«Ibadatxana átirapındaǵı barlıq jan bólmeler hár bir keyingi dárejede keńirek edi. Ibadatxananı qorshap turǵan qurılıs joqarıǵa qaray kóterilgen basqıshlarda qurılǵan edi, sonlıqtan bólmeler joqarıǵa qaray barǵan sayın keńeyip bardı. Eń tómen qabattan eń joqarı qabatqa ortalıq qabat arqalı basqısh kóterilgen edi» (Ezekiel 41:7).
Tabor tawınıń shıńı bizdi kútip turǵanda, biz hesh qashan oypatlıqtıń tumanında qalıwǵa razı bolmawımız kerek. Tawlardıń shıǵı qanday taza, taw hawasi qanday salqın, joqarıda jasaytuǵınlardıń, aynaları Jańa Qudusqa qaraytuǵınlardıń azıq-awqatı hám ishimligi qanday bay! Kóp áwliyeler kómir kánlerinde jasaytuǵın adamlar sıyaqlı jasawǵa razı, olar hesh qashan kúndi kórmeydi. Kóz jasları olardıń júzlerin qayǵıǵa batıradı, al olar aspan mayı menen maylanıwı múmkin edi.
Men isenemen, kóp múminler saraydıń shatırında júrip, jasıl tábiyat kórinisin hám Livandı kóre alatuǵın waqıtta zindanda azap shegedi. Oyanıń, múminler, tómen jaǵdayıńızdan! Jalqawlıǵıńızdı, áste-aqırınlıǵıńızdı, suwıqlıǵıńızdı yamasa Másihke bolǵan taza muhabbatıńızǵa kedergi bolıp atırǵan nárseni taslań. Onı janıńızdıń hár bir quwanıshınıń Dáregi, Orayı hám Qorshap alıwshısı etiń. Endi ózińizdiń az jetiskenliklerińiz benen qanaatlanıwdan bas tartıń. Joqarı, asıl hám tolıqraq ómirge umtılıń. Aspanga qaray! Qudayǵa jaqınlaw! C.H.S.
Men eń biyik shıńǵa shıǵıwdı qáleymen, Hám jaqtı dańq nurın tutıwdı; Biraq men aspanı tapqansha duwa etemen, Rabbım, meni joqarı jerge basla!
Bizdiń kóbimiz eń jaqsı ómirimizdi súrip atırǵan joq. Biz tawlarǵa shıǵıwdan qorqqanımız ushın tómenliklerde qalamız. Tiklik hám qıyınshılıq bizdi ruwxlandırmaydı, sonlıqtan biz oypatlıqlardıń tumanında qalıp, tawlardıń sırrın hesh qashan úyrenbeymiz. Óz-ózimizdi erkeletiwimiz benen nelerdi joǵaltqanımızdı, eger tek shıǵıwǵa batırlıq etsek qanday dańq kútip turǵanın, yamasa Qudaydıń tawlarına shıǵa alsaq qanday bereketler tabatuǵınımızdı bilmeymiz! J.R.M.
C.H.S. / J.R.M.
