We know there are many different attributes of God. Some divide these into two categories:
- Divine Attributes: such as His holiness, self-existence, eternality, transcendence, infinity, immutability, omniscience, omnipotence, omnipresence, and sovereignty.
- Moral Attributes: such as His faithfulness, longsuffering, righteousness, goodness, grace, mercy, love, and wisdom.
But can we really separate these attributes? He is all of them, all the time! Who are we to define Him?
Yet there is great encouragement in looking at who our God is—not only to see the things about Him that we may never fully understand but also to grasp what He has revealed in His Word. In our present day, surrounded by evil and immorality, I’ve been occupied with just how good our God truly is.
When we think of the word “good,” it probably means different things to each of us. So a good place to start is with a definition. A.W. Tozer defines God’s goodness as:
“That which disposes Him to be kind, cordial, benevolent, and full of goodwill toward men. He is tenderhearted and of quick sympathy, and His unfailing attitude toward all moral beings is open, frank, and friendly. By His nature, He is inclined to bestow blessedness, and He takes holy pleasure in the happiness of His people.”
Let’s begin by turning to Psalm 34. This psalm was written by David when he pretended madness before Abimelech, who drove him away, and David departed. It begins with a heartfelt praise to God (vv. 1–3), then moves to God’s protection (vv. 4–7), His provision (vv. 8–10), His support (vv. 11–19), and finally His security (vv. 20–22). But right in the middle of this psalm, we see God’s goodness—one of the key blessings He supplies us! Let’s take a closer look at verses 8–10.
Taste and See That the Lord Is Good
Psalm 34:8 invites us:
“Taste and see that the Lord is good.”
The sequence here makes tasting the action and seeing the result. The Lord wants us to engage all our senses to discover His goodness. Three things are highlighted in these verses:
- We are to take refuge in Him and be blessed.
- We are to fear the Lord and lack nothing.
- We are to seek the Lord and not lack any good thing.
Taking refuge, fearing the Lord, and seeking Him are ways of tasting His goodness. The more we engage with Him, the more we come to know His goodness. He urges us to experience it! His goodness is the foundation for everything good—and a foundational truth for how we think about Him.
Goodness in Creation
God’s goodness is evident throughout His creation. Genesis 1:31 says,
“God saw all that He had made, and it was very good.”
Psalm 145:9 reminds us,
“The Lord is good to all; He has compassion on all He has made.”
Psalm 33:5 says,
“The earth is full of the goodness of the Lord.”
Matthew 5:45 tells us,
“…He makes His sun rise on the evil and on the good, and sends rain on the just and the unjust.”
James 1:17 proclaims,
“Every good gift and every perfect gift is from above, and comes down from the Father of lights, with whom there is no variation or shadow of turning.”
Some may ask, “How can a good and loving God allow suffering?” That’s a hard question, and sometimes God is not quick to answer it. But His mercy and kindness are over all He has made. As Romans 8:28 reminds us:
“We know that in all things God works for the good of those who love Him, who have been called according to His purpose.”
Think of Joseph, who went through deep suffering. Yet later, he could say to his brothers—who caused much of his pain—“You meant it for evil, but God meant it for good.”
Adamnıń qulaǵanında Qudaydıń jaqsılıǵı
Adam hám Hawwa gúna islegen waqıtta, Quday insaniyattı joq etip taslay alatuǵın edi. Ol hár bir pátiyanı, teselli hám lázzetti bermey qoyıwı múmkin edi. Biraq, Onıń ornına, Ol óz jaqsılıǵın tógiwdi dawam ettirdi.
Yaqıp 2:13 bizge esletedi,
«Múráwbet húkim ústinen jeńedi.»
Gúnanıń dúnyaǵa alıp kelgen jamanshılıǵına qaramastan, Qudaydıń jaqsılıǵı ele de onnan ústem. Hátte qulaǵan dúnyada da, Onıń jaqsılıǵı bizge túsiniwde ósiwge hám emleniwge múmkinshilik beredi — mısalı, kesellikke juwap retinde dáriniń rawajlanıwı.
Hátte insan Onnan júz burǵanda da, Onıń jaqsılıǵın biykar etiw múmkin emes. Pawıl jazadı:
«Onıń jaqsılıǵınıń, sabırlılıǵınıń hám shıdamlılıǵınıń baylıǵın jek kóresiz be, Qudaydıń jaqsılıǵı sizi táwbege alıp keletuǵının bilmeysiz be?» (Romalıqlarǵa 2:4).
Eger adamlar Qudaydıń jaqsılıǵın biykar etse, olar ózlerin ayblawdan basqa hesh kimdi ayblay almaydı.
Onıń Ulı kelgeninde Qudaydıń jaqsılıǵı
Luqa 2:14 perishtelerdiń xabarlawın jazadı:
«Eń joqarıda Qudayǵa dańq, hám jerde tınıshlıq, adamlarǵa jaqsı niyet.»
Qudaydıń bul ullı iskerligi biz ele gúnákár bolǵanımızda da bizge bolǵan súyispenshilik júregin ashıp berdi (Romalıqlarǵa 5:8). Biz zabburshınıń sózlerin qaytalaymız:
«Oh, adamlar Rabbiyge Onıń jaqsılıǵı ushın, hám Onıń adam balalarına kórsetken ájayıp isleri ushın shúkir etse edi!» (Zabbur 107:8)
Elshilerdiń isleri 10:38 bizge Isa, Muqaddes Ruw hám kúsh penen maylanǵan, dep aytadı, «jaqsılıq islep júrdi.» Onı ushıratqan adamlar Onıń jaqsılıǵın óz kózleri menen kórdi.
Bir húkimdar bir ret soradı, «Jaqsı Ustaz, máńgilik ómirge miyrasxor bolıw ushın ne isleyin?» (Luqa 18:18), Isa juwap berdi, «Men Jaqsı Qoylıman. Jaqsı Qoylı óz ómirin qoylar ushın beredi» (Yoxanna 10:11,14). Keyinirek, Ol ayttı, «Men sizlerge Atamnan kóp jaqsı isler kórsettim. Sol islerdiń qaysısı ushın meni tas penen urasızlar?» (Yoxanna 10:32)
Qudaydıń jaqsılıǵı
Luqa 18:19 da, Isa járiyaladı, «Hesh kim jaqsı emes, tek Bir, yaǵnıy Quday.» Bunıń mánisin oylap kóreyik:
- Quday baslang'ıshında jaqsı: Barlıq jaqsılıq Onnan baslanadı. Yaqıp 1:17 bul haqıyqattı tastıyıqlaydı.
- Quday mánisinde jaqsı: Ol tek ǵana jaqsı emes — Ol jaqsılıq . Zabbur 119:68 de aytılǵan, «Sen jaqsısań, hám Sen islegen nárse jaqsı.»
- Quday sheksiz jaqsı: Onıń jaqsılıǵınıń shegi joq. Zabbur 52:1 bizge aytadı, «Qudaydıń jaqsılıǵı turaqlı túrde dawam etedi.»
- Quday ózgermeytuǵın jaqsı: Onıń jaqsılıǵı hesh qashan ózgermeydi, sebebi Ol hesh qashan ózgermeydi.
Onıń jaqsılıǵı menen ruwxlanǵan
Biz Qudaydıń jaqsılıǵınan úlken ruwxlanıw alıwımız kerek. Hátte qarańǵı waqıtlarda da, biz úmit tabamız.
Naxum 1:7 járiyalaydı,
«Rabbiy jaqsı, qıyınshılıq kúni bekkem qorǵan; hám Ol Ózine isengenlerdi biledi.»
Zabbur 84:11 bizge isenim beredi,
«Sebebi Rabbiy Quday quyash hám qalqan; Rabbiy miyrim hám dańq beredi; tuwrı júrgenlerden hesh qanday jaqsı nárse tutıp qalmaydı.»
Onıń jaqsılıǵın kórsetiń
Máshiyler retinde, biz Qudayǵa eliklewge shaqırılǵanbız (Ef. 5:1). Biz Onıń jaqsılıǵına hesh qashan tolıq teńlese almasaq ta, bul Rabbiy jaqsı ekenin tatıp kórgen hám kórgenlerdiń ómirinde kórinisi kerek.
Galatiyalıqlarǵa 5:22–23 bizge Ruwdıń jemisiniń bir tárepi jaqsılıqekenin aytadı:
«Ruwdıń jemisi súyispenshilik, quwanısh, tınıshlıq, sabırlılıq, miyrimlilik, jaqsılıq, sadıqlıq, jumsaqlıq, ózin-ózi basqarıw. Bundaylarǵa qarsı nızam joq.»
Bul jaqsılıq hárekettegi súyispenshilik. Evreylerge 13:15–16 bizge esletedi:
«Sonlıqtan, Ol arqalı biz Qudayǵa úzliksiz maqtaw qurbanlıǵın, yaǵnıy Onıń atına shúkirshilik etetuǵın erinlerimizdiń jemisin usınayıq. Biraq jaqsılıq etiwdi hám bólisiwdi umıtpań, sebebi bunday qurbanlıqlar menen Quday razı boladı.»
Romalıqlarǵa 15:14 bizdiń «jaqsılıqqa tolı» bolıwımız kerek ekenin úyretedi, óz Ustazımız sıyaqlı nátiyjeli xızmetshiler bolıw ushın.
Biz bul jaqsılıqtı tek ǵana óz dindarlarımızǵa emes, bálkim joǵalǵanlarǵa da — hátte bizge qarsı shıqqanlarǵa da kórsetiwimiz kerek. Pawıl Romalıqlarǵa 12:20–21 de jazadı:
«Eger dushpanıń ash bolsa, onı tamaqlandıır; shóllegen bolsa, oǵan ishimlik ber… Jamanshılıqqa jeńilme, bálkim jamanshılıqtı jaqsılıq penen jeń.»
Hám Galatiyalıqlarǵa 6:9–10 da:
«Jaqsılıq islep sharshamań, sebebi waqtı kelgende, eger ruwxımızdı túsirmesek, orıp alamız. Sonlıqtan, múmkinshilik bolǵanda, hámmege jaqsılıq eteyik, ásirese iman úyindegilerge.»
Biz úzliksiz Rabbiy jaqsı ekenin tatıp kóretuǵın hám kóretuǵınlar bolayıq. Hám Onıń jaqsılıǵı bizdi toltırıp, ózgertsin, solay etip ol basqalardıń ómirine de tasıp shıqsın — Onıń dańqı ushın
