Қудайдың сүйкли Улының хорланғанына таң қаламыз ба? Исаяның болжамының орынланғанын көриў ушын Инжилди оқыўымыз керек. «Олар Мени себепсиз жек көрди» деп жазылған (Юхан. 15:25; Зәб. 69:4). «Себепсиз» деп аўдарылған сөз «биймал» яки «еркин» дегенди аңлатады. Ол еркин сүйди ҳәм дәл солай еркин жек көрилди. Инжил жумысына қатнасқан ҳәр бир адам адамлардың жүреклериниң тереңинде жатқан Мәсихке қарсы душпанлықты тез арада түсинеди.
«Бийкарланған» сөзи «жалғыз қалдырылған» яки «алыс тутқан» деп аўдарылыўы мүмкин. Инжилде Мәсих бизге жалғыз адам болып көринеди, гәрше Оны шәкиртлери, сондай-ақ азап-ақырларынан қутылыўды излеген үмитсиз топарлар қоршап турса да. Ол ҳәрдайым, ҳәттеки Өзине ең жақын адамлар тәрепинен де, түсинилмеди, ҳәм буннан үлкен жалғызлық жоқ. Солай етип, Ол «қайғылы адам ҳәм азап пенен таныс» болды. Буны бизге түсиниў қыйын: Әскерлердиң Жаҳуасы болған, денеде көринген, бирақ барлық қайғыларымызға кирген Ол — бирақ солай болды. Бул жердеги «қайғы» сөзи «аўырыў» деп те аўдарылыўы мүмкин. Бул қалай болыўы мүмкин? Буны түсиндириўге яки түсиниўге тырысыў бизге емес, бәлки табыныўымыз керек.
Олардың Оған болған жиркениши «биз … жүзлеримизди Одан жасырдық» деген сөзлерде билдирилген. Төмен Мәсих, қойдың кедейлери ҳәм олардың азап-ақырлары менен бирдей болған Ол, олардың диний ҳәм мәдений мақтанышы қабыл ете алмайтуғын нәрсе еди. Бул олардың Римнен азат болыў ушын миллий умтылысларына қарсы шығыў еди. Олар Оны «хорлады» ҳәм «қәдирлемеди»; Рим крести бул мүнәсибеттиң ҳәм Оның қайғыларының кульминациясы болар еди.
