Бүгинги текст бизди хат басланған жерге қайтарады, Мәсихтиң «жоқарыдағы уллылықтың оң қолына» отырғанлығы темасын тағы бир рет көтерип (Ибранийлерге 1:3). Ийса Ийе Қудайдың тахтының оң қолына отырған.
Бизде ең жоқары орынға көтерилген Бас Руўханий бар – «аспанлардағы уллылық тахтының оң қолынан» жоқары орын жоқ. Ҳақыйқатында, Оның орны сонымен бирге «аспанлардан жоқары» деп сүўретленген (7:26). Егер жоқары орын болса, Ол сол жерде болар еди, өйткени Ол ылайық.
Биздиң заманагөй тилимизде, биз үстемликлерди ҳәм сын есимлерди бир аз еркин қолланамыз, соның нәтийжесинде олар өз мәнисин жоғалтыўы мүмкин. Мысал ушын, биз күнделикли әпиўайы ўақыя ямаса теманы «таңқаларлық» деп айтамыз. Бирақ, Библия өз сүўретлеўлеринде онша еркин емес. Ол Қудайдың тахтын «уллылық» тахты деп атағанда, ол дәл солай. Ҳәм биздиң Бас Руўханийимиз сол жерде отырған! Мениң гүналарымды жерде көтерген Бирден-бир ҳәзир Қудайдың оң қолында даңқ ҳәм ҳүрмет пенен тәжленген. Онда, мениң гүналарым қай жерде? Сол даңқтың ҳәр бир нуры мениң гүналарымның жоқ болғанына гүўалық береди. Ол биз ушын шапаат етиў ушын «ҳәрдайым тири» ҳәм «биз ушын Қудайдың жүзи алдында» көринеди (7:25; 9:24).
Ж. Н. Дарби бир рет айтқан еди: «Мәсихтиң тирилгенинен бери, жердеги руўханийликти усынатуғын ҳәр қандай ой ямаса тәлим шайтанлық». Буны еслеў әҳмийетли. Бир қарт ҳаялдың емлеўханада өлип атырғанда, бир «руўханий» оның бөлмесине «соңғы рәсимлерди» бериў ушын киргени ҳаққында бир ҳикая бар. Ол айтты: «Маған қолларыңызды көрсеттиң», сонда руўханий көрсетти. Сосын ол айтты: «Илтимас, бөлмемнен шығың, өйткени мениң Руўханийимниң қолларында шеге излери бар».
