Биз бул медитацияны Яҳя Шомылдырыўшының сөзлери менен баслағанымыз жақсы болады: «Ол өсиўи керек, бирақ мен кемиўим керек» (Яҳя 3:30). Хожа Ийсаға болған миннетдарлығымыз артқан сайын, Оның Шахсының даңқын көбирек көрген сайын, өзимиз ҳаққындағы ҳәр қандай жоқары ойларымыз азаяды.
Қудайдың Сөзи тек ғана жол ушын нур емес, сонымен бирге Қудайдың аян етилиўи. Қудай Өзин Өз Улында аян етти, ҳәм Ул, ҳәрдайым Әкениң қойнында жасап, Оны жәриялады. Әкениң қуўанышы, Өз жүрегиниң шадлығы Оның Улында орайласқан ҳәм Оның әтирапында айланады. Буннан тысқары, Ол Өз ойларын Өзине шақырғанлар менен бөлисиўди қуўатады, сонда биз де Оның қуўанышына кире аламыз.
Бул бизге әкеси Яқуб сүйген Юсуфтың тарийхын еслетеди, ҳәм соның ушын оны аға-инилери жек көрди. Юсуфтың аға-инилери оның әкеси тәрепинен артық көрилгенин жақсы билетин еди. Соның ушын олардың жүреклеринде қызғаныш бар еди, ҳәм олар Юсуфты жек көрди. Яҳя 15:25-те биз Хожа ҳаққында мына сөзлерди оқыймыз: «Олар Мени себепсиз жек көрди». Бирақ гүна үстемлик еткен бул қараңғы саҳнада, Оның қоллары жасаған ҳәм турғынлары Оны билмеген дүньяда, Ол ҳәрдайым Өз Әкеси Қудайды даңқлады. «Әке Улды сүйеди» деген сөзге таң қалыўымыз керек пе? Бул сөз қаншелли гөззал ҳәм қаншелли тәсирли. Жүреклеримиз ушын қандай берекетли кәсип!
Солай етип, биз Оны еслеў ушын жыйналғанымызда, Мухаддес Рух Хожа Ийсаның Шахсы ҳәм жумысын алдымызға қойыўды қуўатады. Биз одан жоқарыға яки одан тысқарыға көтериле алмаймыз, бирақ биз, қаншелли әлсиз болсақ та, Әкениң Өз Улы ҳаққындағы ойларын қабыл етип, Оған табыныў ҳәм ибадат етиўимиз мүмкин.
