Bu bapta Rabbimiz Yeremyanıñ bir quşaq taqmasını, yani bir robe etrafına sarılğan bir quşaqnı, soñra onı çıqarıp Fırat özeniniñ yanına qoymasını emr ete. Bir müddet soñ Yeremya quşaqnı keri ala ve o bozulğan ve iç bir işke yaramaz alda. Rabbimiz bunı Öz halqı İsrailge ne olğanınıñ bir misali olaraq qullana. O, Öz halqını bir quşaqnıñ bir adamnıñ beline yapışqanı kibi Özüne yapışmağa sebep olğan edi. O, olarnı Mısırdan çıqarğan vaqıttan o künge qadar sadıq bir şekilde qorçalğan edi. Oñıñ istegi, olarnıñ Oñıñ maqtançı ve şanı içün bir halq olması edi.
Yazıq ki, Rabbimiz olar aqqında, "Olar Oñıñ sesini eşitmediler" ve yerine "yürekleriniñ hayalından soñ" ve hattâ "başqa ilâhlara hızmet etmek ve tapınmaq içün" (Yer. 13:10) yürgenlerini bildirmek zorunda qala. Neticede olar, maqsadına uyğun olmağan ve iç bir işke yaramayan bozulğan bir quşaq kibi oldılar.
Elçiler 11:23-te Barnabas Antakyadaki yañı möminlerge yürekleriniñ maqsadı ile "Rabbimizge yapışmaları" (kjv) kerekligini teşviq etti. Rabbimizniñ istegi hala Öz halqınıñ, şimdi Kilise, Oña yapışmasıdır, ki bugün biz Oñıñ maqtançı ve şanı içün olayıq. Oña yapışmaq ne demektir? Bu, Oñıñ sözü vastası ile Oñıñ sesini eşitmek ve itaat etmek demektir; Ruh içinde yürümek (Gal. 5:16), Mesih ile meşğul olmaq ve öz yüreklerimizniñ hayalından soñ degil; ve özümüzni putlardan saqlamaq - yüreklerimizdeki Mesihniñ yerini alacaq er şeyden (1 Yuh. 5:21). Hristianlıq büyük ölçüde İsrailniñ misalini taqip etti ve "bozulğan bir quşaq" kibi oldı. Rabbimiz lütuf bersin ki, yüreklerimizniñ maqsadı ile Oña yapışayıq ve O kelmeyince Oñıñ maqtançı ve şanı içün olayıq.
