Жанларымыз ушын қандай объект! «Ал Бул Адам!» Бул Адам, Ийса Мәсих, «ҳәр күни хызмет етип, ҳеш қашан гүналарды алып тасламайтуғын бирдей қурбанлықларды қайта-қайта усынатуғын» ҳәр бир руўханийге қарама-қарсы (Евр. 10:11). Еврейлер китабының жазыўшысы бул китап даўамында Бул Адамды алдымызға қойды; бул үзинтиде биз Бул Адамның хачта әмелге асырған исине итибар қаратамыз.
Еврейлерге 9:28 де биз оқыймыз: «солай етип Мәсих көплердиң гүналарын көтериў ушын бир мәрте усынылды. Оны ынта менен күтип атырғанларға Ол екинши мәрте, гүнасыз, қутқарыў ушын көринеди».
Бул Адам Леви руўханийлиги тарийхында ҳеш бир руўханий әмелге асыра алмаған нәрсени әмелге асырды: Ол исин тамамлады. Ол гүна ушын ең соңғы ҳәм ең үлкен қурбанлықты, Өзин қурбан етти. Өзин усынғаннан кейин, Ол отыра алды; Оның иси тамамланды! Ол исин тамамлағанда, Қудай разы болған иси менен, Ата Оған айтты: «Мениң оң қолымда отыр, Мен Сениң душпанларыңды аяқ асты еткенше» (Зәб. 110:1). Ол жеңисти қолға киргизди ҳәм енди жоқары көтерилди! Оның жеңисиниң нәтийжесинде, қутқарыў ушын Оған мүрәжат еткенлер мәңгиликке кәмиллестирилген. Биз Онда толықпыз (Кол. 2:10).
Қудай алдында кәмил жағдайда екенимизди қалай билемиз? «Ал Муқаддес Руўх та бизге гүўалық береди… ‘Олардың гүналарын ҳәм нызамсыз әмеллерин енди еслемеймен.’ Енди булардың кеширилиўи бар жерде, гүна ушын енди қурбанлық жоқ» (Евр. 10:15–18).
