Жаңа Өсиетте Қудай жети мәрте тынышлық Қудайы деп аталған, ҳәм бул Онда бәршеси тынышлық екенлигин көрсетеди. Билесиз бе, Еврейлерге жазылған хатта бизге тынышлық Қудайы биз ушын не ислегени айтылған. Биринши Тесалоникада биз Оның бизде ҳәм биз ушын ҳәзир не ислеп атырғанын көремиз. Ал Римлилерге жазылған хатта Пабыл бизге тынышлық Қудайы келешекте биз ушын не ислейтуғынын көрсетеди. Бирақ тек ғана бул емес, Филиппийликлерге жазылған хатта биз Қудайдың тынышлығын қалай бастан кешириўимиз мүмкинлигин ҳәм тынышлық Қудайының ҳақыйқатында да биз бенен екенлигин қалай билиўимиз мүмкинлигин үйренемиз. Ҳәм билесиз бе, ҳеш нәрсе Қудайды шайқалта алмайды. Оның уллы ҳәм қудиретли тахты мәңгилик тынышлық пенен қоршалған, ҳәм тынышлық Қудайы тынышлықтың дереги ҳәм авторы. Одан ҳақыйқый тынышлық, биздиң түсинигимизден жоқары тынышлық ҳәм өмирдиң даўылларында жүреклеримизди сақлай алатуғын тынышлық шығады.
Енди, биз ҳақыйқатында да өте айрықша дәўирде жасап атырмыз. 21-әсирдеги дүнья ҳақыйқатында да стресс ҳәм тынышсызлық пенен сипатланады, ҳәм жаңалықлар, олар жанжаллар, тынышсызлық ҳәм белгисизликке толы. Сораў мынада, бул қайдан келеди?
Енди, Пабыл Римлилерге 3:17-де былай деп жазады: «Олар тынышлық жолын билмеди». Жақсы, бул, бул жуўап. Сораў мынада, олар неге бул тынышлық жолын билмеди? 18-аятта былай делинген: «Олардың көз алдында Қудайдан қорқыў жоқ». Ҳәм бул дүньяны бүгинги күнге шекем сипатлайды. Бирақ бул бир күни Мәсих мың жыллықта Тынышлық Шаҳзадасы сыпатында бул жерде ҳүким сүргенде өзгереди. Қандай ажайып дәўир болады!
Ҳәм билесиз бе, Ийсаның туўылыўында Қудайдың бул режеси периштелер тәрепинен «Ең жоқарыда Қудайға даңқ, ҳәм жерде тынышлық» деген сөзлер менен алдыннан хабарланған еди. Бирақ жерде ҳақыйқый тынышлық болыўы ушын, гүна мәселеси биринши болып шешилиўи керек еди. Жақсы ма? Ҳәм дәл усыны Мәсих хачта, Голгофада иследи. Ол Өзиниң хачының қаны арқалы тынышлық орнатты, Колосалылар 1-бап. Ҳәм сол жерде биз: «Тынышлық ҳәм әдалат бир-бирин сүйди», – деп айтыўымыз мүмкин, Забур 85-те айтылғанындай.
Енди, бул тийкарда, бир күни жерде тынышлық болады. Ҳәм бул тийкарда, биз ҳәзир де исеним арқалы Қудай менен тынышлыққа ийе бола аламыз. Ҳәм биз ҳақыйқатында да Пабыл елши менен исенимли түрде айта аламыз: «Солай етип, исеним принципи бойынша ақланғаннан кейин, биз Ийемиз Ийса Мәсих арқалы Қудайға қарай тынышлыққа ийемиз». Ажайып ҳақыйқат! Биз енди Қудайдың ҳүкиминен қорықпаймыз, өйткени биздиң ар-намысымыз Ийсаның қаны арқалы тынышландырылды, ҳәм бул ҳақыйқатында да ажайып.
Бирақ бул тек ғана баслаў ноқаты, деп айтыўымыз мүмкин. Себеби Еврейлерге жазылған хаттың 13-бабының 20-аятында тынышлық Қудайы Ийемиз Ийсаны, қойлардың уллы Шопанын тирилтти делинген. Ҳәм көрип турсыз, Оның өлими арқалы тынышлық қамтамасыз етилген. Ҳәм буны ислегеннен кейин, тынышлық Қудайы, гүя, Өзиниң Улының бул айрықша қурбанлығына Өзиниң мақуллығының мөҳүрин басқан. Ҳәм Ийса Мәсихтиң тирилиўи ҳақыйқатында да биздиң енди Қудай алдында исеним арқалы ақланғанымыздың ҳәм Қудай менен мәңгилик тынышлыққа ийе екенимиздиң көринетин дәлили. Ҳәм Қудайдың тынышлығы енди ҳақыйқатында да жүреклеримизге, Оған исеним арқалы келетуғынларға еркин ағып келе алады.
Енди, Ийе Өзи Өзиниң шәкиртлерине бул кепилликти бергиси келди. Оның тирилген Ийе сыпатында тирилиў күни шәкиртлерине айтқан биринши сөзлерин еслең. Ҳәм биз буны Юҳанна 20-бапта оқыймыз, онда Ол шәкиртлериниң ортасында, олардың арасында турғанда, оларға: «Сизлерге тынышлық болсын», – дейди. Ҳәм бул өте қызықлы, дәл соңыннан, Ол оларға Өзиниң тесилген қолларын ҳәм тесилген қабырғасын көрсетеди. Енди, Ол неге буны ислейди? Оларға Оның хачта олардың гүналары ушын төлеген ҳәм олар ушын Қудай менен бул тынышлықты жеңип алған сол адам екенлигин анық етиў ушын.
Бирақ Ол сол жерде тоқтамайды, жақсы ма? Себеби дәл соңыннан, Ол оларға тағы да айтады, 21-аят: «Сизлерге тынышлық болсын. Әке Мени қалай жиберген болса, Мен де сизлерди жиберемен». Енди, Ол оларды, гүя, тынышлықтың қойнынан бул дүньяға жибереди, онда соншама тынышсызлық ҳәм келиспеўшилик бар. Бирақ Ол оларға бул жағдайларда Оның тынышлығынан баҳра алыўы мүмкинлигине кепиллик береди, дәл Оның алдын айтқанындай, Юҳанна 14: «Мен сизлерге тынышлық қалдыраман, Мен Өз тынышлығымды сизлерге беремен». Өте әҳмийетли.
Енди, билесиз бе, еки суўретшиден бир ўақытлары тынышлықты суўретте салыўды сораған. Ҳәм бир суўретши көк аспанды шағылыстырып турған таў көлин салды. Ҳәм бул биздиң Қудай менен болған тынышлығымыздың гөззал суўрети, ҳеш нәрсе бузбаған ашық аспан. Екинши суўретши ағып турған ағын суўдың үстинде турған бутақта балалары ушын тыныш уя салып атырған робинди салды. Ҳәм бул да тынышлықтың суўрети. Бул қыйын ўақытларда ҳәм өзгерип турған жағдайларда тынышлықтың суўрети. Ҳәм Мәсихтиң жүрегинде жердеги барлық ўақытларда усындай тынышлық бар еди. Көрип турсыз, бул тынышлық Оны ҳәтте қатты даўылдың ортасында да қайықта ухлаўға мәжбүр етти. Жақсы, бул қалай мүмкин? Себеби Ол Забур 4-те ҳақыйқатында да айта алды: «Тынышлықта мен жатаман да ухлайман, себеби Сен, Ийе, жалғыз Өзиң мени қәўипсиз жасатасаң». Онда сол исеним бар еди, ҳәм Ол усындай тынышлықты бәршемиз бенен бөлискиси келеди.
Тынышлық Қудайы ҳәзир не ислеп атыр
Енди, Еврейлерге жазылған хаттың 13-бабында биз тынышлық Қудайының Ийса Мәсихти өлимнен тирилтиў арқалы ҳәм солай етип бизге қутқарылыўымыздың кепиллигин бериў арқалы биз ушын бир мәрте ҳәм мәңгиликке не ислегенин көрдик. Биринши Тесалониканың 5-бабының 23-аятында биз тынышлық Қудайының ҳәзир биз ушын не ислеп атырғанын көремиз. Мен сол аятты оқығым келеди: «Тынышлық Қудайының Өзи сизлерди толықтай муқаддес етсин, ҳәм сизлердиң пүткил руўхыңыз, жаныңыз ҳәм тәнеңиз Ийемиз Ийса Мәсихтиң келиўинде айыпсыз сақлансын».Бул өзине тән тарийхы бар жүдә қызықлы аят. Көрсеңиз, Фессалоникалықлар қуўдалаўларға ҳәм шайтанның ҳүжимлерине ушыраған, сонлықтан олар руўхый жақтан түсип қалыў ямаса бас тартыў қәўпи астында болған. Ҳәм оларға усы даўылдың ортасында тынышлық ҳәм исеним керек болған. Ҳәм мине сонлықтан Паўыл оларға, Қудай барлық қыйыншылықларға ҳәм шайтанның азғырыўларына қарамастан, оларды аман-есен екинши жағаға жеткеретуғынын айтып, кепил берип атыр. Ҳәм Қудай Өз мақсетине ериседи. Ол бизде жақсы ислерди баслағанда, оны ақырғына шекем жеткереди, Филиппиялықларға 1:6. Ямаса Әюп айтқанындай: «Ол мен ушын белгиленген нәрсени орынлайды, ҳәм Онда бундай көп нәрселер бар». Бул жүдә әҳмийетли принцип, ҳәм ҳеш нәрсе тынышлық Қудайының мақсетин буза алмайды. Ҳәм Оның менен биргелик ҳәзир де муқаддеслениў ҳәм жаман тәсирлерден сақланыўдың ең жақсы жолы болып табылады. Жүрек Қудай менен толғанда, ол муқаддесленип, Оның тынышлығынан рәҳәтленеди. Жүдә әҳмийетли жағдай.
Буннан тысқары, биз тынышлық Қудайының ҳәмме нәрседен, ҳәтте шайтаннан да жоқары екенин ҳеш қашан умытпаўымыз керек. Ол ҳәмме нәрсени қадағалап турады. Душпан, олар Қудай рухсат бермеген ҳеш нәрсени ислей алмайды. Ҳәм бул Әюптың тарийхында жүдә анық көринеди, онда Қудай шайтан бара алмайтуғын шегараларды анық белгилеп берген. Ҳәм жақында, шынында да жақында, Паўыл Римликлерге жазған хатының 16-бабында жазған күн келеди: «Бирақ тынышлық Қудайы шайтанды аяқларыңыз астына тез арада таслайды». Көрсеңиз, шайтан мың жылға шамалап шынжырланады, ал Мәсих биз бенен бирге, Тынышлық Әмири сыпатында бул дүньяда ҳүким сүреди. Ҳәм Қудай Өз мақсетине және ериседи.
Бул контекстте бизге жақсылыққа ақыллы, ал жаманлыққа қарапайым болыўымыз кереклиги айтылады. Жақсы, бул да жүдә әҳмийетли жағдай. Биз жақсы нәрселерге итибар қаратыўымыз ҳәм жаман нәрселерден аўлақ болыўымыз керек. Ҳәм бул биздиң жүрегимизди тынышлықта сақлайды, себеби биз жаманлықтың авторы жақында ҳүким етилетуғынын, ҳәм тынышлық Қудайы шайтан бизге таслайтуғын ҳүжимлерге ҳәм азғырыўларға жақында шек қоятуғынын билемиз.
Қудайдың тынышлығын сезиниў
Енди, және әмелий жақтан қарайық, ҳәм Паўыл Филиппиялықларға жазған әдеттеги мәсихшилик тәжирийбесин қалай сезиниўимиз мүмкин екенин көрейик. Енди, биз ҳәзир де тынышлық Қудайының ҳәр күни биз бенен бирге екенин ҳәм Оның барлық түсиниктен жоқары болған Өз тынышлығын бериўи нени аңлататуғынын сезиниўимиз мүмкин. Бул теория емес, ал исенимниң ҳақыйқаты.
Көрсеңиз, Қудай Филиппиялықларға жазған хатының 4:6-бабында бизди ҳеш нәрсе ушын қайғырмаўға шақырады. Тек усы ҳаққында ойлап көриң, Қудай Өзи бизге Өз Сөзинде айтып атыр. Бирақ бул биздиң күнделикли турмысымызда қалай ислейди? Енди, биз барлық қайғыларымызды дуўада Қудайға жүклегенимизде, Оның ҳәмме нәрсени қадағалап туратуғынына, Оның Өз көзинде туўры болғанындай басқаратуғынына исенип, қайғырыўды тоқтатамыз. Егер бизде усы исеним болса, қайғылар жоғалады. Сонлықтан, қайғырмаң. Қудай ғамхорлық етеди, Ол ҳәмме нәрсени қадағалап турады, ҳәм Оның жақсы режеси бар. Ҳәм бул исеним бизге тынышлық береди, бул тынышлықты тәбийғый ақыл түсиндире алмайды, себеби ол биздиң түсинимимизден жоқары.
Бирақ одан да үлкен нәрсе бар. Қудай менен тынышлықта болыў даңқлы, ҳәм Қудайдың тынышлығынан рәҳәтлениў таңқаларлық. Бирақ ең үлкен нәрсе – тынышлық Қудайының биз бенен бирге екенин сезиниў. Ҳәм Паўыл Филиппиялықларға жазған хатының 4-бабы, 8 ҳәм 9-аятларында бизге буны қалай сезиниўимиз мүмкин екенин көрсетеди, қашан биз жақсы нәрселерге итибар қаратқанымызда ҳәм Паўыл сыяқлы, Мәсихти шынында да турмысымыздың орайына қойғанымызда. Ҳәм сонда биз шынында да Қудайдың тынышлығынан тынышлық Қудайына, яғный саўғадан Саўға бериўшиге өтемиз. Ҳәм бул ҳәрдайым Қудайдың биздиң турмысымыздағы мақсети.
Ҳәм билесиз бе, бул контекстте Библия комментаторы С.Х. Макинтош ҳаққындағы тарийх жүдә қызықлы. Оның биринши басылып шыққан мақаласы «Қудайдың тынышлығы» деп аталған, ҳәм ол Ийса менен бирге болыў ушын кеткенге бир неше ай қалғанда, «Тынышлық Қудайы» деген атама менен қолжазба жазған. Жүдә қызықлы.
Енди, биз тынышлық Қудайы ҳәм Қудайдың тынышлығын жеке тәртипте, сондай-ақ жәмәәт болып, исенимлилер сыпатында, Қудайдың Өз Сөзинде берген көрсетпелерине әмел етип ҳәм Муқаддес Руўхтың басшылығына исенип, сезиниўимиз мүмкин. Нәтийже тәртипсизлик болмайды, ал тынышлық болады. Ҳәм мине сонлықтан Паўыл Биринши Коринфликлерге жазған хатының 14-бабында былай деп жазады: «Қудай тәртипсизлик Қудайы емес, ал тынышлық Қудайы». Жүдә әҳмийетли. Қашан Қудай шынында да биздиң ортамызда болғанда ҳәм биз Оған Өзи қәлегениндей ислеўге еркинлик бергенимизде, қатты даўыс болмайды, ал тынышлықтың руўхый атмосферасы болады. Ҳәм биз буны Оған көбирек исенгенимизде, көбирек сезиниўимиз мүмкин. Мен буған исенимлимен.
Буннан тысқары, биз тынышлық Қудайының мәсихшилик биргелигинде де сезиниўимиз мүмкин, егер биз сүйиспеншилик, тынышлық ҳәм келисимде бирге болыўға умтылсақ ҳәм Руўхтың бирлигин тынышлық байланысында сақласақ. Сонда биз тынышлық Қудайының биз бенен бирге екенин сезинемиз. Бул да жүдә әҳмийетли жағдай. Ҳәм биз буны Екинши Коринфликлерге жазған хатының 13-бабында оқыймыз, онда Паўыл былай дейди: «Қалғанлары, аға-инилер, қуўаның, жетилисиң, руўхланып, бир пикирде болың, тынышлықта болың, ҳәм сүйиспеншилик ҳәм тынышлық Қудайы сиз бенен бирге болады».Бүгин де бизге тынышлық орнатыўшылар керек, бул өте әҳмийетли. Нақыллар китабында айтылғандай, тынышлықты жобаластыратуғын мәсихшилер. Көрсеңиз, Мартин Лютер бир ўақытлары шіркеў атасы Августинниң анасы ҳаққында айтқан еди, бул ҳаял, бул мәсихши, ол көп ўақытлары мына нәрсени ислеген: еки ҳаялдың бир-бири менен жәнжеллесип атырғанын еситкенде, ол ҳәр бириниң қасына барып, екиншиси ҳаққында жақсы нәрселерди айтқан. Ҳәм усылайынша, ол көп ўақытлары тынышлық орнатыўшы бола алған. Сонда сораў туўылады, бүгин ким бундай хызметти ислеўге таяр?
Қудай жети мәрте тынышлық Қудайы деп аталған. Буннан тысқары, Павлус Биринши Салоникалыларға, Екинши Салоникалыларға 3-бап, 16-аятта тынышлық Ийеси ҳаққында былай деп жазады: «Тынышлық Ийеси сизге Өзиниң тынышлығын үзликсиз берсин». Жақсы, Ийеси қорқыныш ҳәм тынышсызлық болған жерде тынышлыққа буйырыўға ҳүкиметке ийе. Ол бул жерде болған ўақытта, Ол самалға ҳәм толқынларға буйырды, ҳәм сол заматта үлкен тынышлық орнады. Ҳәм усылайынша, Ол биздиң жүреклеримизди де толық тынышландырып, бир секундтан кейин илаҳий тынышлық пенен толтыра алады. Ҳәм Ол буны барлық жағдайларда ислей алады. Оның тынышлығы бизди сақлай алмайтуғын жағдай жоқ.
Бирақ Қудайдың тынышлығынан да үлкени – тынышлық Қудайының Өзи. Ол биздиң тәрепимизде болғанда, биз қорқыўымыздың кереги жоқ, ҳәм биз қорқыўымыздың кереги жоқ. Ҳәм сонлықтан, мен бәримизге Павлустың Римлилерге 15-бапта тилеген нәрсесин тилеймен: «Тынышлық Қудайы бәриңиз бенен болсын. Аўмин».
