Usı sebepli biz de, onı esitken kúnimizden baslap, sizler ushın duwa etiwden toqtamaymız hám sizlerdiń barlıq danalıq hám ruwxıy túsinik penen Onıń erkin biliw menen toltırılıwıńızdı tileymiz; Sizler Rabbiyge múnásip júriwińiz, barlıq jaqsı islerde jemisli bolıwıńız hám Qudaydı biliwde ósiwińiz ushın; Onıń dańqlı kúshine qaray, barlıq kúsh penen bekkemleniwińiz, barlıq sabır hám shıdamlılıq penen quwanıshlı bolıwıńız ushın; Bizdi nurdaǵı áwliyelerdiń miyrasxorları bolıwǵa múnásip etken Atamızǵa shúkirler aytamız.″ (Kolosiyalıqlarǵa 1:9-12)
«Endi tınıshlıq Qudayı, Rabbiyimiz Isa Masihti ólilerden qayta tiriltken, qoylardıń ullı shopanı, máńgilik kelisim qanı arqalı, sizlerdi Óz erkini orınlaw ushın hárbir jaqsı iske jetilistirsin, Isa Masiyh arqalı Óz kóz aldında jaǵımlı bolǵan nárseni sizlerde islesin; Oǵan máńgi-máńgi dańq bolsın. Awmiyn.» (Evreylerge 13:20, 21)
Bir kúni men tósegimniń qasına tize búgip duwa ettim: «Ya Rabbiy, men Seniń balıńman. Men Ózimdi Saǵan pútkilley tapsıraman. Meniń ishime Sen islegin keletuǵın nárseni isle. Meni Sen bolǵıń keletuǵın nárseni et. Meni eń jaqsı dosım Isa menen jaqın, tereńirek qatnasıqqa qaytar.»
Keyingi kúnlerde men Qudayǵa bergen wádemdi qayta tastıyıqladım. Men Oǵan eslettim: «Men Senińkiymen, Rabbiy. Meniń ómirimde isle.»
Hám keyin, Quday meniń kúyewimdi alıp qoydı. Oh, pútkilley emes. Tek arada bir. Meniń kúyewim keshki waqıtlarda ketiwi kerek edi — kóp keshki waqıtlar, sonday kórindi. Ol úyde bolǵanda, kóbinese júdá sharshaǵan edi — bir keshki doslıqtan lázzet alıw ushın júdá sharshaǵan.
Hám adamlar kelip onıń kúnlerin onıń járdemin sorawlar menen toltırdı. Jawın máwsimi baslanǵansha tamamlaǵımız kelgen joybarlar ústinde islewge waqıt joq. Úyde islegim kelgen nárseni islewge waqıt joq.
Men qarsı shıqtım. Ózime ashındım. Kúyewimdi ayıpladım. Shaǵım ettim. Ózime ayttım: «Men shahid bolaman.»
Keyin men Qudaydıń ne islep atırǵanına qarawdı, shın mániste qarawdı basladım. Ol meniń duwamdı juwaplap atır edi. Ol meniń ishime islep atır edi (hesh bolmasa Ol meniń Oǵan ruxsat beriwimdi qáledi!). Ol meni Ózi bolǵıń keletuǵın nárseni etip atır edi. Ol meni eń jaqsı dosım Isa menen jaqın, tereńirek qatnasıqqa qaytarıp atır edi.
Tag'ı bir márte duwa ettim: «Ya Rabbiy, men Seniń balıńman. Islewdi dawam et.»
«Men bilemen, Quday ne islese de, ol máńgi boladı» (Eklesiast 3:14)
