«Qudaydıń barlıq túsinikten asıp ketetuǵın tınıshlıǵı sizdiń júreklerińizdi hám aqılıńızdı Másih Isa arqalı saqlaydı.» (Filipililerge 4:7)
Mine, wáde. Biz ruwxıy jaqtan jaǵdaylardan joqarı kóterilemiz, olar arqalı óz jolımızdı tabıwımız kerek.
Eki dos Shveycariyada birge sayaxat etip atır edi. Biri Rigi tawına shıǵıp, tawdıń basındaǵı qonaq úyde qaldı. Ekinshisi tómende qaldı. Olar bólek bolǵan waqıtta, oypatlıq ústinde kúshli gúldirmama baslandı. Tómendegi dos, shıńdaǵı dosına telegramma jiberip, bılay dedi: «Bul jerde qorqınıshlı dawıl gúldirlep atır.» Juwap bılay boldı: «Bul jerge kel; biz dawıllardan joqarımız.»
Mine, solay etip, shúkirshilik penen dua hám jalbarıw arqalı múmin «bársha túsinikten asıp ketetuǵın Qudaydıń tınıshlıǵına» kóteriledi—hesh qashan buzılmaytuǵın sol tınıshlıqqa.
Sol jerde biz qosıq ayta alamız;
Dawıl meniń átirapımda gúldirlesin, Meniń júregim tómende jatqan bolsın; Biraq Quday meniń átirapımda, Hám men qorqıwım múmkin be? I.F.
