Дәуіт адамзаттың бар болуын ойлағанда, біздің өміріміз бу сияқты деген қорытындыға келеді. Жақып осы ойды жалғастырып, біз өз күндерімізді бақылаймыз деп ойласақ та, олай емес екенін еске салады: «Енді тыңдаңдар, «Бүгін немесе ертең біз пәлен қалаға барып, бір жыл тұрып, сауда жасап, пайда табамыз» дейтіндер; ал ертең не болатынын білмейсіңдер. Өйткені сендердің өмірлерің не? Ол аз уақытқа көрініп, содан кейін жоғалып кететін бу сияқты» (Жақ. 4:13–14). Әнші жазғандай: «Өмір ең жақсы дегенде өте қысқа, жапырақтың түсуі сияқты». Әрқайсымыздың осы планетада белгіленген уақытымыз бар. Киелі кітапта: «Адамдарға бір рет өлу, ал одан кейін сот белгіленген» делінген (Евр. 9:27).
Жер бетіндегі өмір қысқа болса да, ол мағынасыз немесе мақсатсыз болуы міндетті емес! Көптеген адамдар бұл өмір бар болғаны осы деп өмір сүреді, және олар өлімнен кейін не болатыны туралы өте аз ойлайды. Бұл өте үмітсіз өмірге әкелуі мүмкін. Көптеген адамдар: «Мен мұнда не үшін жүрмін?» деген сұрақ қояды. Бұл сұрақтың жауабы сізді жаратқан Біреуде – ата-анаңызда емес, Жаратушыңызда. Забуршы бізге: «Сен менің ішкі мүшелерімді қалыптастырдың; Сен мені анамның құрсағында жаптың. Мен Саған мадақ айтамын, өйткені мен қорқынышты және тамаша жаратылғанмын ... Сенің көздерің менің қалыптаспаған затымды көрді. Және Сенің кітабыңда олардың бәрі жазылған, мен үшін белгіленген күндер, олардың ешқайсысы болмаған кезде» (Заб. 139:13–14, 16) деп еске салады.
Ол сізді жаратып қана қоймай, сізді құтқару үшін бағасын төледі; сіздің өміріңіздің Мәсіхте құндылығы мен мағынасы бар! Үмітіңізді Оған арнаңыз!
