«Sizdiń aspanlıq Ákeńiz barlıq bul nárseniń sizge kerek ekenligin biledi.» (Matta 6:32)
Dáslep Isa tárepinen waqıtsha nársler haqqında aytılǵan bolsa da, bul Qudaydıń balası ushın ózgerip turǵan tariyxınıń barlıq ózgerip turǵan qıyınshılıqları arasında uran retinde qabıl etiliwi múmkin. Bul qalay barlıq gúmanlardı tınıshlandırıwı kerek; barlıq shaǵımlardı únsiz etiw; kishipeyil, sorawsız boysınıwǵa alıp keliw, «Meniń aspanlıq Ákem barlıq bul nárseniń maǵan kerek ekenligin biledi!»
Balası ákesiniń qolında bolǵannan góre qayerde qáwipsiz yamasa jaqsıraq bolıwı múmkin? Múmin óz Qudayınıń qolında bolǵannan góre qayerde jaqsıraq bolıwı múmkin? Biz ózimiz ushın eń jaqsı nárseniń qanday ekenligin bilmeymiz. Biz qáteliksiz hikmet penen qáwipsiz basqarıw astındamız. Eger biz bir sáwleli gúman waqıtında: «Barlıq bul nársler maǵan qarsı!» dep aytıwǵa azǵırılsaq, bul «sóz» asıǵıs hám múnásip bolmaǵan gúmandı ayıplasın. Qáteliksiz hikmet hám Ákelik muhabbat barlıǵınıń «kerekli» ekenligin járiyalaǵan.
Janım, seniń tınıshlıǵıńdı buzatuǵın bir nárse barma? Qudaydıń táǵdiri qarańǵı, yamasa krestler awırma? Ruwxıy tayanıshlar alıp taslandıma, jaratılıs qolaylıqları qısqartıldıma, qabaqlar urılıp, ot sıyaqlı qurıdıma? Hár birine jazıń: «Sizdiń Ákeńiz barlıq bul nárseniń sizge kerek ekenligin biledi!» Sizdiń júgińizdi artırǵan Ol edi. Neshige? «Ol kerek edi.» Sizdiń dúnyalıq joybarlarıńızdı kesip, qádirli úmitlerińizdi buzǵan Ol edi. Neshige? «Ol kerek edi.» Qálegen joldaǵı jaǵımlı gúl — Ol ózin almastırıp atır edi — Ol onı alıp taslawı kerek edi! Quday menen birlesiwde joqarı ruwxıy bereket bar edi.
Aspanlıq Ákeńizdiń erkine kóbirek balalıq isenim ruwxın qádirlewge umtılıń. Siz shól dawıllarına qarsı turıw ushın doslarsız hám jalǵız qaldırılǵanıńız joq. Sizdiń Maralarıńız da, Elimlerińiz de Ol tárepinen belgilenetuǵın. Sizdiń aldında miyrimli baǵana-bulut bar. Onı quyashlı hám dawıllı hawa rayında erteleń. Ol sizi «aynaldırıp» alıp júriwi múmkin, biraq Ol sizi qáte jolǵa alıp barmaydı. Onıń barlıq háreketleriniń ózgesheligi aytıp bolmaytuǵın náziklik. «Onıń atı maqtawlı bolsın,» deydi sınawdan ótken múmin, «Ol meniń ayaqlarımdı kiyik ayaqları sıyaqlı etedi» (sózbe-sóz, «olarǵa teńlestiredi»), «Ol olardı hár bir tik jar, hár bir kóteriliw, hár bir sekiriw ushın teńlestiredi.»
Hám bul tınıshlandıratuǵın sózdi kim aytadı? Bul Ózi óz qorqınıshlı azapları waqıtında barlıǵınıń kerekli ekenligin hám barlıǵınıń belgilenilgenligin bilgen, Betlehem besiginen Golgota krestine shekem — Ol, Qayǵılar Adamı, kiygen qayǵı tájinde artıqsha tikenek bolmaǵanına isenimniń qımbatlıǵın sezgen Ol. Onıń ashshı kesesindegi hár bir tamshı Onıń Ákesi tárepinen aralastırılǵan: «Sen maǵan ishiwge bergen bul kese, men onı ishmeymenbe?» Oh, eger Ol bul aytıp bolmaytuǵın azap saatında, Ákeniń qolı qorqınıshlı ot pechlerin jaqqan degen oyda tınıshlıq taba alsa — Onıń barlıq azap shekken xalqına sol bir haqıyqatta qanday kúshli tınıshlıq bar!
Ne! Bir artıqsha tamshı! Bir kerek emes azap! Bir kerek emes krest! Jasırın ateizmdi tınıshlandır! Ol óz Ulıńdı sen ushın berdi! Ol ózin «seniń Ákeń!» dep ataydı! Házir siz azap shegip atırǵan sınaw qanday bolsa da, miyrimli Qutqarushınıń sózi «tolqınlı teńizge taslanǵan may sıyaqlı» bolsın; ol hár bir qarsılas kóz jasın qurıtsın. «Ol, seniń qáteliksiz Atań, barlıq bul nársler sıyaqlı, bunıń da saǵan kerek ekenligin biledi.»
