Сениң Қудайың ким?
«Биз сизлерди, аға-инилер, Ийса Мәсих арқалы жалбарамыз ҳәм үгитлеймиз, сизлер бизден қалай жүриўиңиз ҳәм Қудайды разы етиўиңиз кереклигин қабыл еткениңиздей, солай ҳәммеден артық кѳбейе бериң». (1 Салоникалыларға 4:1 KJV)
Кимди разы еткиңиз келетуғынын айтың, мен сизге Қудайыңыз ким екенин айтаман! Бул гәп шектен тыс тыңланыўы мүмкин, бирақ онда әҳмийетли концепция бар. Биз тәбийғый түрде бир деректен мақуллық излеймиз. Тек ѳзлерин разы етиўди қәлейтуғынлар бар. Олар ѳз-ѳзин орынлаў ҳәм ѳз-ѳзин қанаатландырыўға қумсанады. Бул кѳзқарас «Ѳзин разы етпеген» Ийса Мәсихке қарама-қарсы (Римлилерге 15:3). Соңынан басқаларды разы етиў ушын жасайтуғынлар бар. Буған қарама-қарсы, «адамларды разы етпестен» деген сѳзлерди Ҳаўарий Паўыл ѳз ѳмирин мотивациялаған қумсаныўды сүўретлегенде қолланылған (1 Салоникалыларға 2:4). Ақыр-аяғында, Паўыл Салоникалыларға жазғанындай, ҳақыйқый түрде «Қудайды разы етиў ушын» жасайтуғынлар бар (1 Салоникалыларға 4:1).
Бир ҳикая
Бир қәрия ҳәм бир жас бала ешек жетеклеп жолдан баратырған ҳикая айтылады. Олар жолда бир саяхатшыны ушыратады, ол оларда минетин ҳайўан турып, пияда жүргенин ақымақлық деп ойлайды. Сонлықтан екеўи де ешектиң үстине минеди. Жолдың ары қарайында олар және бир саяхатшыны ушыратады, ол оларды ешекке кѳп жүк салып, оған қыянат еткени ушын сѳгеди. Сонлықтан қәрия түсип, пияда жүре баслайды. Үшинши саяхатшы балаға қәрия пияда жүргенде ѳзиниң мингенлиги ҳаққында айтады. Сонлықтан қәрия ҳәм жас бала орынларын алмастырады. Ақыр-аяғында олар жас адам пияда жүргенде қәрияның мингенлиги ушын оны сѳккен бир саяхатшыны ушыратады. Ҳикая жуўмақланғанда, адам ҳәм бала ешекти кѳтерип баратырған жеринде кѳрилген! Олардың ѳзлери ҳәм басқалар дурыс деп ойлаған нәрселерди ислеўге урыныўлары наразылыққа ҳәм қосымша жүкке алып келди. Ҳәммени разы етиўге тырысып, олар ҳеш кимди разы етпеген еди.
Бул жағдай кѳп христианлардың кимди разы ететуғынын анықлаўға тырысыўына тән. Бул туўма мақуллыққа умтылыў олардың ѳмирлерин қыйынластырады ҳәм наразы етеди. Паўылдың Салоникалыларға шақырығы шешимди усынады. Ѳз пикирлерине яки басқалардың пикирлерине итибар бериўдиң орнына, Паўыл оларды Қудайдың разылығын ѳзлериниң ең жоқары приоритети етиўге шақырды.
Еки мысал
Элизабет Эллиоттың миссионер Эми Кармайкл ҳаққындағы «Ѳлиўге мүмкиншилик» атлы биографиясында Генри Мартинниң Кармайкл ханымға әҳмийетли тәсир еткен бир цитатасы бар. Мартин, сондай-ақ Ҳиндистанға миссионер, былай деген: «Мениң ҳәр күни басқа жумысым жоқ, тек ғана Қудайдың жумысын хызметши сыпатында ислеў, ҳәрдайым Оның разылығын есапқа алыў. Ҳәр қандай инсаный мотивтен жоқары, тек ғана Қудай менен ҳәм Қудай ушын жасаўға маған мәрҳамат берилсин».
Бир мәрте, Джордж Мюллерден Англияда жетимлерге хызмет етиўдеги табысының сыры соралған. Ол жуўап берди: «Бир күн мен ѳлдим». Ол сѳйлегенде, жерге дерлик тийгенше еңкейди. Даўам етип, ол былай деди: «Мен Джордж Мюллерге, оның пикирлерине, қәлеўлерине, талғамларына ҳәм еркине ѳлдим; дүньяға, оның мақуллығына яки айыплаўына ѳлдим; ҳәтте аға-инилеримниң яки дос-яранларымның мақуллығына яки айыплаўына ѳлдим; ҳәм содан бери мен тек ғана ѳзимни Қудайға мақул кѳрсетиўди үйрендим».
Генри Мартин ҳәм Джордж Мюллер ушын мақуллық мәселеси тек ғана Қудайды разы етиўге болған ѳзлериниң миннетлемеси менен шешилген еди. Олар Қудайды соншалық саналы ҳәм Қудайға соншалық орайласқан болды, басқа ҳеш нәрсе үлкен тәсирге ийе болмады. Бул ой жеке гүўалық ҳәм абырайдың әҳмийетсиз екенин аңлата ма? Әлбетте жоқ! Ол тек ғана Қудайдың разылығының ең жоқары приоритет болыўы кереклигин баса кѳрсетеди. Бул басқарыў мәселеси: «Мени ким яки не басқарады?» Бул сораўға жуўап тек ғана кимди разы еткиңиз келетуғынын емес, сондай-ақ Қудайдың ѳмириңиздиң Ийеси болыўына рухсат бересиз бе, жоқ па, соны да анықлайды.
Еки кедерги
Ѳз ѳмиримде мен кѳп мәрте сездим, егер рухсат берилсе, Қудайдың разылығынан да кѳбирек мени басқара алатуғын еки нәрсе бар еди. Бириншиси Нақыллар китабында «адамнан қорқыў» деп аталған (Нақыллар 29:25). Бизге айтылғандай, адамнан қорқыў ѳмирди туншықтыратуғын дәрежеде тутқын ететуғын ҳәм басқаратуғын қалпақ сыяқлы. Екиншиси «адамлардың мақтаўы» деп аталады. Яҳя 12:42-43 те басшылардың Мәсихти мойынламағаны ҳаққында айтылады, себеби «олар Қудайдың мақтаўынан кѳре адамлардың мақтаўын кѳбирек сүйген». Бул жағдайда, олардың исенген Мәсихке болған миннетлемеси кедергиге ушырады, себеби олар адамлардың мақтаўын қәлеген. Қудайды разы етиў ушын жасайтуғынлар адамнан қорқыў ҳәм адамлардың мақтаўы менен гүресиўге таяр болыўы керек. Егер екеўиниң бири ѳмиримизди басқарыўға рухсат берилсе, Қудайды разы етиў енди приоритет болмайды. Қудайды разы етиўди қәлейтуғынлар адамлардың сын пикирлери ҳәм айыплаўлары яки мақтаўлары ҳәм қоллап-қуўатлаўлары тәрепинен басқарылмайды.
Бир сораў
Әпиўайы жуўмақ мынада: кимди разы еткиңиз келсе, сол ѳмириңизди басқарыўын қәлейсиз. Ѳмириңизди басқаратуғын адамды сиз бас ҳәрип пенен «Қ» Қудай яки киши ҳәрип пенен «қ» қудай етип орнатасыз. Яҳя 8:29 да Ийса былай деди: «Мен ҳәрдайым Оны (Атаны) разы ететуғын нәрселерди ислеймен». Бул аяттағы тийкарғы сѳз «ҳәрдайым» сѳзи. Егер оны алып тасласаңыз, бул айтыў оңай гәп. Бирақ «ҳәрдайым» сѳзин қосқаныңызда, сиз Қудайды разы етиўге болған қумсаныў тәрепинен басқарылыў ҳаққында сѳйлеп атырсыз. Сиз сондай-ақ «Сениң Қудайың ким?» деген сораўға жуўап бердиңиз.
