Rabbimiz Isa Másihte bizde qanday úmit bar! Bizde Oǵan tiyisli barlıq nársheler bolıp qalmastan, onnan da artıq, Ol bizdiń máńgilik úlesimiz! Ya, biz hárdayım Rabbiy menen birge bolamız, hám «biz Oǵan uqsas bolamız, sebebi biz Onı qanday bolsa, sonday kóremiz» (1 Yuh. 3:2)! Hám biz Onıń jaqsı bilgen dawısın esitip, bizdi Ózine shaqırǵan eń ájayıp sáne kútip turǵanımızda, Oǵan tiyisli barlıq miyrim-shápáát resurslarına erisiwimizdi biliw qanday quwanısh, ásirese qıyınshılıqlar hám awır waqıtlarǵa dúsh kelgenimizde.
Sonlıqtan, biz qıyınshılıqlarda sabırlı bola alamız. Biz jasap atırǵan awır waqıtlarǵa qaramastan, biz Qudaydıń kelesi rejesin bilemiz. Birinshi, Rabbimiz Isa Ózi bizdi Óziniń aldına alıp keliw ushın keledi. Keyin, jeti jıl qıyınshılıq boladı. Biz bul dúnyada bolıp atırǵan barlıq nárshelerdi kórgenimizde qorıqpaymız hám belgisiz emesbiz. Nársheler tezlik penen óz orınlarına túsip atır, Injil payǵambarlıqlarına sáykes, olar jaqında tariyxqa aylanadı. Keyin, ullı Qudayımız hám Qutqarushımız Isa Másihtiń dańqlı kórinetuǵın hám jámiyetlik kórsetiliwi boladı, Ol jerdegi mıń jıllıq ádillik húkimranlıǵın baslaydı.
Sol waqıtta, bizde qatań túrde dawam etiwimiz kerek bolǵan óte áhmiyetli resurs bar: duwa. Tún qansha qarańǵı hám suwıq bolsa, bizdiń uyqıshıl bolıw qáwipimiz sonsha joqarı boladı. Bul Getsimanida shákirtlerge bolǵan nárshe. Rabbiy tek olardı uyqlap atırǵan jerden taptı. Ol Peterge ayttı: «Ne! Bir saat Maǵan menen birge qarawıl turıwıńız múmkin emes pe edi? Qarawıl turıń hám duwa etiń, sonlıqtan sizler sınawǵa kirmeytuǵın bolıń. Ruh haqıyqattan da qáleydi, biraq dene hálsiz» (Mat. 26:40–41). Mine, sonlıqtan, biz jıynalıw dawısın esitkenshe sadıqlıq penen hám jeńisli túrde dawam etiw ushın, biz «duwada qatań dawam etiwimiz kerek, shúkirshilik penen onda sergek bolıp» (Kol. 4:2).
Úmit penen quwanıp, joqarıǵa qaraymız hám duwada qatań dawam etemiz, sebebi Rabbiy Óziniń sıylıǵı menen keledi!
