Христостың ѳлим үстинен жеңиси: Сениң жеңисиң қайда?

«Ҳәй ѳлим, сениң жеңисиң қайда?»1 Коринфлилер 15:55 Қәбир! Қорқынышлы кѳринис,
Жүректи түн қараңғылығы менен суўытады,
Айыпкерди қорқыныш пенен қалтыратады. Қәбир, ол гүнаның ҳүкимранлығын сѳйлейди;
Ѳлимниң түрмеси, жиркенишли ҳәм напак;
Иши толы ѳлик адам сүйеклери. Қәбир, азап ҳәм қайғының соңғы нүктеси;
Адамның қысқа ѳмириниң тѳмендеги мақсети,
Ҳәр саат жақынласып барамыз. Қәбир, тоймас, ол жутады
Ѳмирдиң ең жақсы саатларындағы ең қымбат дослықларды;
Оның ашлық күшлерин ҳеш нәрсе қанаатландырмайды. Қәбир, ҳәй, мақтанышты тѳменлететуғын орын!
Кәмбағал ҳәм бай ушын бирдей тағдир,
Бул әззи тән жаман ийис шығарып шүрип кетиўи керек. Қәбир, оның күшине ким қарсы тура алады?
Оның қолынан ким қутқара алады?
Ямаса оның есиклерди ашық турыўын буйыра алады? Ийса келгенше қәбир сондай еди;
«Тирилиш» Оның аты,
Ѳлимнен кейинги ѳмирди Оның ерни жәриялайды. Қәбир! Ѳлимди жеңиў ушын Ол ѳледи,
Қара қәбирде Қурбанлық жатады;
Бүткил тозақ Оны сол жерде услап қалыўға тырысады. Қәбир: Хожа жеңис пенен тирилди,
Барлық душпанлары үстинен жеңимпаз,
Оның шынжырлары кетти, барлық қайғыларымыз бенен бирге. Қәбир, оның гүмбезлеринен енди қорықпаймыз,
Қутқарыўшы муҳаббат бул жерге кирди;
Оның есиклери нурлы болып кѳринеди. Қәбир: Хожамыз тез арада тѳменге түседи,
Оның қудиретли даўысы оның есиклерди жыртып таслайды;
Сонда Оның әўлиялары аспанға кѳтериледи. Ҳәй, аспанды тесип ѳтетуғын қандай үлкен даўыс болады,
Қәбирлеримизден жоқарыға ушқанда!
«Ҳәй ѳлим, сениң жеңисиң қайда?»Дж. Г. Дек (1807-1884) тәрепинен