Изге Язмаларда “Мин гөнаһ кылдым” дигән җиде кеше бар. Аларның бишесе эчкерсез булмаган, һәм аларның икесе генә чын тәүбә йөрәгеннән әйткән.
Безнең алдыбызга беренче килгән кеше — Мисыр патшасы Фиргавен, һәм ул катыланган гөнаһлы кешенең үрнәге. Анда без Аллаһының суверенлыгы һәм кешенең җаваплылыгы серләрен күрәбез.
Берничә тапкыр “ул үз йөрәген катытты” (8:15; 9:34) диелә. Әмма без шулай ук Аллаһының Мусага Фиргавен турында әйткән сүзләрен дә укыйбыз: “Мин аның йөрәген катыттым” (10:1). Рәсүл Паул Фиргавеннең бу хикәясен Аллаһының суверенлыгы үрнәге итеп куллана, Ул кемгә теләсә, шул кешегә рәхим итәргә яки кемне теләсә, шул кешене катытырга (Рим. 9:17–18). Моны ничек аңлатырга? Без моны аңлата алмыйбыз — бары тик Аллаһының суверенлыгы һәм кешенең актив ихтыяры һәм аның җаваплылыгы бергә эшли дип кенә әйтә алабыз. Шул ук нәрсә Мәсихнең тәрегә кадаклануында да күренә: Аллаһының мәңгелек максаты кешенең җаваплылыгы белән бергә эшли (Рәсүлләр 2:23). Бу кешеләр Аны агачка кадаклаганда курчак булмаганнар, әмма Аллаһының киңәшләре үтәлгән.
Фиргавен кайвакыт Мисырга бәла төшкәннән соң тәүбә иткән кебек тоела, әмма аннары ул тиз арада Аллаһыга каршы торуына кире кайта. Ч. Х. Сперджен бу турыда болай дигән: “Давылда туган тәүбә тынычлыкта үлде. Диңгездәге давылда диндар булган диңгезче коры җиргә кайткач явыз булган кебек. Холера [Сперджен заманында киң таралган үлемгә китерүче авыру] чиркәүләребезне тутыра, һәм чума беткәч, алар бушап кала.”
Бу миңа 2001 елның 11 сентябрен искә төшерә, кайчан кайгырган һәм борчылган америкалылар чиркәүләрне тутырганнар, әмма соңрак аларны ташлап киткәннәр. Йөрәгегезне Аллаһыга катытудан сакланыгыз; әгәр тәүбә булса, ул чын булырга тиеш.
