«Rabbıdıń barlıq jolları rahm-shápáát hám haqıyqat — Onıń kelisimin hám gúwalıqların saqlaytuǵınlar ushın» (Zabsur 25:10). Rabbıdıń jolları! Janım! Hesh qashan óz jollarıńa erip ketpe. Eger sonday etseń, kóbinese isenimnen góre kóriwge erip, jamanlıqtı tańlap, jaqsılıqtan bas tartıw qáwipinde bolasań. Biraq «jollarıńdı Rabbıǵa tapsır — hám Ol onı ámelge asıradı». Bul seniń duwań bolsın: «Maǵan jollarıńdı kórset, ey Rabbı; maǵan jollarıńdı úyret».
Oh! Kaleb ruwhı ushın, «Rabbı Qudayıma tolıq eriw» — óz-ózińdi qurban etiw kerek bolǵanda, qıyınshılıqlarǵa shıdaw kerek bolǵanda, sınaqlar kútip turǵanda Oǵan eriw. «Quday menen júriw» — ápiwayı isenim menen soraw: «Meniń ne islegenińdi qáleysiz?» — óz erkime iye bolmaw — tek Qudaydıń erki meniń erkim bolıwı. Mine, qawipsizlik — mine, baxt!
Qorqpastan Basshılıq Etetuǵın Ustunǵa eriń. Ol sizdi durıs jol menen alıp baradı, geyde qıyınshılıqlar, xochlar, joǵaltıwlar hám máhrumshılıqlar jolı menen — Quday qalasın qaray.
Oh! Qudaydıń qolında sonday passiv jatıwdıń baxtı, «Men ushın Qudaydı óz moynıńa al!» dep aytıw. Oh! Ómirdegi kóp qıyınshılıqlar arasında, artımızdan Onıń dawısın esitip, «Bul jol — onda júriń!» dep ayqırıp, ótken rahm-shápáátler hám aralasıwlar haqqında muqaddes minnetdarshılıq penen oylanıwdıń baxtı!
«Baxtlı,» álbette, «sonday jaǵdayda bolǵan hár bir xalıq!» Bul siz ushın boladı, Oqıwshı, eger siz ózińizden úlken kúsh penen sheshim qabıl ete alsańız:
«Bul Quday meniń máńgi Qudayım boladı; Ol meni ólimge shekem basqaradı!» (Zabsur 48:14).
