СОРАЎ: Даўыт ҳәм Муса екеўи де қәтиллик еткен ҳәм кеширилген болса, не ушын 1 Юҳанна 3:15-те «ҳеш бир қәтилиң Онда мәңги өмири жоқ» деп айтылған?
ЖУЎАП:Биз мәсихши ҳаққында ойлағанда биз Ийса Мәсихти өзиниң жеке Қутқарыўшысы ҳәм Ийеси сыпатында қабыл еткен адамды айтамыз. Бундай адам қайта туўылған – Мәсихте жаңа өмир алған. Ҳәтте Петр мәсихшилердиң «иләҳий тәбиятқа қатнасыўшылар» (2 Петр 1:4 NKJV) болғанын айтыўға шекем барады. Бирақ биздиң үлкен өкинишимизге қарамастан, ески гүнакар тәбияттың әли де бар екенине көп дәлил бар. Павлус бизге «жердеги ағзаларыңызды өлтириң» деп айтады ҳәм олардың бир нешеўин атайды: «арамлық, напаклық, қызғынлық, жаман қәлеў ҳәм бутпарастлық болған ашкөзлик… ашыў, қаҳар, жаманлық, ҳәсрет, напак сөз» (Колоссялықларға 3:5-8). Биз ашыў тәжирийбеден билемиз, бундай машқалалар менен үнеми гүресиў керек. Биздиң ески, гүнакар тәбиятымыз биз өлгенге шекем ямаса Ийе Өз адамларын Раптурада Өзине алғанға шекем биз бенен болады.
Юҳанна өзиниң биринши хатында абсолют терминлерде жазады. Ол әдетте мәсихшини мәсихши болған адам сыпатында емес, бәлки ондағы айрықша мәсихши болған нәрсе сыпатында көрсетеди. 1 Юҳанна 3:10-да ол Қудайдың балалары менен шайтанның балаларын салыстырады. Қутқарылмаған адамлар шайтанның балалары сыпатында қаралады, оларды Ийе Юҳанна 8:44-те «басынан қәтил» деп атайды. Олар, ағасын өлтирген Қабыл сыяқлы, бул қорқынышлы әкениң өзине тән қәсийетлерин көрсетеди. Ағасын жек көрген адам бул жерде қәтил деп аталады. Сүйиспеншилик болса, жаңа тәбиятты сипатлайды ҳәм адамның иләҳий өмирге ийе екениниң дәлили болып табылады. Мәсихшилер сыпатында биз бир-биримизди сүйемиз. Бул сүйиспеншилик тек ғана сөзлер ямаса сезимлер мәселеси емес, бәлки «ис ҳәм ҳақыйқаттағы» сүйиспеншилик (1 Юҳанна 3:18). Ол ҳәтте бир мәсихши ушын өмиримизди бериўди де қамтыўы мүмкин, ҳәм әлбетте, бул дүньяның мал-мүлкинен мүтәж ағамыз бенен бөлисиўди қамтыўы керек.
Дәслепки мәсихшилер ушын бул өте әмелий мәселелер еди. Ҳүкимет тәрепинен қуўдаланып ҳәм қамаққа алынғанда, олар гейде ареналарға алып келинип, қуралланып, қанхор топарлардың көңил ашыўы ушын гладиаторлар сыяқлы өлимге қарсы гүресиўге мәжбүрленген. Мәсихшилер әдетте бир-бирине қарсы бундай усыл менен өмирлери ушын гүресиўден бас тартқан. Бул ҳәрекет тамашагөйлердиң көңилин қалдырса да, ол сондай-ақ «Мине, бул мәсихшилер бир-бирин қалай сүйеди» сыяқлы миннетдарлық билдириўлерди де келтирди. Көп адамлар сүйиспеншиликтиң бул әмелий көрсетпеси арқалы мәсихши болды.
Муса ҳәм Даўыт қатты айтқанда, мәсихшилер емес еди, бирақ олар биз сыяқлы кемшиликлери болған Қудайдың Ески Ўәсият әўлийелери еди. Олар қәтиллик етти, Муса тиккелей (Шығыў 2:11-15) ҳәм Даўыт ўәкил арқалы (2 Самуил 11:15-17). Ҳәм иә, өкинишке орай, мәсихшилер де қәтиллик еткен. Егер бул олар қутқарылғанға шекем ислеген болса, биз мәсихшилер қәтиллик етти деп айта алмаймыз, себеби олар әли мәсихши емес еди; олардың гүналары әли кеширилмеген еди. Бирақ ҳақыйқый мәсихшилер қәтиллик еткени бийкар етилмейди.
Қәтиллик ҳәм оның өзине тән категориялары – өзин-өзи өлтириў ҳәм аборт – жаңа тәбияттың жемиси емес. Бундай ислер Мәсихте жасаўдан келмейди ҳәм оған сәйкес келмейди. Қудайдан алынған мәсихшиниң жаңа тәбияты гүна ете алмайды. Бирақ ол Адамнан мийрас еткен ески тәбиятқа ийе болғанша, ҳәр қандай жаман ислерди етиў мүмкиншилиги бар. Бирақ Қудай исенимли адамды қәтил сыпатында емес, бәлки кеширилген ҳәм жоқарыдан өмир алған адам сыпатында қарайды.
