Не! Мумкин бе, Мухаддес Китап қулларға мүрәжат етип, жоқарыдағы көрсетпелерди береди? Ҳаў, Қудай қулликти орнатпаған болса да. Гүнакар адам буны ислеген, бирақ Қудай не бар екенин, адамныӊ өз замандасына не ислегенин таныйды. Ол ҳеш қашан мәсихшилерге жаман дүнья системасын реформалаўға яки жақсылаўға урыныўы керек деп айтпайды. Келешекте Ийса Мәсих дүньяны әдалатлы басқарады.
Адамлар өз қулларына көп ўақыт қатты, ҳәтте аянышлы түрде мәмле кеткен жерлерде, Қудай оларға Өзиниӊ муҳаббатын көрсетти. Өзиниӊ мәрҳаматы менен, Ол оларды өз хожаларын қутқарғандай қутқарады: Өзиниӊ Улыныӊ иси арқалы, Ол адам болып, қул формасын алып, Өзин кишипейиллик етти ҳәм өлимге, ҳәтте крест өлимине бойсыныўшы болды (Фил. 2:5–8). Қуллар, яғный қуллар, енди «Қудай Қутқарыўшымыздыӊ тәлиматын барлық нәрседе безендириў» үлкен ҳүрметине ийе болды!
Олар буны қалай ислеўи керек еди? Олар өз хожаларына бойсыныўы керек еди. Басқа жерлерде көремиз, хожа меҳирбан яки аянышлы, исениўши яки емес екенлиги әҳмийетли емес еди; олар оны разы етиўге умтылыўы ҳәм оған қарсы сөйлемеўи керек еди. Олар урлық қылмаўы ҳәм ҳәтте кишкене нәрселерди де өзлерине алмаўы керек еди. Олар садық, исенген ҳәм толық исенген болыўы керек еди, ҳәр қандай жағдайда жақсы гүўалық болыўы керек еди.
Қуллик енди нызамлы болмаса да, бүгинги хызметкерлер буннан ҳәм басқа үзиндлерден Қудай олардан жумыста өз жумыс бериўшилерине қалай мәмле етиўин қәлейтуғынын үйрениўи мүмкин. Титус Ийсаныӊ қулы еди. Павл, Жакып, Петр ҳәм Жуде бәри өзлерин Ийса Мәсихтиӊ қуллары деп атаған. Биз де сондай болыўға таярмыз ба?
