Sıyınıwshı júrekler
“Hám olar Oǵan sıyındı” (Luka 24:52). Olar basqasha isley alar ma edi? Olar teńdessiz ómirge gúwa bolǵan edi. Olardıń kóz aldında Ol birneshe balıq hám birneshe nan alıp, ash qalıń toparlardı toydırǵan edi. Olar Onıń menen birge bolǵan edi, Ol óziniń húkimetli “Tınıshlan, tınısh bol!” sózi menen dawıldı tınıshlandırǵan edi. Hayran qalıp, olar kesellerdiń emlengenin, kózleri kórmeytuǵınlardıń kózleri ashılǵanın, aqsaqlardıń júrgenin – hám hátte ólgenlerdiń tirilgenin tamashaladı.
Ol krestke mıqlanǵan edi, biraq hesh qashan narazılıq sózin aytpaǵan edi. Onıń ornına, Onıń duwası: “Áke, olardı keshir; sebebi olar ne islep atırǵanın bilmeydi” (Luka 23:34) edi. Ol krestte asılıp turǵanda úsh saat qarańǵılıqtı bastan keshirdi, gúna ushın qurbanlıq boldı. Olar Onıń denesi qoyılǵan jerge bardı. Onıń ólimi júdá ádilsiz kórindi.
Sonnan keyin isenip bolmaytuǵın nárse boldı. Ol olarǵa qaytadan kórindi. Olar Onıń qolları hám ayaqlarındaǵı jaralardı kórdi, hám Onıń isendiriwshi sózlerin esitti: “Sizge tınıshlıq bolsın” (Luka 24:36). Olar Onıń tirilgenine hesh gúmansız isendi.
Betaniya tawınıń eteginde Ol mıq izleri bar qolların kóterip, olardı pataladı. Olar hayran qalıp, Onıń kóz aldında aspanǵa kóterilgenin tamashaladı – hám olar Oǵan sıyındı. Paradoks mınaday: Ol olardı taslap ketken edi, biraq Ol olar menen birge edi. Ol Ákeniń oń qolına ketken bolsa da, olar Onıń wádesin bildi: Ol olar menen máńgi birge boladı.
“Hám olar Oǵan sıyındı.” Biz basqasha isley alamız ba? Ol bizdiń Qutqarımız, bizdiń Rabbiyimiz hám bizdiń Qudayımız. Biz Onıń gúnasız ómirin hám gúnanı juwıwshı ólimin oylaǵanımızda, biz de Onı súyemiz. Biz Onıń gúna hám ólim ústinen bolǵan qudiretli jeńisine quwanamız. Bir múddetke Ol bizden ajıralǵan edi, biraq biz nan hám sharaptı bóliskenimizde Onı ele de esleymiz – Onıń azaplarınıń estelikleri. Áyyemgi shákirtler sıyaqlı biz de Oǵan sıyınamız, Ol bizdi aspan úyimizge alıp ketiw ushın qaytadan kelgenge shekem. Ol jerde biz Rabbiyimizge, Qudaydıń Qoziysına, máńgilik boyı sıyınamız.
