Күбебез никахта шәхси бәхетне өстенлекле урынга куяр идек. Әмма 1 Коринфлыларга 7дә, Паул Раббыга багышлануга килгәндә ялгыз тормышның өстенлекләрен күрсәтсә дә, ул безгә никах турында кайбер файдалы тәгълиматлар да бирә. Ул ялгызлыкка чакырылмаганнар өчен никахны хупларга тырыша, ләкин никахның проблемалардан һәм игътибарны читкә юнәлтүләрдән азат булачагын вәгъдә итми. Киресенчә, ул мәсихчеләрне никахта гадәттә бирелгәннән югарырак өстенлеккә чакыра.
Никах мәңгелек түгел
Изге Язмаларда никах халәтенең бу тормыштан тыш дәвам итмәве ачык: «Терелүдә алар никахланмыйлар да, никахка бирелмиләр дә» (Маттай 22:30 KJV). Без бу җирдәге кебек кулдан тотынышып йөрмәячәкбез. Мәсих күктәге Кияү булачак. Чиркәү Аның Кәләше булачак. Һәр хакыйкый иман итүче шул Кәләшнең өлеше булачак. Без күктә бер генә никах турында укыйбыз – Бәрәннең никахы. Киләчәккә кагылышлы бу хакыйкать безнең хәзергегә карашыбызга йогынты ясарга тиеш. Ул кайбер культларның күктәге никахлар турындагы тәгълиматларын кире кага.
Без ничек яшәргә тиеш?
1 Коринфлыларга 7:25-35тә Паул никах контекстында җирдәге тормышыбызның шартларын тасвирлау өчен өч гыйбарә куллана: «хәзерге авырлык» (7:26), «вакыт кыска» (7:29), һәм «бу дөньяның рәвеше үтеп бара» (7:31). «Авырлык» сүзе стресс яки басымны аңлата. Мәсихчеләр дөнья белән конфликтта. Кайберәүләр өчен эзәрлекләү һәм аерылышу мөмкинлеге никахны зур стресс астына куя. Башкалар өчен җәмгыять басымнары җимергеч булырга мөмкин.
Тормышның иң яхшы очракта да бик кыска булуы (һәм никахлы тормыш ир яки хатынның үлеме аркасында тагын да кыскарак булырга мөмкин) мәсихчеләрне бөтен тормышны җиңел тотарга чакыра. Без беркайчан да никах бурычларын ташларга тиеш түгел. Ирләр Мәсих Чиркәүне яраткан кебек яратырга тиеш. Ләкин без өстенлекләрне кирегә әйләндерергә һәм никах өчен генә яшәргә дә тиеш түгел. Мәсихнең кайту өмете иман итүченең тормыш көтүен кыскарта.
Әйберләрнең хәзерге структурасы даими түгел. Без аларны вакытлыча булган кебек яшәргә тиеш. Бу принцип тормышның берничә өлкәсен үз эченә ала (7:29-30). Никах, кайгы, шатлык, милек, финанслар, ләззәтләр һәм күңел ачуларга килгәндә, без аларга нык бәйләнмәгән кебек яшәргә тиешбез. Алар вакытлыча гына. Без үз урыннарында дөрес булган, ләкин үтеп китә торган әйберләрне артык бәяләргә тиеш түгелбез.
Игътибарны читкә юнәлтүләрдән сакланыгыз
Ирләр һәм хатыннарның бер-берсен шатландырырга теләве бик нормаль. Ләкин әгәр бу гына булса, алар Раббыны шатландырудан читкә юнәлтеләчәкләр, һәм мөһим әйберләрне югалтачаклар. 7:32-35 аятьләрендә Паул никахның игътибарны читкә юнәлтүләре һәм мәшгульлекләре турында борчылуын күрсәтү өчен бер сүз куллана. Ул мәсихчеләрне никахлы булганнары өчен гаепле итеп язу өчен түгел. Ул аларга бернинди тозак яки чикләү куймый. Ул аларның файдасына яза, алар Раббыга игътибарны читкә юнәлтмичә багышланып яшәсеннәр өчен (7:35). Яхшы мәсихче никахы «һәрберсе икенчесе өчен яшәгән, һәм икесе дә Раббы өчен яшәгән мөнәсәбәт» дип яхшы тасвирлана.
Раббыны шатландыру
Һәр мәсихче Раббыны шатландырырга тели. Аңа күбрәк охшарга тырышудан да яхшырак юл бармы? Без Алладан мәхәббәтнең иң югары үтәлеше үз-үзең белән мәшгуль булуда түгел, ә башкаларга ирешүдә икәнен өйрәнәбез. Мәңгелекнең серле үткәнендә без Ата белән Улны камил мөнәсәбәттә күрәбез. Ләкин алар үз мәхәббәтләрен үзләренә генә чикләмәгәннәр, алар үзләренең илаһилыгында камил булсалар да. Алар «кеше уллары белән шатлык тапканнар» (Гыйбрәтле сүзләр 8:30-31). Аларның йөрәкләрендә без дөнья яратылганчы ук булганбыз! Ялгызмы, никахлымы, мәхәббәт үзенең үтәлешен башкаларны яратуда таба: «Мәхәббәт бер-береңә карау өчен түгел, ә бер юнәлештә бергә карау өчен.»
Мәсихчеләр өчен төп принциплар саклана. Ирләр яратырга тиеш. Хатыннар буйсынырга тиеш (Эфеслеләргә 5:22-23). Ләкин без хәзергедән яхшырак һәм аннан тыш нәрсәгә чакырылганбыз. Зуррак өстенлек — Раббыны шатландыру һәм башкалар турында кайгырту өчен яшәү, шәхси корбан нинди генә булса да. Бу авыр хәлләрдән чыгу юлы булырга мөмкин. Бер нәрсә билгеле: Мәсихне күргәч, барысы да моңа лаек булачак.
