Жаңа Өсиетте үш рет Жаратқан Ие Исаның «Өз қанын» төккені айтылады. Ескі Өсиеттегі Исраил діни қызметкерлері үнемі жануарлардың қанын шатырға, кейін ғибадатханаға әкелетін. Ешбір діни қызметкер ешқашан өз қанын Құдайдың алдына ұсынған емес. Тіпті бұл мүмкін болса да, Аарон мен оның ұлдарының қаны күнәмен былғанған еді. Ескі Өсиеттегі осы суреттер мен үлгілерде Аарон өзі үшін де, халық үшін де құрбандық ұсынуы керек болды (Леуіліктер 16:6).
Еврейлерге жазылған хат Жаратқан Ие Исаны Ескі Өсиеттің барлық үлгілері мен көлеңкелеріне түпкілікті жауап ретінде ұсынады. Жаратқан Ие Иса күнәсіз болғандықтан (Еврейлерге 4:15), Оның қаны қымбат (1 Петір 1:19) және Құдайдың көзінде үлкен құндылыққа ие болды.
Құдайдың Ұлы өліп, Өз қанын төгу үшін Адам болды. Біздің аятымызда, Ол тек өлген жоқ, сонымен қатар төгілген қанының арқасында қасиетті орынға, Құдайдың дәл алдына кірді. Ол сол жерге біржола кірді. Үлгі Леуіліктер 16-дағы күнәні өтеу күні Ааронның ең қасиетті орынға кіруі болды. Аарон бұқалар мен ешкілердің қанымен кірді, бірақ ол сол жерде қала алмады. Ол шығып, келесі жылы процесті қайталап, жаңа төгілген қанмен қасиетті орынға қайта кіруі керек болды. Жаратқан Ие Иса біржола кірді. Ол ешқашан сол қасиетті орыннан шығып, қайтадан қанын төгу үшін келмейді. Оның құрбандығын ешқашан қайталаудың қажеті жоқ. Біздің аятымызда айтылғандай, оның мәңгілік нәтижелері бар.
Біз Оның есімін мадақтаймыз! Және басқа жазбалар бізге айтқандай, біз де сол жерге, Құдайымыз бен Әкеміздің алдына, сол қасиетті орынға кіруге мүмкіндігіміз бар. Біз батылдықпен ғибадат етуге де, дұға етуге де кірейік (Еврейлерге 10:19). Мәсіх біз үшін жол ашты!
