Йосия өте жас ўақытында ҳәм өте қараңғы дәўирде патша болды, бирақ "ол оңға да, солға да бурылмады" (2 Жыл. 34:2). Ол өте теңлестирилген еди ҳәм бир шекке яки басқа шекке бармады. Йосия бөлиниў, шатасыў ҳәм ҳәр түрли жаман ислер менен бетпе-бет келди. Бирақ сол қараңғы күнлерде, жерге ояныўды қайтарып әкелген нәрсе Қудай Сөзиниң нуры еди.
Нызам китабы табылды; ол ибадатханада умытылған, умытылған ҳәм жоғалған еди. Бәлким, айырымлар оны ескирген әййемги реликвия деп есаплаған шығар; бәлким, сонлықтан ол Жаратқан Ийениң үйинде надурыс жерге қойылған шығар. Ешуаға берилген буйрықларға муўапық, бул китап олардың аўзынан кетпеўи керек еди. Олар оны үйрениўи ҳәм оған бойсыныўы керек еди (Ешуа 1:7–9). Ҳәр бир жаңа патша, "ол өзиниң патшалығының тахтына отырғанда... руўханийлер, левийлер алдындағы китаптан бул нызамның көширмесин өзи ушын жазып алыўы керек" (Нақ. 17:18). Бирақ бул бир қанша ўақыттан бери умытылған еди.
Сиз ҳәм мен көп жақтан Қудай Сөзин умытқан жәмийетте жасаймыз. Инжил ескирген диний реликвия сыпатында қабылланады, ол енди биз жасайтуғын жерге қолланбайды. Бирақ оны умытыўымыз қалаларымыздың, миллетимиздиң ҳәм дүньямыздың қандай жағдайда екенин түсиндиреди. Бүгин көп гүўалық берген мүминлер Қудай Сөзин умытқан. Көбинесе Инжил түсиндириледи, суўландырылады яки тек ғана дүньямызға қолланбайды деп қабылланады. Бирақ биз Еремия сыяқлы болыўымыз керек, ол былай деди: "Сениң сөзлериң табылды, ҳәм мен оларды жедим, ҳәм Сениң сөзиң маған жүрегимниң қуўанышы ҳәм шадлығы болды" (Ер. 15:16). Биз Йосия ҳәм Еремия сыяқлы болайық!
