«Men de seni ayıplamayman; bar, endi gúna isleme!» (Yuhanna 8:1)
Isa payǵambar jerdegi eń názik doslardan da qansha názik! Hawariyler, bir sátlik ashıwlanıwda, qaysar gúnákarlarǵa aspanan ot túsiriwdi qálegen bolar edi — biraq olardıń Ustazı bul jaman usınıstı ayıpladı.
Piter, isenimli, biraq satqın shákirt, isenimsizlik ushın qattı hám múnásip ayıplawdan basqa hesh nárse kútkemedi — biraq sol júrektiń ókinishli qayǵı menen qalay iykiletuǵının jaqsı bilgen Ol, dáslep eń názik xabardı, keyin eń názik ayıplawdı jiberdi — «Sen Meni súyeseń be?»
Sulayman qosıǵındaǵı qaraqshılar kelindi urdı, onıń párdesin jırttı hám onı ayıplawlar menen júkledi — biraq ol óziniń joǵalǵan Rabbısın tapqanda, Onnan bir de ayıplaw sózi bolmadı!
«Ol ashıwlanıwǵa sonday áste,» deydi ullı ıymanlı, «keshiriwge sonday tayın, hátte Onıń payǵambarları adamlarǵa bolǵan barlıq sabırın joǵaltıp, olarǵa qarsı jalbarǵanda da — Ol óziniń aldın ala bilgen xalqın, óziniń ullı atı ushın taslap kete almadı.»
Joqarıdaǵı teselli beretuǵın «sózdi» aytqan ayıplı gúnákarǵa, onıń ayıplawshıları qabaqların túrdi. Biraq, eger basqalar onı óz aldınan quwıp shıǵarsa, «Men de seni ayıplamayman,» Bul baxtlı Qutqarushı-Qudaydıń qolına túsip qalıw jaqsı, sebebi Onıń meyirimleri ullı!
Biz bunnan, Ol gúnáǵa tek kóz jumadı dep juwmaq shıǵarıwımız kerek pe? Uzaqtan da emes! Onıń qanı, Onıń isi — Betlehem hám Golgota, bul oy-pikirge qarsı shıǵadı! Hátte bir jánniń ayıbı juwılıwı ushın — Ol óziniń máńgilik taxtınan túsip, qárǵıs etilgen aǵashta azap shegiwi kerek edi. Biraq bul «Isa payǵambardıń sózi» hár bir shın júrekli, júregi sınǵan ókinishli adam ushın názik ruwxlandırıw sózi — qızıl gúnálar hám qızıl gúnálar — erkin, tolıq, máńgilik keshirimge tosqınlıq emes.
Áyyemgi Izraillik, shóldiń qumlarında azap shegip turǵanda, tek «qara — hám jasa!» degen edi. Hám ele de Ol былай deydi: «Maǵan qarań — hám qutqarıń, jerdiń barlıq shekleri!» Onıń óz krestiniń qasında máńgilik ushın monumental baǵana turǵan edi, ol ózinen keyin ekinshi ájayıp nárse edi.
Ólip atırǵan jınayatshınıń bası ústinde úmitsiz ayıplı hám qaltıraǵan ókinish ushın jazılǵan jazıw bar edi: «Bul isenimli sóz hám barlıq qabıl etiwge ılayıq, Isa Máshih gúnákarlardı qutqarıw ushın dúnyaǵa keldi.»
«Ol ele heshqashan,» deydi Charnock, «Ádillik Quyashında janǵan óshken shamdı óshirgen emes.»
«Bizdiń ayıplılıǵımız qanday bolsa da,» deydi Rutherford, «biraq ol Qudaydıń meyirim teńizine tússe, ol úlken okeanǵa túsip ketken bir tamshı qan sıyaqlı!»
Oqıwshı, siz gúnákarlardıń baslıǵı bolıwıńız múmkin — yamasa ol qaytıp kelgenlerdiń baslıǵı bolıwı múmkin; jánıńız sınǵan sadaqtan shıqqan oq sıyaqlı adasıp ketken bolıwı múmkin. Bankrot óz kitaplarına qarawdan qorqatuǵınday — siz de óz júregińizge qarawdan qorqıwıńız múmkin! Siz úmitsizlik shegarasında turǵansız. Vijdan hám sanawǵa bolmaytuǵın gúnálardıń yadında úmitsiz húkimdi aytıp tur: «Men seni ayıplayman!» Isa payǵambardıń názikirek sózi bar — kóbirek quwanıshlı deklaraciya, «Men de seni ayıplamayman; bar, endi gúna isleme!»
«Hám hámme Onıń awzınan shıqqan meyirban SÓZLERGE tań qaldı!»
