Bir ana kishkene balasına erteńgi tekst retinde «Rabbim meniń shoʻpanım, men hesh nárseni qálemeymen» dep úyretken edi, al keshke ol onnan bunı qaytalay ala ma dep soradı. Ol dárhal: «Rabbim meniń shoʻpanım, sonlıqtan men onı qálemeymen» dep juwap berdi.
Álbette, bul tekst emes edi, biraq Oǵan júrekten bilgenlikten «Rabbim meniń shoʻpanım» dep ayta alatuǵınlar basqalar qáleytuǵın sanalı zatlardı qálemeytuǵını qanday ájayıp haqıyqat. Olar dúnyanı qálemeydi, onıń jıltıraǵan zatları olardı ózine tartpaydı.
Olar shirinirek gúrriń estigen, Hám haqıyqıyraq payda tapqan. Dúnyadaǵı baxıtsızlıq hám narazılıqtıń úlken bólegi adamlar iyelik etpegen zatlarǵa bolǵan qumarlıqtan hám ol zatlarǵa iyelik etkenlerge bolǵan kúnshillikten kelip shıǵadı. Eger biz «Rabbim meniń shoʻpanım» degen sózlerdiń mánisin bilsek, bul baxıtsızlıqlardan saqlanamız.
Men bul teksttiń bala tárepinen túsindirilgenin dúnyanı qolǵa alıwǵa hám onıń lázzetleniwlerine umtılıp atırǵanlarǵa jetkizemen, olarǵa: «Rabbim meniń shoʻpanım, sonlıqtan men onı qálemeymen» dep aytıń.
Onıń muhabbatında tapqan qazınam Meni tómende zıyaratshı etti. Vanity Fairdaǵı Christian hám Faithful sıyaqlı, olar onıń barlıq kúlkilili zatlarınan bas tartıp, onıń sirenleriniń dawıslarına qulaq aspaytuǵın edi; sebebi olardıń jánlerine jarqınlaw kózqaras túsken edi, hám úlken muhabbat olardı iyelep alǵan edi.
Men isenim qaharmanı Ibrahımnıń gúrrińin esleymen. Ol kerek bolǵanda jawınger edi, hám durıslıq hám erkinlik ushın tez hám keskin soqqı bere alatuǵın edi, bul onıń patsha Kedorlaomer hám onıń menen birge bolǵan patshalardı tún boyı quwıp, olardı urıp, tutqınların olardan azat etkeninde dálillendi.
Ibrahım sol kúni ullı adam edi, biraq ol Sodom patshasınıń aldında turıp: «Men jipke de, ayaq kiyimniń baǵına da tiymeymen; hám seniń hesh nárseni almayman, seniń «Men Ibrahımdı bayıttım» dep aytpawıń ushın» degende ádewir ullı edi.
Onı sonsha ruwxıy jaqtan ullı etken ne edi? «Men qolımdı Rabbimge, eń joqarı Qudayǵa, jer hám aspan iyesine kóterdim» dedi ol. Sir sol edi. Sonlıqtan ol Sodom patshası oǵan bere alatuǵın zatlardı qálemedi. Quday onıń máńgilik úlesi, onıń qorǵanı hám onıń sheksiz úlken sıylıǵı edi.
Biz barlıǵımız dúnyaǵa sol ruwxıy ústinlikti kórsete alamız. Biz barlıǵımız: «Rabbim meniń shoʻpanım, sonlıqtan men onı qálemeymen» dep ayta alamız.
