Ийманлылар шаңарағының азап-қайғысы артып бармақта: сынақлар көп. Бирақ азатлық ўақты жақын. Аспан жээги көринип турыпты. Қудайдың халқы ҳәр тәрептен әлсиз, сынған ҳәм қыйыншылықта болса да, Қудай биз бенен, ҳәмелден даңққа шекемги жолда, ҳәм мәңгиликтен мәңгиликке шекемги кеңесте. Биз Оған қымбатлымыз (Матфей 13:44), яғный, «бир үлкен баҳадағы маржан» (46-аят). Биз ең қымбатлы ҳәм баҳадағы материаллар — гүмис, алтын ҳәм маржанларға салыстырыламыз. Биз Қудайдың мәңгилик мақсетине муўапық, Оның Улының даңқындағы сүўретине уқсас болыўға алдыннан белгиленгенбиз (Римлилерге 8:29) — бул қутлы мақсетти ҳеш қандай күш тоқтата алмайды. Оған уқсас ҳәм Оның бенен болыў биздиң анық тағдиримиз.
Тазалаў пеши
Бирақ бул арада қымбатлы металларды кир ҳәм шаңнан тазалаў ҳәм ажыратыў ушын пеш керек. Сындырыў ҳәм жаншыў аўыртпалықлы процесс, бирақ егер илаҳий Тазалаўшы ҳәр бир гүмис бөлегинде Өзиниң сүўретин көргиси келсе, оннан бас тарта алмайды (Малахия 3:3).
Ол пештиң аўзында отырады, ал Мәсих Өзи, абсолют таза ҳәм мейирбанлық пенен, азап шегиўши менен бирге оның ишинде орын алады (Даниил 3:25). Даналық, илаҳий даналық, ҳәр бир деталды қадағалайды. Балғаның бир соққысы да артықша яки қатты болмайды: ҳәм пеш абсолют зәрүр болғаннан бир дәреже де артық қыздырылмайды. Азап отларының даўамлылығы ҳәм интенсивлиги шекленген ҳәм қадағаланады. Қудай биздиң қыйыншылықларымызды өлшейди, пешти таярлайды ҳәм қыздырады, ҳәм тәртипке салыў процессин ақырғы нәтийжеге — Жоқарыдағы Мәсихке мораллық уқсаслыққа ерисилгенше даўам еттиреди.
Ҳәммеси, ҳәммеси Әкениң қолында; Ол «Өзиниң баласына ҳеш қашан керек емес көз жасын төктирмейди».
Тәртиптен алынған сабақлар
Биз ҳәр биримиз ийелейтуғын айрықша орын ҳаққында ойланғанда, Ийениң ҳәзирги ҳәм аўыртпалықлы тәртибинен қашыўға умтыламыз ба — буннан тысқары, бул тәртип тек бир мүддетке ҳәм оған мүтәжлик бар (1 Петр 1:6)?
Жылаў түн бойы даўам етиўи мүмкин, бирақ қуўаныш ертең менен келеди (Забур 30:5).
Бака ойпаты (Забур 84:6) көз жаслары менен ҳәм Ийениң қутқарылғанларының ышқыныўлары менен үзилген тынышлығы, Ийениң Үйиниң тынышлығына ҳәм табыныўына алып барады (4-аят). Қыйыншылық Қудайдың барлық уллары ҳәм қызлары ушын белгиленген жол, бирақ ол Патшалықта ҳәм қуўаныштың толықлығында тамамланады.
Буннан тысқары, ҳәзирги сабақлар ҳәм уллы келешек бар. Биз әли Қудайдың мектебиндемиз, ол зәрүрликке қарай азды-көп азап мектеби. Биздиң ең бай сабақларымыз бизге күн нурында ҳеш қашан үйрене алмайтуғын көлеңкеде үйретиледи. Биздиң ең жақсыларымызда көп жасырын жаманлық тамырлары бар ҳәм олар өзимиз ушын ашылғанда бул мейирбанлық болады.
«Мениң жаным сүттен айырылған бала сыяқлы» жанның жетилген жағдайын билдиреди. Сынған ҳәм тәртипке салынған руўх баҳасыз қымбатқа ийе.
Қудайдың қолына исениў
Мениң ўақытларым Сениң қолыңда (Забур 32:15).
Бул қәўипсиз қол ма? Қудиретли қол ма? Шексиз мейирбан қол ма? Ҳаў! Сизди услап турған қол илаҳий сүйиў ҳәм қудиретли күш қолы. Биздиң ўақытларымыз, қараңғы яки жарық болсын, қайғы, ҳәмел, кедейлик яки өлим болсын, Ехованың қолында, ҳәм бул әлсизликке сүйиниў ушын жетерли. Биздиң өмиримиз шатасқан тор сыяқлы көринеди. Оның сырларын ким шеше алады яки оның айқын қарама-қарсылықларын ким түсиндире алады? Бирақ ийманның исеними мынада — биздиң Қудайымыз өмир жибин услап турады. Егер биз ушын қараңғы ҳәм түсиндирип болмайтуғын болса да, Оның алдында ҳәммеси толық жарық.
«Ол Өзиниң баратуғын жолын биледи». Оның әмеллерин, қаншалық шешилмесли болса да, биздиң жанларымызға жақсы белгили болған Оның сүйиўи арқалы түсиндириң. Оның жолларының мүнәсибети тек Оның тәбиятының — жарық ҳәм сүйиўдиң — рефлекси.
Ҳәмме нәрсе жақсылық ушын бирге ислейди (Римлилерге 8:28).
Ҳәммесин тиккелей Қудайға — Өзиниң жалғыз Улын берген Қудайға — алып барың; сол жерде тыныш болың. Екинши себеплер яки агентлер ҳәм қураллар менен шуғылланыў Қудайды саҳнадан шығарып таслайды. Ол кел демегенше ҳеш қандай қайғы сизге жете алмайды; Ол рухсат бермегенше кедейлик сизге тийисе алмайды; Ол рухсат бермегенше дослықлар үзилмейди; Ол қолын тартпағанша сүйгенлериңиз өлмейди; ҳәм Ол суверенли түрде рухсат бермегенше жүреклер сынбайды.
«Қудайға келсек, Оның жолы кәмил».
Мәсихтиң үлгиси ҳәм қатнасы
Мәсих «қайғылы адам» еди. Қудайдың гүнасыз тек бир Улы бар еди, бирақ Оның ҳеш қашан қайғысыз Улы болмаған (Еврейлерге 12:8) «ҳәммеси оған қатнасыўшы». Қутлы Ийе ең қатты даўылда, ең қараңғы түнде биз бенен. Ең қорқынышлы даўыл бизди Оны жутып алғаннан артық жутып ала алмайды (Марк 4:37–41). Теңиз үстинде жүрген (Матфей 14:25) ҳәм қатты элементлердиң Ийеси болған Ол, өзлериниң арасында ухлайды, ал самаллар ҳәм толқынлар әтирапта шашырап турады.
Сүйиў арқалы жеңиў
Қыйыншылық бизди Қудайдың сүйиўинен айыра алмайды, бирақ Қудайдың сүйиўи бизди қыйыншылықтан мәңгиликке айырады ҳәм бизди мәңгилик бахытқа қояды. Бул арада Мәсихтиң сүйиўи бизди өмир сынақлары арқалы «жеңимпазлардан да артық» алып барады (Римлилерге 8:35–39). Өзиңизди нәпсис қайғыға орап алыўға рухсат бермең. Қудай Аюбтың тутқынлығын, ол дос-яранлары ушын дуўа еткенде (Аюб 42:10) қайтарды ҳәм оған «алдынғыдан еки есе көп» берди. Шөл сабақлары басқалар ушын да, өзиңиз ушын да арналған, оларды жақсы үйрениўиңизге ҳәм олардың жемисин жолдас-саяхатшыларға тапсырыўыңызға итибар бериң (1 Коринфлилерге 1:3–6). Ийманыңыздың сыналыўы (Яқуб 1:3) тез арада тамамланады, сонда оның «алтыннан да қымбатлы» сыналыўы келешек күнде жәмийетлик түрде сыйлықланады (1 Петр 1:7).
