Дүйнөлүк чоң бийликке ээ эфиопиялык чөлдү аралап бара жаткан; ал Кудайдын шаарында сыйынууга барган. Эгерде кандайдыр бир шаарда анын рухий абалын жакшыртуу үчүн бир нерсе кылынса, Иерусалим ошол жер болчу. Азырынча ал өзүнүн өлгөн абалын билген эмес. Кудайдын Сөзүн окуп жатып, Ышайа пайгамбар сүйүктүү Орун басарды сүрөттөгөн жерде, ал мындай сөздөрдү окуду: «Ал козудай союуга алып барылды, кой кырккандын алдында унчукпагандай, Ал оозун ачкан жок. Ал түрмөдөн жана соттон алынып салынды… анткени Ал тирүүлөрдүн жеринен кесилген» (Ышайа 53:7–8). Бул учурда, Кудайдын Руху Өзүнүн кулу Филипке анын тынчсызданган жана кыйналган жанына кубаныч берүү үчүн жиберди.
Филип оозун ачып, Ышайа 53төн ага Ыйсаны насаат кылды. Ошол күндөрдөгү Кудайдын адамдары, эгерде Христос баары үчүн өлсө, анда баары өлгөнүн ачык көрсөтүшкөн. Эфиопиялык Иерусалимге барганы үчүн жакшы болбошу мүмкүн — кантип болмок эле? Дин дарыгерлери өлгөн адам үчүн эмне кыла алмак? Же мыйзам да өлгөн адам үчүн эмне кыла алмак? Христостун өлүмү адамдын абалы чексиз ырайымдан башка эч нерсенин колунан келбей турганын көрсөткөн. Ал эми Кудай өлгөн, жоголгон адам үчүн чексиз ырайым менен эмне кылган? Ал Өзүнүн Уулун ал үчүн өлүүгө — өлүмдө анын ордун ээлөөгө — ошондо Ал өлгөндөрдөн Биринчи төрөлгөн болмок. Ошондо Ал өлгөндөрдөн тирилип, өлүм жана күнөө болбой турган жаңы жаратуунун башталышы болмок.
Ооба, ошол күндөрдөгү Кудайдын адамдары Христостун өлүмүн адамды жакшыртуу үчүн эмес, Кудайдын алдында адамдын өлүмү катары; жана Христостун тирилишин Христос ичиндеги ар бир ишенген адамдын жашоосу жана жалгыз жашоосу катары насаат кылышкан.
