«Alabastr qutı»
Isa Betaniyada, Simon alabaqanıń úyinde otırǵanda, Oǵan bir hayal keldi. Onıń alabastr qutısında júdá qımbat iyis may bar edi. Ol maydı Isa tamqtanıp otırǵanda Onıń basına quydı. Shákirtleri bunı kórgenlerinde, ashıwlanıp: «Bul nege bunday israf etildi? Bul maydı kóp pulǵa satıp, kambaǵallarǵa beriw múmkin edi ǵoy», – dedi. Isa bunı túsingen soń, olardıń aldına kelip: «Nege bul hayaldı qıynaysızlar? Ol Maǵan jaqsı is qıldı. Kambaǵallar hámishe sizler menen birge boladı, biraq Men hámishe sizler menen birge bolmayman. Ol bul maydı Meniń deneme quydı, bul Meniń jerlewim ushın edi. Shın mánde, sizlerge aytaman, bul Injil pútkil dúnyada waǵızlanǵan jerde, bul hayaldıń qılǵan isi de onıń esteligi ushın aytıladı», – dedi. —Matta 26:6-13 KJV
Búgingi kúnde bántlik hám tınımsız háreketler dáwirinde, Quday hámme nárseni bir kózqarastan kóredi, hámme nárseni bir qaǵıyda menen ólsheydi, hámme nárseni bir tas penen sınaydı degen pikirdi eslep qalıw júdá zárúr. Bul tas, bul qaǵıyda, bul kózqaras Máshih. Ol nárseni Óz súyikli Balasınıń menen baylanıslı bolǵanısha qádirleydi, onnan artıq emes. Máshihke qılınǵan hár qanday is, Ol ushın qılınǵan hár qanday is Quday ushın qımbatlı. Basqa hámme nárseniń qádiri joq.
Kóp jumıs isleniwi múmkin, hám adamlar tárepinen kóp maqtawlar aytılıwı múmkin, biraq Quday onı tekseriwge kelgende, Ol tek bir nárseni izleydi: onıń Máshih penen baylanıslı bolǵan dárejesi. Onıń úlken sorawı: «Bul Isa atına qılınǵan ba?» boladı. Eger qılınǵan bolsa, ol maqullanadı hám sıylıqlanadı; eger joq bolsa, ol biykar etiledi hám kúydiriledi.
Adamlar hár qanday jumıs haqqında ne oylasa da, hesh qanday áhmiyeti joq. Olar bir adamdı qılǵan isi ushın aspanǵa kóterip maqtawı múmkin; onıń atın jańalıqlarda kórsetiwleri múmkin; onı súhbet teması etiwleri múmkin. Ol waǵızshı, oqıtıwshı, jazıwshı yamasa moral reformator sıpatında úlken atqa iye bolıwı múmkin. Biraq, eger Quday bul adamnıń jumısın Isa atı menen baylanıstıra almasa – eger ol Oǵan hám Onıń dańqı ushın qılınbaǵan bolsa – eger ol Máshihtiń májbúrleytuǵın súyispenshiliginiń jemisi bolmasa, ol jazǵı dán qırǵıshınıń qabıǵı sıyaqlı ushıp ketedi hám máńgilik umıtılıwǵa batadı.
Kerisinshe, bir adam tınısh, kishi, páseygen xızmet jolın izlewi múmkin, belgisiz hám itibarǵa alınbaǵan. Onıń atı hesh qashan esitilmewi múmkin, onıń jumısı hesh qashan eske alınbawı múmkin; biraq onıń qılǵan isi Máshihke bolǵan ápiwayı súyispenshilikten edi. Ol óz Ustasınıń kózine qarap, jasırın túrde isledi. Onıń Rabbisiniń kúlimsirewi onıń ushın jetkilikli boldı. Ol hesh qashan adamnıń maqtawın izlew yamasa onıń kúlimsirewin tutıw yamasa onıń qabaǵınan qashıw haqqında bir sekund ta oylamadı. Kerisinshe, ol óz jolın turaqlı túrde dawam ettirdi, tek Máshihke qarap hám Ol ushın háreket etti. Onıń jumısı turadı. Ol eske alınadı hám sıylıqlanadı, geypara ol eske alıw yamasa sıylıq ushın emes, al Isaǵa bolǵan ápiwayı súyispenshilikten qılǵan bolsa da. Bul durıs túrdegi jumıs – haqıyqıy – Rabbiniń kúni otına shıdaytuǵın.
Búgingi kúndegi waqıtqa qaraytuǵın, adamlarǵa jaǵatuǵın ruwhtan qutılıw hám hámishe tek Rabbiniń aldında júriw múmkinshiligi sheksiz rahmet. Bir neshe minutqa bunıń súykimli hám júdá tásirli súwretlemesine qaraylıq, ol bizge «Simon alabaqanıń úyinde, Oǵan bir hayal keldi, onıń alabastr qutısında júdá qımbat iyis may bar edi, hám ol maydı Onıń basına quydı, Ol tamqtanıp otırǵanda» (6-7-ayatlarda) kórsetilgen.
Endi, eger biz bul hayaldıń maqsetin sorasaq, ol ne edi? Onıń iyis mayınıń ájayıp iyisin yamasa alabastr qutısınıń materialın hám formasın kórsetiw me edi? Onıń háreketi ushın adamlar tárepinen maqtaw alıw ma edi? Qutqarıwshınıń jeke dosları arasında Máshihke bolǵan ayrıqsha sadıqlıǵı ushın at alıw ma edi? Joq, bulardıń hesh biri emes edi. Biz bunı qayerden bilemiz? Sebebi, Bárinen Joqarı Quday, barlıq nárseniń Jaratıwshısı, barlıq júreklerdiń eń tereń sırların hám hár bir hárekettiń haqıyqıy motivin bilgen, Nazaretlik Isa shaxsında sol jerde edi.
Onıń muqaddes hám hámme jerge kirip baratuǵın kózi bul hayaldıń janınıń eń tereń jerlerine shekem kirdi. Ol tek ǵana onıń ne qılǵanın emes, al onı qalay hám ne ushın qılǵanın da bildi, hám Ol: «Ol Maǵan jaqsı is qıldı» (10-ayat) dep járiyaladı. Qısqasha aytqanda, Máshih Ózi bul hayaldıń janınıń tikkeley obyekti edi; hám bul onıń háreketine qádir berdi hám onıń iyis mayınıń iyisin tikkeley Quday taxtına jiberdi.
Ol tek ǵana sol waqıtta onı qorǵap qoymadı, al onı keleshekke de jetkerdi. Bul bul hayaldıń júregi ushın jetkilikli edi. Rabbisiniń maqullawına iye bolǵan soń, ol «Onıń shákirtleriniń» «ashıwın» da kóteriwge hám onıń háreketiniń «israf» (8-ayat) dep atalǵanın esitiwge shıday alatuǵın edi. Onıń júreginiń jańalanǵanı onıń ushın jetkilikli edi. Qalǵan hámme nárseniń qádiri bolmasa da boladı. Ol hesh qashan adamnıń maqtawın qolǵa kiritiw yamasa onıń náletinen qashıw haqqında oylamadı. Onıń bir, bólinbes maqseti, basında hám aqırında, Máshih edi.
Ol alabastr qutısına qolın qoyǵan waqıttan baslap, onı sındırıp, ishindeǵi zatlardı Onıń muqaddes denesine quygansha, tek Ózi haqqında oyladı. Onıń sol waqıttaǵı salmaqlı jaǵdaylarda Rabbisine ne jaǵımlı hám minnetdar bolatuǵının sezimlik túrde túsiniwi bar edi, hám ol ájayıp sheberlik penen sol ishti qıldı. Ol iyis maydıń qanshaǵa satılıwı múmkinligi haqqında hesh qashan oylamadı; yamasa oylaǵan bolsa da, Ol 10,000 ese qımbatlı ekenin sezdi. «Kambaǵallar» (11-ayat) haqqında aytatın bolsaq, olardıń óz orınları bar edi, hám olardıń talapları da bar edi; biraq ol Isa onıń ushın dúnyadaǵı barlıq kambaǵallardan da artıq ekenin sezdi.
Qısqasha aytqanda, hayaldıń júregi Máshih penen tolǵan edi, hám bul onıń háreketine xarakter berdi. Basqalar onı «israf» dep atawı múmkin; biraq biz Máshih ushın sarplanǵan hesh nárseniń israf bolmaytuǵınına isenimli bolıwımız múmkin. Hayal da sonday oyladı, hám ol durıs edi. Jer hám tamuq Oǵan qarsı kóterilip atırǵan waqıtta Oǵan húrmet kórsetiw, adam yamasa perishte qıla alatuǵın eń joqarı xızmet háreketi edi. Ol qurban etiliwge barıp atır edi. Kóleńkeler uzayıp, qarańǵılıq tereńlesip, tún qalıńlasıp atır edi. Xoch barlıq qorqınıshları menen jaqın edi, hám bul hayal bunıń barlıǵın aldınan bilip, Óz súyikli Rabbisiniń denesin maylaw ushın aldınnan keldi. Nátiyjesine itibar beriń.
Qalay ǵana Rabbimiz onıń qorǵawına kirip, onı jaqsıraq biliwi kerek bolǵanlardıń ashıwı hám náletinen qorǵaǵanına itibar beriń. «Isa bunı túsingen soń, olardıń aldına kelip: «Nege bul hayaldı qıynaysızlar? Ol Maǵan jaqsı is qıldı. Kambaǵallar hámishe sizler menen birge boladı, biraq Men hámishe sizler menen birge bolmayman. Ol bul maydı Meniń deneme quydı, bul Meniń jerlewim ushın edi. Shın mánde, sizlerge aytaman, bul Injil pútkil dúnyada waǵızlanǵan jerde, bul hayaldıń qılǵan isi de onıń esteligi ushın aytıladı» (10-13-ayatlarda).
Hár qanday is qılǵanıńızda, kózińizdi tikkeley Ustazǵa qaratıń. Isaǵa hár bir kishi xızmet háreketiniń tikkeley obyekti etip qoyıń, ne bolıwınan qaramastan. Hár bir jumısıńızdı Ol: «Bul Maǵan jaqsı is» dep ayta alatuǵınday etip qılıwǵa umtılıń. Adamlardıń sizdiń jolıńız yamasa jumısıńız haqqındaǵı oyları menen bánt bolmań. Olardıń ashıwına yamasa túsiniwshiligine itibar bermeń, al alabastr qutıńızdıń iyis mayın Rabbimizdiń shaxsına quyıń. Hár bir xızmet háreketińizdiń Onı júrekten qádirlewińizdiń jemisi ekenligine iseniń, hám Ol sizdiń jumısıńızdı qádirleydi hám jıynalǵan kóplegen adamlar aldında sizdi qorǵaydı.
Biz oqıǵan hayal menen de sonday boldı. Ol alabastr qutısın alıp, Simon alabaqanıń úyine bir maqset penen, yaǵnıy Isa hám Onıń aldındaǵı nárseni oylap bardı. Bul hayal Oǵan batıp ketken edi. Ol basqa hesh kimdi oylamadı, hám qımbat iyis mayın Onıń basına quydı. Hám ájayıp nátiyjesine itibar beriń: onıń háreketi Injil jazbasında Onıń ájayıp atı menen birge bizge jetip keldi. Hesh kim Injildi onıń jeke sadıqlıǵınıń esteligin oqımastan oqıy almaydı.
Imperiyalar payda boldı, gúllendi hám tınıshlıq hám umıtılıw aymaǵına ótti. Adamzat dahanı hám ullılıǵın eske alıw ushın estelikler ornatıldı – hám bul estelikler topıraqqa aylandı. Biraq bul hayaldıń háreketi ele de jasaydı hám máńgilik jasaydı. Bizge onıńǵa eliklew ushın miyrim berilsin.
Iyis mayı menen kelgen hayal, Onıń átirapındaǵılar túsingen joq nárseni túsindi: ólim Oǵan jaqın edi. Nátiyjede Ol onıń júregi ushın kóbirek ózine tartatuǵın obyektke aylandı, hám onıń ushın qımbatlı bolǵan hár qanday nárseni Ol menen birge ólimge alıp kirdi. Onıń iyis maydı qollanıwı bunıń gúwası, sonday-aq ólimniń óziniń iyisi de, ol biz benen máńgilikke qalatın. Bunda biz de qalamız hám qala beremiz – bul ájayıp boysınıwdıń tatlı iyisinde.
Haqıyqıy shákirtler utilitarizmniń shaqırıǵına ilindi: tek Máshih ushın sarplanǵan nárseni «israf» hám kambaǵallardan alınǵan dep esapladı. Kópler ushın bunday ótinishler Oǵan bolǵan haqıyqıy sadıqlıqtıń talaplarına qarsı nátiyjeli argumentlerge aylanadı. Onıń ushın ómirin qurban etiwdi túsingen hám qádirlegenler, kóbinese Onıń ushın paydalılıqtı qurban etiwdi túsine almaydı. Olar minnet bunday qurbanlıqtı talap ete almaydı dep aytadı. Biraq ol kóbinese bizden nátiyjelerdiń barlıq máselelerin tolıǵı menen esapqa almastan, tek ǵana hám sheklenbesten Sózdiń buyrıqlarına boysınıwdı talap etedi. —F. W. Grant, Sanlı Injil, beyimlestirilgen
