«Яҳўа меҳирбан саўға бериўши» деген мәнисти аңлататуғын Юханна Инжили өзиниң уллы даңқы менен айрықша. Бул жерде Ийса Мәсих Жаратыўшының Өзи, мәңгилик, жалғыз туўылған, Қудайдың айрықша Улы сыпатында көринеди, Ол Әкеден Оның даңқын толық ашып бериў ушын жиберилген. Бул ҳүкимдарлық, хызмет яки мәрҳамлықтан әдеўир көп, бул мәңгилик Қудайдың нуры ҳәм сүйиўи. Ол, илаҳий Шахс, бул жерде биздиң табыныўымыздың объекти болып табылады.
Сонлықтан бул Инжил синоптикалық емес (яғный, Ийса Мәсихтиң жердеги өмири ҳәм ис-ҳәрекетлери ҳаққында улыўма көзқарас бериўши), басқа үшеўи сыяқлы, бирақ Оның шахсына ҳәм Оның сөзлерине, ҳәтте Оның душпанлары тәрепинен гүўаланған сөзлерине айрықша итибар қаратады: «Ҳеш бир адам ҳеш қашан бул Адам сыяқлы сөйлемеген!» (7:46). Бул жерде жазылған мөжизалар ҳәм мысаллар да Оның жеке илаҳий даңқына ең анық гүўалық береди. Дәл усы жерде биз Оның аўзынан шыққан мына сөзлерди табамыз: «Ибраҳим болмастан бурын, Мен барман» (8:58). Юханна Инжилиндеги жети «Мен барман» сөзлери жақсы белгили. Олар Оның илаҳийлиги ҳаққында сөйлейди (салыстырың: Шығыў 3:14).
Оның хашқа шегелениўи ҳаққындағы жазбаның сабырлы, уллы қәдир-қымбаты да биздиң итибарымызды тартады, себеби бул жерде Оның хызметиниң жанып турған қурбанлық сыпаты көринеди (Левилер 1), жаныў ҳәмме нәрсениң Қудайға хош ийисли қурбанлық сыпатында көтерилиўин аңлатады. Жанып турған қурбанлық тийкарынан Қудайдың даңқы ушын қурбанлық болған. Китаптың татлы қарапайымлығы оған ең ақылсыз адамлар ушын да әжайып тартыў күшин береди; соған қарамастан, оның жасырын мәнислериниң тереңлиги ең терең билимпазлардың да шын кеўилден таң қалыўын оятқан.
