“Bir nárse” degen sóz dizbegi ekinshi ret tuwma soqır bolǵan hám kózi ashılǵan adamnıń gúrrińinde ushırasadı. Rabbı Isa onı keremet túrde emlegenligi anıq bolsa da, Fariseyler haqıyqatqa iseniwdi qálemedi. Olardıń qayta-qayta sorawları olardıń júreklerindegi isenimsizlikti bildirdi. Adamnıń ózi menen eki ret sóyleskennen keyin, onıń ata-anası menen úshinshi ret sóyleskennen keyin, olar aqırında onı sinagogadan quwıp shıǵardı! Olar Rabbıdıń tábiyattan tıs kúshin biykar etti, soqır adamnıń gúwalıǵın itibarsız qaldırdı, Qudaydıń haqıyqatın jalǵanǵa almastırdı hám dálillerdi jalǵan boljamlarǵa tiykarlanǵan dúnyaǵa kózqarasqa sáykes túsinik berdi. Tanıs esitile me? Sebebi quyash astında jańa hesh nárse joq, hám biz búgingi kúnde evolyutsionistler hám Qudaydıń bar ekenligin biykar etetuǵınlar tárepinen sol soqır pikirlewdi kóremiz.
Iman jolınıń bul dáslepki basqıshında, soqır adamda Fariseylerdiń barlıq sorawlarına juwaplar joq edi. Biraq ol olar menen tartısqa yamasa dawǵa kirmedı. Onıń gúwalıǵı ózi ushın sóyledi! Sol waqıtta ol bilgen tek bir nárse bar edi: ol tuwma soqır bolǵan bolsa da, Rabbı Isa oǵan kóriw keremetin bergen edi.
Ol “Bir nárse bilemen” degenine itibar beriń – “oylayman” yamasa “sezemen” emes. Bul haqqında hesh qanday gúman joq edi. Onıń ómirindegi ózgeris anıq edi! Sezimler keledi hám ketedi; olar isenimsiz; olar joqarı hám tómen túsedi; biraq Qudaydıń Sózi máńgi jasaydı hám qaladı. Ol anıq hám isenimli hám ózgermeytuǵın! Biz Qudaydıń Sóziniń isenimine súyene alamız, qutqarıw ushın da, Onıń ómirimizdagi házirgi ǵamxorlıǵı ushın da. “Sebebi men kimge isengenimdi bilemen hám Ol maǵan sol Kúnge shekem tapsırǵan nársemdi saqlay alatuǵınına isenimim kámil” (2 Tim. 1:12).
