Иоаким, Жошияның ұлы, күндерінде Яһуда мен Иерусалимдегі жағдай тез нашарлап бара жатты. Еремия Құдай тарапынан көтерілген пайғамбар болды және Иеміздің сөзін жариялауға және соңғы апатқа әкелетін жағдайды батыл әшкерелеуге тапсырылды. Барух Еремия айтуға тиіс салтанатты сөздерді кітапқа жазу үшін жұмысқа алынған хатшы болды. Мұны біз Еремия 45-ті оқығанда білеміз.
Халықтың көпшілігі Еремияның айтқандарына немқұрайлы қарады, тіпті дұшпандық танытты:
бірақ Барух олай емес. Ол тек қана сот пайғамбарлықтарын жазып қана қоймай, олардың ауырлығы мен қайғысын сезінді, мұны біз сол қысқа тараудың 3-ші аятынан көреміз. Халыққа қайғы жарияланған еді, бірақ ол оны өзі үшін сезініп: «Қайғы менің басыма түсті!» деді. Оның үстіне, ол оны Құдайдан қабылдады. Ол оларға қайғы әкелген ұлы Вавилон патшасы Навуходоносор туралы айтуы мүмкін еді; бірақ жоқ, өйткені ол: «Иеміз менің қайғыма қайғы қосты» деп айқайлады. Ол кем дегенде өзі жазған нәрселерге сенді, және ол соңғы апаттың әлі келетінін және жақын екенін білді.
Өзін-өзі іздеу азғыруы
Әрқайсымыз жүрегімізді осындай жағдайға қалай әрекет етер едік деп сынап көрейік. Егер бізде энергия мен бастамашылық болса, біздің бейімділігіміз ұлттық апаттар кезеңі батыл адам үшін алға жылжуға және үлкен пайда табуға үлкен мүмкіндіктер береді деп айту болмас па еді? Барухта осылай ойлау азғыруы болған сияқты; сондықтан оған: «Өзің үшін ұлы нәрселерді іздейсің бе? Оларды іздеме» деген сөз айтылды.
Өзін-өзі көтеру мүлдем жойылуы керек еді. Оған өмірі оны қайда алып барса да, «олжа» немесе «табыс» ретінде берілетіні айтылды. Құдай оның өмірін сақтайды, және бұл оның күтетін жалғыз пайдасы болды.
Бұл кішкентай оқиға біздің нұсқауымыз үшін Киелі жазбаларда жазылған. Одан пайда табуға тырысайық. Сүлеймен өзі үшін ұлы нәрселерді іздеп, байлық жинай бастаған сәттен бастап, ұлт пен оның патшаларында құлдырау басталды.
Өркендеу күнінде өзін-өзі іздеу – бұл жойқын, ал құлдырау мен апат күнінде одан да жойқын. Бұл заң бойынша болған Исраилге қатысты шындық болды. Бұл бүгінгі Құдай халқы үшін де солай, тіпті одан да көп, өйткені біз заң бойынша емес, рақым бойыншамыз. Христиан әлеміндегі өзін-өзі іздеу
Бірақ, өкінішке орай! Өзін-өзі іздеу христиан әлемінің қайғылы тарихында өте көрнекті зұлымдық болды. Ол өте ерте басталды, өйткені елші Пауыл түрмеде отырғанда: «Барлығы өздерінің нәрселерін іздейді, Иса Мәсіхтің нәрселерін емес» (Філіпіліктерге 2:21) деп жазуға мәжбүр болды. Бірнеше ғасыр өтті, және діни қызметкерліктің қорқынышты зұлымдықтары, ол Папалықта шарықтау шегіне жетті, өзін-өзі іздеу ұятсыздықпен жүргізілді. Әлі де ғасырлар өтті, және біз өзімізді, біз сенеміз, христиан әлемінің соңғы күндерінде табамыз, және сол күндердің сипатын біз Иеміздің Аян 3-те жазылған Лаодикия шіркеуіне айтқан сөздерінен көреміз.
Бұл шіркеудің ерекшелігі – оның өзін-өзі қанағаттандыруы, бұл өзін-өзі іздеу жолының табиғи нәтижесі, табыспен тәжделген. Шынында да, Сүлейменнің және Лаодикиялықтардың «табысы» арасында таңқаларлық ұқсастық бар. Уағыздаушы 2-де біз Сүлейменнің қалай «байып, мал-мүлкі көбейгенін», тіпті «ешнәрсеге мұқтаж болмағанын» оқимыз. Лаодикия дәл осындай жағдайда болды, дегенмен олар мақтанған «мал-мүлік» Сүлеймендікінен өзгеше болды. Ақырында, Сүлеймен өзінікін тек «бос әурешілік және рухтың азабы» деп тапты; ал Лаодикиялықтардың соңы Иеміздің аузынан толығымен түкірілу болды.
Өзі үшін ұлы нәрселерді іздеу – құлаған адам табиғатының барлық бейімділіктерінің ішіндегі ең бастысы. Әлемдік жүйе құлаған адамдардың принциптеріне сәйкес дамыды. Ол Құдай Рухының мұқият талдауына ұшырады, және үкім: «Әлемдегі барлық нәрсе, тән құмарлығы, көз құмарлығы және өмірдің мақтанышы Әкеден емес» (1 Жохан 2:16). Және әлемнің осы үш құрамдас бөлігі өзін-өзі іздеудің әртүрлі формаларынан басқа не?
Мәсіхтің айқышында әлем сотталды, мұны біз Жохан 12:31-ден оқимыз. Сол айқышта «тәндегі күнә» айыпталды, мұны Римдіктерге 8:3-те айтылған; яғни біздің құлаған табиғатымыз айыпталды, және
осылайша «мен» сотталып, шетке ысырылды. Ешқашан ол христианның ойлары мен тілектерін билемеуі керек. Жоғарыдағы нәрселерді іздеу
Сондықтан бізге айтылған сөз: «Жоғарыдағы нәрселерді іздеңдер, онда Мәсіх Құдайдың оң жағында отыр» (Қолостықтарға 3:1). Бұл біз үшін, жиырмасыншы ғасырда өмір сүріп жатқандар үшін, бірінші ғасырдағы әулиелер үшін қаншалықты маңызды болса, соншалықты маңызды. Бұл нұсқауды орындау арқылы біз өзіміз үшін ұлы нәрселерді іздеуден құтыламыз.
Және, одан да маңыздысы, біз Құдайдың ұлы нәрселерін іздейтін боламыз.
Бір жарым ғасыр бұрын миссионерлік жұмыста пионер болған Құдайдың адал қызметшісінің ұраны шамамен былай болды: «Құдай үшін ұлы істерге ұмтыл, Құдайдан ұлы нәрселерді күт». Нортгемптонширлік етікші Кэри осылай сөйледі, және ол қарсылыққа және кейде мазаққа қарамастан, әсіресе Киелі жазбаларды жергілікті тілдерге аударуда еңбек етті. Оның өмір сүру кезінде ешқандай керемет нәтижелер көрінбеді, бірақ оның Құдай үшін жасаған әрекеттерінен Құдайдан ұлы нәрселер туындады.
Мәсіхтегі олжа ретіндегі өмір
Сондықтан өзімізге еске салайық, Барух сияқты, біз үшін де, тек әлдеқайда тереңірек және керемет мағынада, біздің өміріміз бізге «олжа» ретінде берілді. Біздің тірілген Иеміз туралы пайғамбарлықпен: «Ол олжаны күштілермен бөліседі» (Ишая 53:12) деп жарияланды, және біз Оның мәңгілік өміріне енгізілдік, өйткені ол бізде Онда бар.
Біздің мәңгілік өміріміз өзімізге емес, Оған бағытталған. Христиандар ретінде, әлемге өзі қалаған ұлы нәрселерді іздеуге мүмкіндік берейік. Бізде шынымен де өмір бар және тек Құдай патшалығының және Мәсіхтің нәрселерін іздейді. Сондықтан Пауылдың Тімотеге берген нұсқауын орындайық: «мәңгілік өмірді ұста» (1 Тімотеге 6:12), оған біз Құдайдың рақымымен шақырылғанбыз.
