Биздиң үйрениўимиз ушын берилген Мухаддес Жазыўларда, Қудай Руўхы айырым жағдайларда Өзиниң халқының кең тарийхларын жазыўға рухсат берген. Ибраҳим, Яқуб, Юсуф ҳаққында Қудайдың ис-ҳәрекетлери хәм тәртиби ҳаққында бизге үйретиў ушын көп нәрсе жазылған.
Бирақ айырымлар ҳаққында биз аз билемиз, бирақ сол аз нәрсе де әҳмийетли. Олар биз оларды күтпегенде пайда болады. Бир жағдайда ол Ийса Ийемиздиң бир үлгиси сыпатында болыўы мүмкин – Жаратылыс 14-теги Мелкиседек сыяқлы. Басқа жағдайда исениўшилер сыпатында биздиң жолымыз ушын қәдирли сабақ алып келиўи мүмкин, 1 Шежирелер 4:9–10-дағы Жабез сыяқлы. Келиң, бир аз ўақытқа бул соңғы мысалға ойларымызды қаратамыз.
Ол Яҳуданың урпақларының атлары арасында күтилмеген жерде киргизиледи. Ол Яҳуда қәбилеси менен байланыслы болған ба? Бәлким, бирақ биз айта алмаймыз. Биз оның ата-анасы ҳаққында хабардар емеспиз. Оның әйели яки шаңарағы болған ба, билмеймиз. Оның жағдайында, көп ўақыт болғаны сыяқлы, биз билгимиз келетуғын көп нәрсе жасырылған. Тек ғана қызығыўшылық қанаатландырылыўы шәрт емес еди. Бирақ оның өмирбаяны ҳаққында қысқаша баян етилген нәрсе ҳәммемиз ушын берекет хәм тәлимге толы:
Жабез аға-инилеринен гөре ҳүрметлирек еди; хәм оның анасы оның атын Жабез [яғный, қайғылы] деп атады, себеби мен оны қайғы менен туўдым деди. Хәм Жабез Исрайыл Қудайына дуўа етти: О, Сен маған ҳақыйқатында берекет берсең, хәм мениң шегарамды кеңейтсең, хәм Сениң қолың мен менен болса, хәм Сен мени жаманлықтан сақласаң, ол маған қайғы келтирмесин! Хәм Қудай оның сорағанын берди.
Жабез «қайғылы адам». Ол бизге адамлардың бул ҳәзирги дүньясын есимизге түсириўи мүмкин, себеби «әйелден туўылған адамның өмири қысқа хәм қыйыншылыққа толы». Азап хәм қайғы менен ол дүньяға келеди хәм азап хәм қайғы менен ол оның ишинде өз жолын даўам еттиреди. «Ҳәр бир адам өз ең жақсы жағдайында толығы менен бослық», деди Забуршы. «Себеби оның барлық күнлери қайғы хәм оның мийнети қайғы, ҳәтте оның жүреги түнде де тынышлық таппайды. Бул да бослық». Солай деп Сулайман Ўағызшы китабында жылады, бул китап «өлген дүньяның жерлеў қосығы, оның ең үлкен шаҳзадасы ең бас қайғылы адам» деп сипатланған. Ең дана адам күн астындағы барлық нәрсени сынаған – таразыда өлшеген – хәм барлығына «ЖЕТИСИМСИЗ» деп жазған.
Ол Едемде бурын биринши анамыз Ҳаўаға хәм биринши атамыз Адамға айтылған нәрсени дәлиллеген. Жәннеттен тысқары ҳәр бириниң үлеси қайғы болыўы керек еди. Қайғы ҳаққында биринши мәрте айтылған. Ақырғы мәрте Аян 21:4-те табылады, онда қутқарылғанлар табылатуғын мәңгилик бахытлы жағдай ҳаққында айтылған:
Хәм Қудай олардың көзлеринен барлық көз жасларын сүртип таслайды; хәм енди өлим де, қайғы да, жылаў да болмайды, хәм енди ҳеш қандай азап та болмайды: себеби алдынғы нәрселер өтип кетти.
Көз жаслары, өлим, қайғы, жылаў, азап – адамлар ҳақыйқатты жасырыўға хәм фактлерди елемеўге хәм Қудайдан айырым бахытлы болыўға урынса да, үстемлик ететуғын жағдайлардың қысқаша мазмуны.
Ҳақыйқатында берекетлилер – күн нурынан жоқары нурды көргенлер хәм күн астындағы барлық нәрсениң өзлериниң жақсылығы ушын бирге ислеўин билгенлер.
Қайғылы Жабез Исрайыл Қудайына – Қудайға қайрылады. «Исрайыл Қудайы» – байланыс хәм берекетте белгили болған Биреў. Ақсаған Яқуб өзи менен гүрескен хәм оны ақсатқан Биреўге ийман менен жабысқан. Ақсаған Яқуб жабысқан Яқубқа айланды, хәм жабысқан Яқуб жеңимпаз Яқубқа айланды. Хәм сол Пениэлде ол «күшке ийе болды… хәм үстем келди, ол жылады, хәм жалбарды» хәм солай етип Исрайыл атын алды, бул «Қудай менен шаҳзада» дегенди аңлатады, хәм берекетленди. Яқубқа солай ғамхорлық еткен хәм берекетлеген Оған Жабез жалбарды. Азаптан биз дуўаны еситетуғын хәм есимизге түсирилгенине қуўанатуғын Оған шын жүректен мутажлик үнин көтере аламыз. Жазыўда айтылған: «Араңызда ким азап шегип атыр? Ол дуўа етсин». Биз ушын бул қуўанышлы Мәсихши күнлерде толық аян берилген. Ата, Ул, Мухаддес Руўх белгили етилген. Биз «Атаға жалбарамыз». Мәсих арқалы «биз бир Руўх арқалы Атаға киремиз». Хәм Оның еркине муўапық сорағанымызда, Оның бизди еситетуғынын билемиз.
Биз бул қайғылы адамның дуўасының толық мағлыўматларын тексериўимиз мүмкин, хәм биз өзимиз ушын қолайлы қолланыўларды табамыз.
О! Сен маған ҳақыйқатында берекет берсең.
Ол Исрайыл Қудайына ғәрезли екенин хәм Оның берекетте араласыўына мутаж екенин сезди. Жаҳўа, Исрайыл Қудайы Өзиниң халқына берекет бериўге ўәде берген еди хәм Жабез оның өз жағдайында орынланыўын талап етип келеди. Биз Мәсихшилер толық тәмийинленгенбиз. Биз Мәсихтеги аспанлық орынларда барлық руўхый берекетлер менен берекетленгенбиз. Бирақ барлығы биздики болса да, бизге жүреклеримиздиң көзлери ашылыўы керек, оның кеңлигин, узынлығын, тереңлигин хәм бийиклигин билиў ушын. Биз өзимизден сораймыз ба, биз Ҳаўарий Павлустың Ефесликлерге жазылған хаттың 1 хәм 3-бабларындағы дуўаларын өз дуўаларымыз етемиз бе? Биз солай етиўимиз керек.
Хәм мениң шегарамды кеңейтсең.
Ол үлкенирек аймақты – Қудайдың көзлери жыл бойы қарайтуғын жердиң көбирек бөлегин қәледи. Бәлким, әли ийелениўи керек болған көп нәрсе бар еди – ол өзине бөлинген үлеске аяқ баспаған еди хәм ол өз атағында болған нәрсеге кирисиў хәм «өз ийеликлерин ийелеў» ушын гүресиўге кирисип атырған еди. Бул биздиң көзқарасымыз хәм ҳәрекетимиз болыўы керек. Биз ҳәр қашан жеткен нәрсемиз бенен қанаатланып қалыў қәўпиндемиз, оның орнына өзимиздики болған барлық нәрсени ийелеў ушын күш пенен алға умтылыўымыз керек.
Хәм Сениң қолың мен менен болса.
Ол Өзин оған танытқан Биреўдиң басшылығын хәм қоллап-қуўатлаўын қәледи. Ол илаҳий жәрдемге мутаж екенин үйренген еди хәм сонлықтан ол қолын созып атырған нәрседе Исрайыл Қудайының жәрдемин сорады. Хәм биз Оның берекети ушын созылған Қолы Қудиретли екенин, биз ушын ҳәр қашан жоқарыдан жәрдем хәм өз ўақтындағы жәрдем ушын мәрҳамат бар екенин билгенимизге қуўанышлымыз. Сонлықтан Павлус барлық инсаный жәрдем жоқ болғанда айта алған: «Соған қарамастан Ийе мениң қасымда турды хәм мени күшейтти». Ийемиз айтпаған ба: «Маған аспанда хәм жерде ҳәмме күш берилген… хәм мине, Мен ҳәр қашан сизлер мененмен». Сонлықтан биз Оның шексиз ресурсларынан қайта-қайта пайдалана аламыз.
Хәм Сен мени жаманлықтан сақласаң, ол маған қайғы келтирмесин.
Ол өзи ушын қутқарылыў яки қорғаныш орнатылыўын қәледи, сонда ол, қайғылы адам – жаманлық себепли қайғысыз болыўы мүмкин. Қудай хәм Атамызда қандай мәрҳамат бар, бизди гүналарымыздан тазалай алатуғын, оларды мәңгиликке өширип таслайтуғын, хәм биздиң жағдайларымызды сондай басқара алатуғын мәрҳамат, олар жақсылық дерегине айланады, хәм көз жасларының сайлығы ең бай пайданың дерегине айланады; биз оның ишинен өткенде қайғы қосыққа айланады. Қосылған сөзлер қаншалық әпиўайы! «Хәм Қудай оның сорағанын берди». Яки басқа аўдармада айтылғанындай, «Хәм Қудай оның сорағанын әмелге асырды». Барлық нәрсе сондай тәртипке салынды, қәлеген нәтийжеге ерисилди.
Биреў Забур 37:5-ти есине түсиреди: «Өз жолыңды Ийеге тапсыр, Оған исен, хәм Ол оны әмелге асырады». Ол биздиң абаданлығымыз ушын ең жақсы жол менен ҳәрекет етеди. Ол биздиң атымыздан Өзиниң жақсы ойларын әмелге асыратуғын нәрсени иске киргизеди. Дуўа хәм исеним ушын қандай рухландырыў бар бул еки аятта, биз «Жазыўлардың жубатыўы хәм рухландырыўы арқалы» мәрҳаматлар Атасы хәм барлық рухландырыў Қудайы болған Қудайымызға исене алыўымыз ушын жазылған.
