Биз Анын бар экенине жана Ал эмне экенине ишенишибиз керек. Биз Кудай менен өз жаныбыздын сырында, башка бардык нерселерден бөлөк жана көз карандысыз мамиледе болушубуз керек. Кудай менен болгон жеке байланышыбыз улуу чындык, тирүү факт, чыныгы жана айкын тажрыйба болушу керек, ал биздин жашообуздун түпкүрүндө жатып, бардык убакта жана бардык шарттарда жаныбыздын таянычы жана тиреги болушу керек. Жөнөкөй пикирлер жетишсиз; догмалар жана ишенимдер жардам бербейт. «Мен Кудайга, Кудуреттүү Атага ишенем» деп айтуу жетишсиз болот. Бул да, башка эч кандай жөнөкөй сөз формасы да жетишсиз. Бул жүрөктүн суроосу, жан менен Кудайдын Өзүнүн ортосундагы маселе болушу керек. Мындан башка эч нерсе жанды эч качан колдой албайт, айрыкча азыркыдай бош жана үстүртөн нерселер менен курчалган күндө.
Жандын ишениминин негиздерин бузууга эч нерсе көптөгөн жасалма кесиптердей таасир этпейт. Муну ишенбеген адамдын манжасы диндин кесипкөйлөрүнүн жашоосунда көрсөтүлгөн одоно карама-каршылыктарга тынымсыз көрсөтүлүп турганынан бир аз түшүнсө болот. Жана мындай карама-каршылыктар он миң эсе көбөйтүлсө да, ишенбеген адамды өзүнүн ишенбестигинин адилеттүү кесепеттеринен эч качан коргой албаса да, анткени ар бир адам өзү үчүн жооп бериши керек, бирок жасалма кесип ишенимди солкулдатууга умтулат. Ошондуктан Кудайга жөнөкөй, чын жүрөктөн, жеке ишенимдин, Анын Сөзүнө шексиз балалык ишенимдин, Анын акылмандыгына, жакшылыгына, күчүнө жана ишенимдүүлүгүнө туруктуу таянуунун чукул зарылдыгы бар. Бул жандын казыгы, ансыз христиан дүйнөсүнүн толкундуу сууларында коопсуз жүрүү мүмкүн эмес.
