Onda danalıq hám kúsh bar, Onda keńes hám túsiniw bar. (Ayup 12:13)
Bir ret men Nyu-Yorktan ushıwǵa mindim hám biz jolǵa shıqqanımızda, qattı samal edi.... Biraq biz sol qıyınshılıqta bolǵanımızda, men sekirip ushıw kabinasına júgirip barıp, ushıwshılarǵa: «Endi tıńlań, jigitler, basqarıwdı maǵan beriń,» demedim. Eger men basqarıwdı alǵanımda, biz qayerde bolǵanımızdı bilesiz be? Biz Tayms-Skverge múrnimız benen túsken bolar edik. Men basqarıwdı almadım; men ushıwshılarǵa basqarıwdı qaldırdım.
Qonǵanımızda yamasa ushıp ketkenimizde biraz qıyınshılıqqa qarsı emespen, biraq biz 17.000 fut biyiklikte ushıp atırǵanımızda hám «belbeńizdi taǵıń» belgisi janǵanda, men ózime: «Uh-oh—endi nege ushıraymız?» deymen. Biraq men hárdayım basımdı saqladım hám hesh qashan ushıw kabinasına barıp: «Endi, siz eki jigit bul jerden ketiń»—demedim—hesh qashan.
Biraq biz Qudayǵa hárdayım solay etip atırmız. Biz shirkewge baramız hám Rabbıǵa júregimizdi beriw ushın dúa etemiz; ... biz shirkewge qosılamız hám shomıltırılamız. Biraq keyin nárseler qıyınlasadı hám biz júgirip barıp: «Rabbım, bul nárseni maǵan basqarıwǵa ruqsat beriń!» deymiz. Mine sonıń ushın biz máshihiy ómirimizde qıyınshılıqqa ushırap atırmız. Biz Qudayǵa dúnyamızdı basqarıwǵa – shańaraǵımızdı, biznesimizdi, úyimizdi, jumısımızdı, hámme nársemizdi basqarıwǵa tayın emespmiz.
Rabbım, ómirim qanshelli qıyın bolmasın, men házir hám bul jerde basqarıwdı Saǵan qaldırıwǵa wáde beremen. Ámiyn.
