Ҳаўарийлердиң ислери 26:1–29-да биз ҳаўарий Павлусты Кесариядағы ҳәкимниң сарайында табамыз, онда Павлус Рим ҳәкими хәм патша алдында өз ис-ҳәрекетлери ҳаққында қорғаныўы керек еди. Енди, биринши қарағанда, Павлус тек ғана өмири ушын судланып атырған әжиз тутқын сыяқлы көриниўи мүмкин. Бирақ, Павлустың Кесарияда тутқынға алыныўы хәм судланыўы Қудайдың Өзиниң ҳаўарийин Римге жибериўиниң үлкенирек режесиниң тек ғана биринши бөлеги еди, онда ол сол дәўирдеги дүньяның мәжусий ҳүкимдары Цезарь алдында Мәсих ҳаққында гүўалық бериўи керек еди. Ҳаўарийлердиң ислери 23:11-де оқыймыз: «Ийе оның қасында турды хәм айтты: ‘Қуўанышлы бол, Павлус; себеби сен Иерусалимде Мен ҳаққымда гүўалық бергениңдей, Римде де гүўалық бериўиң керек’». Солай етип, Римге жиберилместен алдын да, Павлус Кесарияда тутқынға алынған еди, хәм бул жерде ол жуда күмәнда болған Патша Агриппа алдына келтирилген еди. Сол жерде Ийе Павлусқа өз исенимин хәм Ийса Мәсихтиң Инжилин исенимли хәм мәрҳаматлы сөзлер менен бөлисиўге имканият берди.
Сиз Инжилди бөлискенде, ийманыңыздың шын жүректен, әпиўайы баянатының күшин түсинесиз бе? Сол күни ҳәкимниң залында ҳеш ким Павлустың баянатынан терең тәсирленбеген болыўы мүмкин. Сол сыяқлы, биз де басқалар менен ийманымызды бөлискенде ҳеш қандай тез тәсир көрмеўимиз мүмкин, бирақ Ийе ҳәтте биздиң ең кишипейил гүўалығымызды да Өзиниң кәмил еркин әмелге асырыў ушын күшли жоллар менен қоллана алады хәм қолланады: «Мениң аўзымнан шыққан сөзим де сондай болады; ол Маған бос қайтпайды, бирақ Мен қәлеген нәрсени әмелге асырады, хәм Мен оны не ушын жиберген болсам, сол нәрседе гүлленип кетеди» (Ишая 55:11). Инжилди бөлискенде басқалардың душпанлық яки бийпәрўа реакциясынан шаршап, рухымыз түспесин, керсинше, Оның Сөзин сүйиўшилик пенен, Оның Сөзин Өзиниң даңқы ушын қолланатуғынына Ийеге толық сүйенип, батырлық пенен айтайық.
