Saǵan dańq bolsın, Ákemiz, Quday, Hár bir quwanıshtıń deregi; Saǵan tolıp-tasqan maqtaw beremiz; Bul bizdiń shıraylı jumısımız.
Sende bizdiń jánlerimiz tınıshlıq taptı; Iláhıy muhabbat bulaǵı, Hár bir kámil sawǵanıń Beriwshisi, Seniń maqtawıńdı quwanısh penen aytamız.
Saǵan dańq bolsın, ey Qudaydıń Ulı! Biz Seniń qádirińdi bayramlaymız, Sen ómir hám quwanıshtıń oraylıq Quyashı Aspanda hám jerde.
Óziń Ulı, Máńgilik Quday, Sóz, ullı MEN BARMAN, Sen et penen ashkaralandıń, Tábiyatta, haqıyqıy adam boldıń.
Berilgen Muqaddes Ruwh ushın maqtaw, Bizdiń Ustazımız hám Jolbasshımız, Onıń arqasında aspanlardıń sheksiz qorınan Bizdiń hár bir mútájligimiz qanaatlandırıldı.
Juwatıwshı, Onıń xızmeti Ulıqtı dańqlaw, Onıń muhabbatı qazınaların alıp Hám olardı barlıǵın ózimizge aylandırıw:
Saǵan dańq bolsın, Sheksiz Quday, Hám tómende – joqarıda maqtaw; Perishteler áskerleri Seniń kúshińdi járiyalaydı, Qutqarılǵanlar Seniń muhabbatıńdı aytadı. —Frances George Burkitt (1864–1929)
