Жас христиан маған айтты, ол өзиниң христиан классласларының бири менен сөйлесип атырғанда, ҳәр бир христиан екинши нығмет пенен ҳәм тиллерде сөйлеў қәбилети менен нығметлениўи керек екенлигин еситкен. Мен таң қалмадым, себеби бул тема жас ҳәм үлкен исениўшилер арасында көп сөйленетуғынын билемен. Содан кейин мен оған айттым, Мухаддес Китап бизге үйретеди, ҳәр бир ҳақыйқый христиан «Ийса Мәсихтеги аспан орынларында ҳәр бир нығмет пенен нығметленген» сол инсан Ийса Мәсихти өзиниң жеке Қутқарыўшысы етип қабыл еткен ўақытта , Ефеслилерге жазылған хаттың биринши бабында айтылғандай. Бул жуўап оған нығмет мәселеси ҳаққында анық түсиник берди. Мен оған және айттым, мен оның менен бирге тиллерде сөйлеў мәселесин Қудай Сөзиниң нурында дуўа етип үйрениўди ҳәм Мухаддес Китапты излеп, бул нәрселердиң солай екенлигин көриўди қәлеймен.Ефеслилерге жазылған хаттың биринши бабында айтылғандай. Бул жуўап оған нығмет мәселеси ҳаққында анық түсиник берди. Мен оған және айттым, мен оның менен бирге тиллерде сөйлеў мәселесин Қудай Сөзиниң нурында дуўа етип үйрениўди ҳәм Мухаддес Китапты излеп, бул нәрселердиң солай екенлигин көриўди қәлеймен.
«Жақсы» деди достым, себеби мениң саған көп сораўларым бар. Солай етип, баслайық.Коринфликлер, биринши хаттың 7-бабында, ҳаўарий Павлға өзлериниң жергиликли жыйналысында болып атырған айырым нәрселер ҳаққында жазып атырғаны анық. Оларда айырым қыйыншылықлар бар еди, ең азында. Солай етип, биз бул хаттың 12-14-баблары ҳаўарий Павлға жиберген сораўлары менен шуғылланыў ушын айрықша бөлимлерди қурайды, олардың арасында өзлериниң жергиликли жыйналысында «тиллерде сөйлеў» мәселеси. Сонлықтан, бул сораўлар ҳәзирги ўақытта пайда болғанда, биз Қудай Сөзи тәрепинен берилген жуўапларға ийе екенимизге таң қалмаўымыз керек.
Бизге айтылғандай, Коринфликлерге жазылған хат миләдий 59-жыл шамасында, Қудай Шеркеўи өзиниң басланыўында болғанда жазылған.Бул сораўлар және соралып атыр, ҳәм Қудай Руўхы сол ўақытта мәселени шешиў ушын берген жуўаплар бүгин де әмел етеди. Сонлықтан, бул бабларға назар салайық.
12-бабта, биз билемиз, Қудай Руўхы Ийса Мәсихке исениўши ҳәр бир исениўшиге, денениң ағзалары болғанларға нығметлер береди ҳәм Ол ҳәр бир ағзаға Өзиниң суверен еркине муўапық береди.
13-баб, сүйиспеншилик ҳаққында сөйлейтуғын баб, 12 ҳәм 14-баблар арасындағы қаўыс сыяқлы көринеди. 12-бабта, биз ағзаларға нығметлердиң берилиўин көремиз. 14-бабта, биз бул нығметлердиң жыйналыста әмел етиўин ҳәм олардың қалай қолланылатуғынын көремиз. Бирақ, 13-баб бизге сол нығметлердиң қалай әмел етиўи керек екенлигин көрсетеди. Бул жол ең жақсы жол, сүйиспеншилик жолы.
Егер Қудай тәрепинен берилген нығметлердиң қолланылыўы жүреклеримиздеги Қудай сүйиспеншилиги ҳәм бул дүньядағы Оның халқына болған сүйиспеншилик пенен дәртленбесе, онда нығметлер Мәсихке бағышланған мәплер емес, ал өзине бағышланған мәплер тәрепинен әмел етилиўи мүмкин.
Биз 14-бабтан үйрениўимиз керек, Мәсих денесиниң ҳәр бир ағзасы бул нығметлерден пайда алыўы керек.Сиз харизматиксиз бе?
Биз бүгин харизматик ҳәрекет ҳаққында көп еситемиз.
Қызықлысы, харизма сөзи «мийрим нығмети» дегенди аңлатады. Бир мәнисте ҳәр бир Қудай баласы харизматик, себеби биз Римликлерге 6:23-те оқыймыз: «Гүнаның мийнети өлим, бирақ Қудайдың нығмети (харизма) мәңгилик өмир». Сонлықтан, исениўши ҳәр бир адам «харизманы», яғный мәңгилик өмирди алады. Бул сөз 1 Коринфликлерге 12-де нығмет деп аўдарылған.. («Қызықлы» деди ол!)
Не ушын исениўшилер Ҳаўарийлердиң ислери китабында тиллерде сөйледи?
Тиллерде сөйлеў, Ҳаўарийлердиң ислери китабында көргенимиздей, сөйлеўшилерге белгисиз, бирақ тыңлаўшыларға анық ҳәм түсиникли болған белгили тиллерде сөйлеў еди (Ҳаўарийлердиң ислери 2:6-11). Уллы Мухаддес Китап муғаллими Ж.Н. Дарби, өзиниң жыйналған шығармаларында (6-том), сол яҳудийлер тәрепинен сөйленген белгили тиллер бул ўақыя ушын кереметли жәрдем болғанын ҳәм бул дүньяда христианлықты аўызша сөйлеў арқалы орнатыў ушын анық ылайық болғанын жазған. Ол даўам етип, христианлықтың дүньяда аўызша сөйлеў арқалы тамыр жайғанын айтады. Ол және оның тиллерде сөйлеў арқалы орнатылғанын жазады.
Хатларда тиллерде сөйлеў ҳаққында айтылған ба?
Биз ушын тиллерде сөйлеў мәселеси тек ғана Коринфликлерге жазылған биринши хатта (ҳаўарий жазған ерте хатлардың бири) айтылғанын ҳәм бул мәселе толық етип тек ғана усы жерде көтерилгенин атап өтиў жақсы. Екинши хатта, түрме хатында, оған ҳеш қандай силтеме жоқ.
Не ушын екен деп ойлайман? Бир неше жылдан кейин бул әмелият өзинен-өзи тоқтаған ба? Буны жақыннан үйренейик!Мен достыма айттым: «Баслайық па?»
Ҳаўарий даўам етип айтады: егер пайғамбарлық болса, ол тоқтайды; егер тиллер болса, олар тоқтайды; егер билим болса, ол жоқ болады.
Егер биз бул аятқа жақыннан қарасақ, пайғамбарлық ҳәм билим ушын қолланылған сөзлер, «ол тоқтайды» ҳәм «ол жоқ болады», грек тилинде бирдей екенлигин байқаймыз.Бул сөздиң артындағы мәни, бул нәрсениң жоқ етилиўи ушын басқа биреў яки басқа бир нәрсе келген. Ҳәзир пайғамбарлық өзи ҳәм өзиниң дәслепки формасында, Мухаддес Китап әли толық болмаған ўақытта, Қудайдың Оның ойын ҳәм еркин ашып бериўине байланыслы Жаңа Келисим дәўиринде биринши болып берген нәрсеси еди. Оның ойын ҳәм еркин ашып бериўге байланыслы билим, Қудайдың жазба Сөзи толық болғанға шекем толық билиниўи мүмкин емес еди.
Бирақ ҳәзир, Қудайымыз ҳаққында билиўге болатуғын барлық нәрсе Қудай Сөзинде Мухаддес Руўхтың басшылығы, жетекшилиги ҳәм көрсетпеси астында белгили. «Тиллер ҳаққында не айтасыз?» деди достым! Қызықлысы, тиллерге не болатуғынын сүўретлеў ушын қолланылған «тоқтаў» сөзи пайғамбарлық ҳәм билим ушын қолланылған сөзден басқаша.
«Тоқтаў» сөзи тиллердиң өзлериниң мақсетин орынлағанда өзинен-өзи тоқтайтуғынын аңлатады. Ҳәзир Ҳаўарийлердиң ислери 2-ге қарағанымызда, шәкиртлердиң тиллерде сөйлеўи Қудай Руўхының күши менен Қудайдың бул дүньядағы Шеркеўине байланыслы ҳақыйқатты ашып бериў ҳәм орнатыў ушын қолланылғанын көремиз.
Ҳаўарий Павл айтып атырған нәрсе, тиллер өзлериниң мақсетин орынлағанда ҳәм Қудайдың толық ашып берилиўи толық болғанда тоқтайды ҳәм биринши әсирдиң ақырына қарай ҳаўарийлердиң өзлери енди тири болмағанда. Христианлық бул дүньяда орнатылған бир нәрсеге айланды ҳәм оны бул дүньяда орнатыў ушын керек болған нәрсе енди керек емес еди.
Қудай Руўхы тиллерде сөйлеўдиң тоқтайтуғынын (олар тоқтағандай) көрсетиў ушын бул арнаўлы сөзди итибар менен қолланады.Кейинги аятларда Оның «биз бөлек билемиз, биз бөлек пайғамбарлық етемиз» деген сөзлерин де атап өтиў пайдалы, бирақ Ол биз бөлек тиллерде сөйлеймиз демейди.
Тиллер қалдырылған, себеби тиллер өзлериниң мақсетин орынлағаннан кейин өзинен-өзи тоқтады.«Бирақ кәмил нәрсе келгенде» деген сөз Қудайдың толық ашып берилген Сөзине, Мухаддес Китапқа ҳәм бул өмир жолында бизге керек болған барлық нәрсеге силтеме етеди, биз оны Қудай Сөзинде табамыз.
Кейинги аятта, ол Коринфтеги шіркеўди балалық дәўиринде деп сүўретледи; олар балалар сыяқлы сөйледи ҳәм балалар сыяқлы ойлады. Бирақ, шіркеў өсип, жетилген сайын, балалар ушын қалыпты болған нәрселер жетилген адамлар ушын ылайық болмас еди. Коринфликлер өзин көрсеткенди жақсы көретуғын балалар сыяқлы әмел етип атырған еди.
«Периштелердиң тиллери ҳаққында не айтасыз?» деп сорады достым! 1 Коринфликлерге 13-бабта, ҳаўарий жазады, егер ол тиллерде сөйлей алса, тек ғана ҳәр бир белгили тилде емес, ал периштелердиң тиллеринде де, егер ондай нәрсе болса, (айтпақшы, Мухаддес Китапта периштелердиң сөйлегенин оқыған ҳәр сапар, олар адам түсине алатуғын тиллерде сөйлеген) бирақ сүйиспеншилиги болмаса, ол тек ғана шаңлаған цимбалдан басқа ҳеш нәрсе емес еди.
Мен Қудай менен тиллерде сөйлей аламан ба?
14-бабтағы жумыслардың көбиси адамға бағытланғанекенлиги анық. Тек ғана 14-17-аятлардағы жумыслар Қудайға бағытланған.
Қалғанлары, биз айтқанымыздай, Қудай әўлиелериниң Қудай халқы ушын әмелге асыратуғын жумыслары. Бирақ екинши аятта бизде тиллерде сөйлеген адам бар, адамға емес, ал Қудайға. Оның тыңлаўшыларға белгисиз тили бар сыяқлы көринеди. Бул адамның тиллерде сөйлеўи дурыс па екенлигин көриў ушын Ҳаўарийлердиң ислери 2-ниң сынағын қолланайық. Бул түсиникли тил болыўы керек, егер басқаларға болмаса да, ең азында сөйлеўши адамға түсиникли болыўы керек, әйтпесе ол өзин тәрбиялай алмайды (4-аят).
Бирақ бул аятта тек ғана Қудай түсинди. >Не ушын Қудай менен тиллерде сөйлеў керек, себеби Қудай барлық тиллерди биледи? (бул маған мағыналы көринди, деди достым) Және, биз Ҳаўарийлердиң ислери 2-ден үйренемиз, тиллерде сөйлеўде олар Қудайдан адамға хабар алып келди, бирақ бул адам екинши аятта керсинше ислеп атырған еди. Ол адамнан Қудайға хабар алып келиў ушын тиллерде сөйлеп атырған еди. тиллерде сөйлеўде олар Қудайдан адамға хабар алып келди, бирақ бул адам екинши аятта керсинше ислеп атырған еди. Ол адамнан Қудайға хабар алып келиў ушын тиллерде сөйлеп атырған еди.
Пайғамбарлық етиў нени аңлатады?
Ҳаўарий оларға 5-аятта айтты: «Сүйиспеншиликке умтылың ҳәм руўхый нығметлерди қәлең, бирақ мен сизлердиң пайғамбарлық етиўиңизди қәлеймен». Енди пайғамбарлық не? Пайғамбарлық жанды Қудайдың алдына алып келеди.
Пайғамбарлық тек ғана келешекти айтыў (алдыннан айтыў) емес, ал Жаңа Келисимде көргенимиздей, ол (алға айтыў) яки Қудайдың ойын Оның халқына ҳәзирги ўақытта жәриялаў.Сиз бул бабта пайғамбарлық етиў ҳәм тиллерде сөйлеў арасында бир қатар қарама-қарсылықлар бар екенлигин байқаўыңыз мүмкин. Пайғамбарлық етиў 14 мәрте айтылған; тиллерде сөйлеў 16 мәрте. Ҳаўарийдиң бул бабты жазыўдағы тийкарғы мақсети әўлиелерди тәрбиялаў; яки оларды Қудай нәрселеринде қурыў.
Солай етип, жергиликли шіркеўде өзиниң әтирапындағыларға белгисиз болған белгили тилде сөйлей алатуғын адам не ислеўи керек?
Биз көргенимиздей, бул бабта пайғамбарлық етиў ҳәм тиллерде сөйлеў арасында бир неше қарама-қарсылықлар бар. «Тиллерде сөйлеўши адам Қудайға сөйлейди, адамға емес». Бирақ 3-аятта, пайғамбарлық етиўши адам адамға сөйлейди, сонда ҳәмме пайда алады, ҳәм Қудай Сөзин тиллерде сөйлеў нәтийжесинде тыңлаўшы түсинеди. Олар тәрбия, үгит ҳәм жубаныш алады. Солай етип, тәрбия арқалы әўлиелер қурылады; үгит арқалы олар дәртленеди ҳәм жубаныш арқалы олар байланысады. 2-аятта тиллерде сөйлеп атырған адам тәржиме етпейтуғын сыяқлы көринеди, сонлықтан Қудай Руўхы бул мәселеге байланыслы айырым қағыйдалар орнатты, сонда тәртип сақланады, шатасық емес.
Сонлықтан, егер бул жол менен сөйлеп атырған адамды тәржиме ететуғын ҳеш ким болмаса, ол шіркеўде үнсиз болыўы керек (3, 13, 27-аятларды салыстырың). Егер олар сиздиң сөйлегениңизди түсинбесе, оларға не пайда?
Бул бабта ҳаўарий исениўшилерге, белгили бир жердеги жыйналысқа жыйналғанларға сөйлеп атырғаны да анық. Солай етип, ҳаўарий және түсиниў мәселесин атап өтти, ол айтқанда: «Егер мен сизлерге тиллерде сөйлеп келсем, мен сизлерге не пайда беремен?»
Содан кейин ол анықлық ҳәм түсиниўдиң әҳмийетін және де баса көрсетиў ушын керней мысалын қолланады, әйтпесе тыңлаўшылар оны түсинбесе, айтылған сөзге қалай «Әмин» дей алады.Көп тиллерди билетуғын ҳаўарий, басқалар түсинетуғын ҳәм пайда алатуғын 5 сөзди сөйлегенди, ҳеш ким түсине алмайтуғын 10,000 сөзден гөре артық көретуғынын айтты.
Бунда, мен көремен, Қудай халқы түсинетуғын тилде сөйлеў, белгисиз тиллерде сөйлеўден 2,000 есе жақсы.Солай етип, ол оларға 20-аятта ҳәм 13:11-бабта өсиўди ҳәм жетилмеген балалар сыяқлы болыўды тоқтатыўды айтады.
14-16-аятларда биз бириншиден көремиз, тиллерде сөйлеп, дуўа етип яки қосық айтып атырған адам не айтып атырғанын билиўи керек, әйтпесе ол тек ғана өзин қанаатландырыў ушын тиллерде сөйлеп атыр, себеби ҳеш ким тәржиме ете алмайды. Сол адам Руўх пенен ҳәм түсиник пенен қосық айтыўы ҳәм дуўа етиўи керек.. Бул аятлардан үйренетуғын және бир нәрсе, дуўа етиў, қосық айтыў ҳәм сөйлеў шіркеўдиң басынан бери жергиликли жыйналысларда болып келген қалыпты функциялар.
«Тиллерде сөйлеў исениўшилер ушын емес, ал исеними жоқлар ушын белги екенлигин билесиз бе?» дедим достыма! Ҳаўарий 22-аятта тиллерде сөйлеўдиң исеними жоқлар ушын белги екенлигин анық айтты, ол Ишая 28:11-12-ге силтеме етеди. Коринфте, тиллерде сөйлеў исениўшилер арасында болып атырғаны анық еди; бирақ Қудай Руўхы оларға тиллерде сөйлеўдиң исениўшилердиң пайдасы ушын емес екенлигин көрсетип атыр.
Солай етип, Ҳаўарийлердиң ислери 2-ниң сынағын және қолланайық. Ол әмел ете ме? Ҳаўа, әмел етеди. Қудай сөзи исеними жоқларға жетти ҳәм 3,000 адам қутқарылды.Солай етип, жуўмақлап айтқанда, егер кимде-ким өзин пайғамбар яки руўхый деп ойласа, ол буның Ийсаның әмириекенлигин көрсин. Ол тек ғана ҳаўарийлик ҳүкимдарлықты емес, ал Ийсаның жоқары ҳүкимдарлығын да алып келеди.
