«Мени тыңлаң»
Гейде биз аналардың балаларына «Тыңла!» деп ашыўланып айтқанын еситемиз. Мухаддес Китапта «тыңла» сөзи ҳәр түрли жағдайларда ҳәр түрли адамлар тәрепинен қолланған. Биз сондай-ақ Оның Сөзинде Қудайдың адамларға Өзин тыңлаўды айтқанын көремиз. Ишая китабындағы бир неше аятта жазылғанларды қарап шығың:
«Мени тыңлаң, Яқуб үй-иши… туўылғаннан берли Мен тәрепинен қоллап-қуўатланғанлар» (Ишая 46:3). - «Мени тыңлаң, қатты жүреклилер, әдалатлылықтан узақта болғанлар» (Ишая 46:12). - «Мени тыңлаң, Яқуб, ҳәм Исраил, Мениң шақырылғанларым» (Ишая 48:12). - «Тыңлаң… Мени, ҳәм узақтағы халықлар, итибар бериң!» (Ишая 49:1). - «Мени тыңлаң, әдалатлылыққа умтылғанлар, Ийени излегенлер» (Ишая 51:1). - «Мени тыңлаң, Мениң халқым; ҳәм Мени тыңлаң» (Ишая 51:4). - «Мени тыңлаң, әдалатлылықты билгенлер, жүрегинде Мениң нызамым болған халық» (Ишая 51:7). - «Мени итибар менен тыңлаң… ҳәм жаныңыз молшылықтан ләззетленсин» (Ишая 55:2). Бул аятларда итибар етиў керек болған бир нәрсе, Қудайдың шақырыўы, бул жерде Ийе арқалы, ҳәммеге бағытланған: яҳудий ҳәм басқа миллет, еркек ҳәм ҳаял, исениўши ҳәм исенбеўши, руўхый жас ҳәм руўхый жетилген. Екинши бир нәрсе, Оны тыңлаўдан биз өлшей алмайтуғын үлкен берекет келип шығады.
Көп мәрте биз сөзлерди тек Ғана еситемиз, бирақ оларды ҳақыйқатында тыңламаймыз. Сөзлердиң қулағымызға кириўи Ғана емес, сондай-ақ оларды ақлымызда ойланыў, не айтылып атырғанын ҳәм не ушын екенлигин түсиниўге умтылыў әҳмийетли. Қудайдың айтқанларында – Оның Сөзинде бизге берилген нәрселерде – биз Оның шақырыўының ҳәмме ушын сүйиў менен берилгенин табамыз. Сүйиў Оның минезиниң әҳмийетли бөлеги (1 Юхан 4:8). Сонлықтан биз сораймыз: «Биз Оны қаншалық жақсы тыңлаймыз ҳәм Оның сүйиўин қаншалық қәдирлеймиз?»
Мухаддес Китап үгит-нәсиятлар, ескертиўлер ҳәм жалбарыўларға толы. Қудай мысаллар бериў арқалы, соның ишинде жеке адамлардың ҳикаяларын бериў арқалы көп сабақлар берген. Биз Оның бизге не айтып атырғанын итибар менен тыңлап, Оны даңқлаў ушын Оған унамлы болған нәрселерди әмелге асырайық.
