Олардың әззилигине жүрегинде нәзик мәрҳамәт ҳәм Оның таңқаларлық көзлеринде мәңгилик тынышлық, ҳәм аўзының сөзлеринде қудиретлилик пенен, Ол даўылға сөйледи ҳәм уллы толқынлар Оның аяқларына үнсиз бойсыныў менен жығылды, гүшик өз ийесиниң аяқларына жығылғандай.
Ходаның даўылдағы тынышлығы
Мен Ходаның даўыл үстинен күшин емес, бәлки Оның ондағы тынышлығын баса көрсетким келеди. «Оның басы жастыққа қойылған ҳәм Ол қатты ухлап атырған еди.» Оның тынышлығы Оның күши сыяқлы таңқаларлық еди. Неге Оған ерген сол адамларда ийман жоқ еди? Олардың Оған болған гүманлары қандай қорқынышлы еди! Олар Оның қасына жатып, Оның тынышлығын бөлисиўи мүмкин еди. Олар өзлериниң басынан өткерген ең уллы даўылда тынышсыз тынышлықтың таңқаларлығын билиўи ҳәм сол түни Оған болған исеними менен есте қаларлық етиўи мүмкин еди.
Даўылдағы биздиң исенимимиз
Сол шәкиртлер сол уллы тынышлық теңизге жайылғанда қәўипсиз еди, бирақ толқынлар оларға урып келгенде де олар қәўипсиз еди, себеби Хода олар менен кемеде еди, ҳәм Оның барлығы олардың қәўипсизлигиниң кепили еди. Ҳәм биз ҳаққымызда не айтамыз? Биз жақсы ҳаўа райында Ондағы қәўипсизлик ҳаққында сөйледик; биз жағымлы жағдайларда Оған исениўди мойынладық; бирақ енди даўылдың қаттылығында не болады? Ҳақыйқатында, биз даўыллы теңизде жүзип атырмыз ҳәм Оған болған исенимимиз сыналмақта. Ол биз бененбе? Биз Оны кемелеримизге қандай болса, солай алып, турмысымызды басқарыўды Оған тапсырдықпа? Егер солай болса, биз бул адамлар сыяқлы сәтсизликке ушыраймызба?
Егер Ол сынақтың қаттылығын тереңлетиўге рухсат берсе, ҳәм оған қарата ухлап атырғандай көринсе, биз ҳәли де Оған исениўимиз мүмкинбе? Паўыл теңиздеги уллы даўылда болғанда, ол «Мен Қудайға исеним» деди, ҳәм кейин түрмеде ҳәм шейитликке дуўшар болғанда ол жазды: «Мен кимге исениўимди билемен ҳәм Оның сол күнге шекем маған тапсырылған нәрсени сақлаўға қәбилетли екенине исеним». Биз қыйыншылық излемеўимиз керек, себеби Хода Өз шәкиртлерине «бизди жаманлықтан қутқар» деп дуўа етиўди үйретти, ҳәм биз тыныш ҳәм тыныш турмыс кешириўимиз ушын жағдайлар сондай болыўын қәлеўимиз туўры. Ҳәм буны есапқа алып, бизден өз өтинишлеримизди Қудайға шүкиршилик пенен билдириў соралады, ҳәм нәтийжеси Қудайдың тынышлығы Мәсих Ийса арқалы жүреклеримизди ҳәм ойларымызды қорғайды.
Бирақ даўыл даўам етсе, ҳәм биздиң қатты сыналғанымыз Қудайдың ерки болса. Онда не болады?
Оның тынышлығының сыры
Хода даўылда ухлады, ҳәм сол уйқы Оның ҳақыйқатында адам екениниң дәлили еди, мийнет арқалы шаршаўды ҳәм уйқы беретуғын тынышлықты билген; ҳәм Оның ухлағаны ҳаққында тек ғана даўылда оқығанымыз таңқаларлық. Сол таңқаларлық тынышлықтың сыры не еди? Ол басын қандай жастыққа қойды? Сыры Оның Қудайға болған толық исеними еди, ҳәм Оның жастығы Оның Әкесиниң өзгермес сүйиўшилиги еди. Биз Оның адамнан артық екенин билемиз, Оның элементлерди басқарыўы буны дәлиллейди ҳәм Ол ухлап атырғанда да кемени басқарды ҳәм қадағалады; бирақ Ол адам еди, ҳәм Өз илаҳий күшин ҳеш қашан Өз пайдасы ямаса ыңғайлылығы ушын қолланбады. Ол күн сайын бойсынған Әкесине толық сүйенип жасады. Оның Әкесиниң ерки Оның ерки еди ҳәм Ол Өз Әкесиниң Оған болған ерки ҳәр дайым туўры екенин билди; Ол Қудай Өз сүйиклисин барлық жолларында сақлайтуғынын билип ухлады; мәңги берекетли ҳәм толық сүйенишли Ийса сол жерде тынышланды.
Оның биз ушын тынышлығы
Мәсихши, Ол бизге сол жастықты береди, ҳәм биз қыйыншылықтың ортасында татлы тынышлық таба аламыз. Ол айтады: «Мениң тынышлығымды сизге беремен… дүнья бергендей емес, Мен сизге беремен. Жүрегиңиз қыйыншылық көрмесин, ҳәм қорқпасын» (Юҳанна 14:27); Ол тағы да айтты: «Мениң Әкем ҳәм сизиң Әкеңиз, Мениң Қудайым ҳәм сизиң Қудайыңыз» (Юҳанна 20:17). Буны билип биз айта аламыз: «Мен тынышлықта жатаман ҳәм ухлайман: себеби Сен, Хода, тек ғана мени қәўипсизликте жасатасаң» (Забур 4:8). Ҳәм егер жүректе қорқыныш пайда болса ҳәм даўыс шықса: «Устаз, биздиң жоқ болып атырғанымызға итибар бермейсеңбе?» жуўап: «барлық қәўетериңизди Оған таслаң, себеби Ол сизге ғамхорлық етеди» (1 Петр 5:7).
