Pavlus Titusga keksa erkaklar va ayollarni nasihat qilishni buyurganidan so'ng, bu yosh erkak uchun ko'pincha nozik vazifa bo'lgan, Titusga o'zi kabi yosh erkaklarga nasihat qilish bo'yicha ko'rsatma beradi. Uning o'z hayoti uning ta'limotini tasvirlash uchun amaliy namuna bo'lishi kerak edi. Bu boshqalarga o'rgatishga intilayotganda eslash kerak bo'lgan muhim prinsipdir. Aks holda, sizga eski maqol aytilishi mumkin: “Sizning kimligingiz shunchalik baland gapiradiki, men sizning aytayotganingizni eshita olmayman.”
Apostol Titusga yosh erkaklarga singdirishni aytgan birinchi fazilat – bu hushyorlik. Har bir yangi moda yoki urf-odatlarga impulsiv ravishda berilmasdan, aql-idrokli bo'lish, sog'lom fikr yuritish mas'uliyatli, yetuk masihiy bo'lish uchun juda muhimdir. Titusning o'zi ham yaxshi ishlar namunasi bo'lishi kerak, yaxshi g'oyalar emas. Rabbiy Iso yaxshilik qilib yurgan. Va Efesliklarga 2:10 bizga Qudayim bizni U oldindan tayyorlagan yaxshi ishlarni qilishimiz uchun yaratganligini eslatadi.
Titus ta'limot haqida ikkilanmasligi kerak edi. Sog'lom ta'limotga zid kelmaslik kerak, balki uni halollik va buzilmaslik bilan saqlash kerak. Rabbiy Iso Yuhanno 14:6 da O'zini Haqiqat deb ataydi; Qudayimning Kalomini haqiqat deb ataydi (17:17); va Muqaddas Ruhni haqiqat Ruhi deb ataydi (16:13). Titus o'z nutqida sog'lom va to'g'ri, aniq va maqsadga muvofiq bo'lishi kerak edi, uning hayoti u o'rgatgan haqiqatning jiddiyligiga mos kelishi kerak edi.
Qudayimning ishlari yengil-yelpi qabul qilinmasligi yoki hazil qilinmasligi kerak; ular jiddiy ish, hayot va o'lim masalalari. Qarshilik qiluvchilar imonlilar haqida hech qachon yomon gap aytmasliklari kerak, ularning hayoti taqvodor bo'lishi kerak.
