Жүреклеримиздиң тәбийий ойлары қандай бузылған! Егер жоқары ҳүрмет ҳәм абырайға ийе адам үлкен душпанның күшли ҳүжиминен қаласын қутқарыў ушын ақыллы реже дүзген болса, ол жоқары баҳаланған болар еди ҳәм оның ҳүрметине естелик орнатылыўы мүмкин еди. Бирақ бундай даналықты көрсеткен кембағал адам умытылады.
Қудай Өзиниң сүйкли Улын, ең жоқары адамлардан шексиз жоқары абырайға ылайық болғанды, бул дүньяға кембағал адам сыпатында келиўин даналық пенен буйырды. Ол Өзи жаратқан әлемге салыстырғанда кишкене, ҳәм адамларды толық қоршап алған шайтан күшиниң үлкен күшлерине салыстырғанда әлсиз болған дүньяға таңқаларлық кишипейиллик ҳәм үлкен мейирбанлық пенен келди.
Бул кембағал адам биздиң ойымыздан тысқары таңқаларлық даналық пенен ҳәрекет етти, тек ғана дүньяны қутқарыў ушын реже дүзип қалмастан, бәлки бул режени жеткериў ушын Өз өмирин қурбан етти: «Ол Өзин кишипейил тутты ҳәм өлимге, ҳәтте кресттеги өлимге де бойсынды» (Фил. 2:8). Оның тамамланған иси ақырында бул дүньяны барлық қәўиптен азат етеди, ҳәм ол арқалы сансыз жанлар қорқынышлы ақырдан мәңгиликке қутқарылды.
Бүгин бул кембағал дана адамды шынында да қанша адам еслейди? Өкинишке орай, көп адамлар оны умытқан. Ашықтан-ашық қарама-қарсылықта, ҳәр бир мүмин оны толық жүрек пенен ҳәм табыныўшылық пенен қуўанышлы түрде еслесин.
