"Ийе ең керек болған ўақытта ҳәрдайым ең жақын болады. Бул ҳәрдайым түсинилмеўи мүмкин, бирақ бул үлкен ҳақыйқат. Ол шәкиртлери мийнет етип, даўыл менен гүресип атырған кемениң қасында болды, белгисиз ҳәм күтилмеген, олардан ҳеш қандай дуўа Оны оларға алып келмеди, бул Оның өзиниң меҳири еди — олар Оған қымбатлы еди. Ол сол жерде екенлиги белгили болғанда дуўа пайда болады, бирақ Ол өзиниң сүйиўи менен сол жерде.
Мениң зәрүрлигим Оның сүйиўине мүрәжат етиў, мениң қыйыншылығым Оны ең аўыр мәўритте мениң қасыма алып келеди, ҳәм мен Оны маған болған қәўетерли, меҳирли қызығыўшылығында танығанда, мен Оны кемеге — мениң жағдайларыма қабыл етемен; Ол оларға Өзи киреди — ҳәм Ол Өзи танылғанда, Ол мениң жағдайларыма мениң менен бирге киреди ҳәм нәтийжеси таң қалдырарлы — ҮЛКЕН ТЫНЫШЛЫҚ БОЛАДЫ" (Ж.Б.С.)
Ийениң шапаат етиўи
Жоқарыдағы абзацтың авторы тәрепинен соншалық әжайып түсиндирилген ўақыяның жағдайларын қарастырың. Марк 6:46 бизге Ийениң дуўа етиў ушын таўға шыққанын айтады. Бул биздиң ойланыўымыз ушын биринши үлкен факт болсын. Биз сол шәкиртлердиң сол түнги Оның дуўасында өз орны болғанына исенемиз. Ол олар ушын шапаатшы еди. Олар жалғыз қалғандай көринди, даўыллы теңизлер ҳәм қатты самаллар менен бетпе-бет келиў ушын жалғыз қалдырылды, бирақ олар умытылмады. Ол олар ушын дуўа етип атырған еди ҳәм оларды сүйгени ушын олар ушын дуўа етип атырған еди.
Ҳәм Ол жалғыз қыйыншылық теңизлерине бетпе-бет келиў ушын қалдырылғандай көринген, сынақтан өткен ҳәм қыйыншылықтағы шәкиртлерине қызығыўшылығын тоқтатты ма? Жоқ, Ол ҳәрдайым қандай болса, сондай, ҳәм даңқ таўында — Қудайдың оң қолында — Ол Өзиниң адамлары ушын дуўа етеди, өйткени Римлилерге 8 былай дейди: "Ким Қудайдың оң қолында отырған ҳәм биз ушын шапаат етип атырған?" "Ийениң бизге болған сүйиўи соншалық үлкен, егер керек болса, Ол аспаннан түсип, биз ушын Голгофаның азабын ҳәм өлимин қайтадан бастан кеширер еди" деп айтылған; ҳәм бул ҳақыйқат, бирақ Қудайға шүкир, Оның буны етиўи керек емес, өйткени "бир қурбанлық пенен Ол муқаддес етилгенлерди мәңгиликке жеткемел қылды."
Бирақ Оның биз ушын жасаўы ҳәм Өзиниң шапаат етиўи менен бизге хызмет етиўи керек, ҳәм Ол буны етеди ҳәм ақырға шекем етеди, Ол буны етеди, өйткени Оның жүрегин толтырған сүйиўи өзгермеген, бул Оны биз ушын крестте Өзин қурбан етиўге мәжбүр еткен сол сүйиў. Биз бул тири сүйиўди, Ийемиздиң биз ушын бул тири хызметин толығырақ түсиниўимиз керек, өйткени бул биздиң күнделикли қутқарылыўымыз ушын зәрүр. Бул тоқтаўсыз хызмет ҳәм нәтийжели; Ол ҳәрдайым биз ушын шапаат етиў ушын жасайды.
Ол көреди ҳәм келеди
Енди Оның жүреги ҳәм даўысы даўылда қалған шәкиртлери ушын дуўада болғанда, Ол оларды көзден ырақта қалдырмады. 48-аят бизге "Ол олардың есиўде мийнет етип атырғанын көрди" дейди. Ҳәм сол ўақыттағыдай, ҳәзир де Ол Өзиниң адамларына қарайды. Ол дуўа етеди ҳәм көреди. Биреўди Ол өмир даўамында жеңиллесиў үмити жоқ аўырыў төсегинде көреди; басқа биреўди жаннан барлық жарықлықты жоқ етиўге ҳәм қосықларды тоқтаўсыз ышқыныўларға айландырыўға қәўип салған жағдайлар тәрепинен қысылған ҳәм қатты сынақтан өткен көреди, басқа биреўди өлимниң деми ҳәм қолы менен қараңғы ҳәм жалғыз етилген жолда аңлап-сезип ҳәм сүринип баратырған көреди. Ол буларды ҳәм азап шегип ҳәм мийнет етип атырған барлық әўлийелерин көреди, ҳәм Ол олар ушын шапаат етиў ҳәм олардың қыйыншылықларында оларға жақынласыў ҳәм оларды оларда жеңимпазлардан да артық етиў ушын жасайды.
"Ол олардың мийнет етип атырғанын көрди ҳәм . . . Ол оларға келеди." Олардың зәрүрлиги ҳәм Оның сүйиўи Оны сол жерге алып келди. Олар кемелерин портқа алып келиў ушын өз күш-жигерлерине соншалық берилип кетпегенде, Оны әлдеқашан көрген болар еди; бирақ олардың теңизшилик шеберлиги нәтийжесиз болғанда ҳәм күшлери таўсылғанда, Ол сол жерде еди, олар ескеклерин таслап, гүрести тоқтатқанда, Ол сол жерде еди — олардың кемесине кириў ушын — олардың жағдайларына кириў ҳәм Өзиниң тынышлығын Өзи менен бирге алып келиў ҳәм оны олар менен бөлисиў ушын; оларды үлкен тынышлыққа баслаў ушын.
Оның барлығына исениў
Бүгин де солай. Оның сүйиўи Оны бизди жеңиллететуғын жерге тез алып келеди, ҳәрдайым жағдайларды өзгертиў ушын емес, олардың айырымларын өзгертип болмайды, бирақ бизди өзгертиў ушын, Өзиниң барлығы менен бизди тынышландырыў ушын, ҳәм Өзиниң сүйиўи менен бизди жеңимпазлардан да артық етиў ушын. Бирақ көп азап шегип атырған әўлийелер булардың бәрин өткереди, не ушын? Себеби олар есиўде мийнет етиўди даўам етеди; олар өз сынақларын өз күшлери менен шешиўге тырысады; олар өз қыйыншылықларын түзетиўге ҳәм өзлериниң нәзик кемесин даўыллы теңизлер арқалы басқарыўға соншалық берилип кеткен, сонлықтан олар Оның суў үстинде жүрип, оларға келип атырғанын — оның ең қатты толқынларының Ҳүкимдарын көрмейди. Бирақ олардың қыйыншылығы Оның имканияты, ҳәм олардың күши жоқ болғанда, Ол олардың күши болады, ҳәм Оның жақынлығын сезиў бәрин өзгертеди.
"Ол шәкиртлерине келип: ЖҮРЕГИҢИЗДИ КӨТЕРИҢ: БУЛ МЕН; ҚОРҚПАҢ," деди. Ҳәм бул олар ушын жетерли еди; бул биз ушын жетерли. Биздиң үлкен Шапаатшымыз биз ушын дуўа етеди, бизди көреди, бизге келеди, ҳәм буны сезиўде биз Ол арқалы жеңимпазлардан да артық бола аламыз, ҳәм бул бизди Оның сүйиўинен ҳеш нәрсе айыра алмайтынын билгенимиз ушын — нә азап, нә қыйыншылық, нә қуўғын-сүргин, нә ашлық, нә жалаңашлық, нә қәўип, нә қылыш.
Бул нәрселер Оны бизге жақынластырады, өйткени Ол бизди сүеди, ҳәм буның себебинен Оның қаны менен қутқарылған бизлер Оның өмири менен қутқарыламыз. Ҳаўа, биз өлим көлеңкеси өткелинде жүрсек те, биз исенемиз ҳәм гүбирлемеймиз, қорқпаймыз ҳәм жеңимпазбыз, өйткени Ол сол жерде, ең үлкен сынақ болған жерде; ҳәм әлбетте Ол ақырға шекем болады; бул Өзиниң адамларының үлкен Бас Руўханийи, Шапаатшысы ҳәм Басшысы, Ол: "Мен сени ҳеш қашан тасламайман ҳәм қалдырмайман," дейди.
