«Isa Masihte bolǵan bul pikir sizde de bolsın.» (Filipililerge 2:5)
«Men Saǵan shúkir etemen, oh Ata; aspan hám jerdiń Rabbisi.» (Matta 11:25)
Shúkirshilik ruwxı Isanıń pútkil ómirine sińip, Onıń basqasha qarańǵı jolın aspan nurı menen qorshap turdı. Biz onı tabıwdı eń az kútetuǵın waqıtlarda, bul sulıw nur qarańǵılıqtan ótedi. Óz óliminiń esteligin ornatqanda, Ol «shúkir etti!» Hátte Kedronnan Gefsemanege ótkende de, «Ol gimn ayttı!»
Biz tereń qayǵı hám sınaq dáwirlerinde hámme nárseniń qarańǵı kóriniste bolatuǵının bilemiz. Awır júkli ruwxtıń ózi únsiz tábiyatqa da qayǵı reńlerin alǵanday kórinedi. Isanıń ómiri joqsıllıq hám qayǵınıń úzliksiz tájiriybesi boldı — basınan aqırına shekem «Baka oypatlıǵı»; biraq, qayǵılı dawıslar arasında, hárdayım shúkirshilik hám quwanıshlı tómen dawıslar esitiledi!
Ah, eger Ol, azap shekken «Qayǵılar Adamı,» teńdessiz qayǵı ómirinde, aspanlı Atasına minnetdarshılıq penen júregin kótere alǵan bolsa, onda kúndelik hám saat sayın (barlıq nárseni, waqıtsha hám ruwxıy jaqtan) Qudaydıń joqarı miyrimi hám muhabbatına tayanǵanlardıń ómiri qalaysha máńgilik «shúkirshilik gimni» bolıwı kerek!
Oqıwshı! Bul shúkirshilik ruwxın rawajlandıra beriń — ol siz ushın máńgilik toy boladı. Bizde kishi miyrimler degen nárseniń bolıwı múmkin emes, yamasa bolmawı kerek; hámme úlken, sebebi eń kishileri de múnásip emes. Haqıyqatında da, haqıyqıy shúkirshilik júrek hámme nárseden minnetdarshılıq ushın sebep tabadı, hátte az ǵana bereketlerdi de eń jaqsı paydalanadı. Pawıl, Rimdegi zindanında, shınjırdaǵı tutqın bolǵanda, «Mende hámme nárseniń bar hám mol!» dep aytqanı esitiledi.
Ekinshi tárepten, oylap tabılǵan qıyınshılıqlar ústinen úzliksiz narazılıq hám qayǵırıw ruwxına qarsı turıń; bizdiń jaǵdayımızdıń haqıyqıy yamasa boljawlı kemshiliklerin asıra kórsetiw, kúndelik ómirdiń ápiwayı qıyınshılıqların úlken jamanlıqlarǵa aylandırıw azǵırıwına qarsı turıń. Kerisinshe, biz qansha nárseniń ushın shúkirshilik etiwimiz kerek ekenin oylań.
Biz jasap atırǵan dúnya, onıń ústindegi gúna hám azap izlerine qaramastan — jaǵımlı dúnya. Ol, kópshilik kesellikli túrde súwretleytuǵınday, kóz jasları menen tolıp, wayranalar menen shashılıp, máńgilik qayǵı qosıǵı menen qayǵılı emes. Durıs, «Máńgilik tawlar» dańqta — biraq tómen jaqta miyrim, muhabbat hám shápááttiń sanawǵa bolmaytuǵın biyiklikleri bar; tómen oypatlıqta kóp jasıl jerler bar — biz múnásip bolǵannan da kóp!
Quday shúkirshilik ruwxın sıylaydı. Jerde adam berilgen nárseni minnetdarshılıq penen qabıl etse, biz qayta beriwge kóbirek ıqlaslı bolǵanımız sıyaqlı, «Rabbimiz» quwanıshlı «alıwshını» da, quwanıshlı «beriwshini» de «jaqsı kóredi.»
Bunnan tısqarı, bizdiń shúkirshiligimiz Injil shúkirshiligi bolsın. Minnetdar ruwxtıń túsinigi tek barlıq jaqsılıqlardıń Ullı Beriwshisine emes — al Masihtegi Kelisim Qudayımızǵa da kóterilsin. Ol balanıń Atasınıń úyi hám shańaraǵınıń joqarı miyrimi hám jaqsılıǵına quwanıw ruwxı bolsın!
Hárdayım hámme nárseniń ushın Atasına, Rabbimiz Isa Masihtiń atınan shúkirshilik etemiz! (Efesseliklerge 5:20)
Bizdiń kúndelik ómirimizdiń hár bir sáti arqalı minnetdarshılıqtıń shıraylı naması jańǵırıp turǵanda — súyikli Qutqarımızǵa bolǵan muhabbatımız kim ushın hám ne ushın ekenin kórsetsin, biz eń biyik hám eń ıqlaslı maqtawlarımızdı saqlaymız.
Onıń aytıp bolmaytuǵın sawǵası ushın Qudayǵa shúkirler bolsın
