Жаңа Ўәсиятта кем дегенде сегиз мәрте ушырасатуғын бул сѳз бул жаратылыстың нәрселерине қарата айтылған (Еврейлерге 9:11 қараң). Биз материаллық дүньяда бес сезимимиз арқалы жасаймыз ҳәм реакция билдиремиз, бирақ христианлықта биз руўхый дүньяға киргизилемиз, оны бес сезим арқалы қабыл етип, түсинип болмайды. 1 Коринфлилерге 2:14-те ҳаўарий Павлус былай деп жазады: “Бирақ тәбийғый адам Қудай Руўхының нәрселерин қабыл етпейди: себеби олар оған ақымақлық болып кѳринеди: ҳәм оларды биле алмайды, себеби олар руўхый жақтан ажыратылады.”
Ѳкинишке орай, биз тәбийғый адам болып туўылғанымыз ушын, руўхый нәрселерди түсиниўде үлкен қыйыншылыққа дуўшар боламыз ҳәм оларды кѳрип атырғанда, оларды ѳзимиздиң тәбийғый ақыл-парасатымыз ҳәм қәбилетимиз бенен түсиндирмекши боламыз. Бирақ ҳақыйқый исениўшиде Мухаддес Руўх жасап атыр, сонлықтан жоқарыда келтирилген аяттан алдынғы аятта оқыймыз:
“Енди биз дүнья руўхын емес, Қудайдан болған Руўхты қабыл еттик; сонда бизге Қудай тәрепинен еркин берилген нәрселерди билиўимиз ушын.”
Ҳаўарийлердиң ислери 17-бапта, Павлустың Афинада жалғыз қалғанын оқыймыз, ол жерде адамның Қудай ҳаққындағы ой-пикирин билдиретуғын барлық имаратлар ҳәм ҳайкеллерди кѳрди, оның руўхында қозғалыс пайда болды ҳәм оны жәмийет алдында ырымшыллық деп айыплады. Ҳәм айтты: “Дүньяны ҳәм ондағы барлық нәрселерди жаратқан Қудай, Ол аспан ҳәм жердиң Ийеси екенин кѳрип,
қоллар менен жаратылған ибадатханаларда жасамайды; ҳәм адамлардың қоллары менен сыйынбайды.”
Ийемиз Ийса Юҳанна 4:24-те айтады:
“Қудай – Руўх: ҳәм Оған сыйынатуғынлар руўхта ҳәм ҳақыйқатта сыйыныўы керек” бул ҳақыйқый сыйыныў тек ғана бизге берилген Мухаддес Руўх арқалы емес, соны менен бирге руўхый нәрсе екенин аңлатады. Христиан дүньясы Қудайға сыйыныў деп аталған нәрседе материаллық нәрселерди қолланып, бес сезимимизге унайтуғын ески Ўәсияттың рәсмий жолын үлкен дәрежеде кѳширген, бул нәрселердиң барлығы Қудайдың сүйкли улының ѳлиминде тоқтатылғанын түсинбестен.
Колоселиклерге 2:11-де Павлус айтады:
“Онда сизлер де сүннетлендиңиз қол менен емес, руўхый сүннет пенен, денениң гүнакар тәбиятын таслап, Мәсихтиң сүннетинде.” Яҳудийлер сүннеттиң мәнисин жақсы билетуғын еди ҳәм оларға Қудай тәрепинен Оның халқы екениниң белгиси сыпатында берилген еди. Бул әмел олардың денелерине әлбетте тәсир етти, бирақ олардың ишки, яки руўхый жақтан ким екенин ѳзгертпеди. Қол менен емес, бирақ Қудай тәрепинен Мәсихтиң ѳлиминде исленген сүннет, Оны қуўандыра алмайтуғын ҳәм Оған жуўап бере алмайтуғын сол ески тәбиятты бир мәрте ҳәм мәңгиге кесип таслайды.
Сонлықтан Павлус 12-аятта даўам етеди:
“Оның менен бирге шомылдырыўда кѳмилдиңиз, онда сизлер де Оның менен бирге Қудайдың ислеўине болған ийман арқалы тирилдиңиз, Ол Оны ѳликлер арасынан тирилтти.”
Ески дәўирдеги шатыр Муса тәрепинен оған таўда кѳрсетилген үлги бойынша қурылған еди ҳәм Қудайға рәсмий түрде жақынласыўдың басқа ҳеш бир миллетте болмаған артықмашылықлы жолы еди. Бирақ Еврейлерге 9:24-те оқыймыз:
Себеби Мәсих қоллар менен жаратылған мухаддес орынларға, ҳақыйқыйдың үлгилерине кирмеди; бирақ аспанның ѳзине кирди, ҳәзир биз ушын Қудайдың алдында кѳриниў ушын.
Тағы да, сол баптың 11-аятында айтылғандай:
“Бирақ Мәсих келешектеги жақсы нәрселердиң бас руўханийи болып келгенде, үлкен ҳәм кемис-кемтиксиз шатыр арқалы, қоллар менен жаратылмаған, яғный, бул имараттан [жаратылыстан] емес.”
Егер биз сол таң қалдырарлық шатырды бир минутқа ойлап кѳрсек, ол үш бѳлимге бѳлинген: аўла, онда мыс қурбанлық орыны бар еди; сосын мухаддес орын, онда кѳрсетпе нан үстели, таза алтын шамдан ҳәм алтын түтетгиш қурбанлық орыны бар еди; ҳәм ақырында ең мухаддес орын, онда келисим сандығы бар еди, биз Қудайдың ойында болған нәрсениң үлгисин кѳремиз, оған бүгинги исениўши Мәсихтиң иси арқалы кирген.
Мыс қурбанлық орыны Қудайдың мухаддес ҳәм әдил талапларын ҳәм онда усынылған жанып турған қурбанлықты, сол мухаддес талаплардың биз ушын Мәсихтиң ѳлиминде бир мәрте ҳәм мәңгиге қалай шешилгенин билдиреди. Бул ҳақыйқат болғанлықтан, бүгинги ҳәр бир исениўши Қудай ушын руўханий болып табылады ҳәм мухаддес орын биздиң Қудайға руўханийлер сыпатында қалай хызмет етиўимизди билдиреди. Кѳрсетпе нан үстели Қудайдың алдында, Қудайдың ашып берилиўи жарығында, тағы да илаҳий шахс, яғный шамдан ҳәм үстел арқалы бир-бирине байланысқан әўлиелердиң илаҳий шахс тәрепинен сақланатуғын тәртибин кѳрсетип турды ҳәм
“сонлықтан Оның арқалы биз Қудайға мақтаў қурбанлығын турақлы түрде усынайық, яғный, аўзымыздың жемисин, Оның атына шүкиршилик етип,” алтын қурбанлық орыны арқалы билдирилгендей.
2 Коринфлилерге 5:1-де ҳаўарий Павлус денелеримизди бул шатырдың жердеги үйимиз деп атайды:
“Себеби биз билемиз, егер бул шатырдың жердеги үйимиз бузылса, бизде Қудайдың имараты бар, қоллар менен жаратылмаған үй, аспанларда мәңгилик.” Бул аят бул сѳздиң, қоллар менен жаратылмаған, биздиң ѳлимге дуўшар денелеримиз сыяқлы, бул ҳәзирги жаратылыстың нәрселерине қатыслы екенин анық кѳрсетеди, ҳәм олар ѳлимге ҳәм бузылыўға дуўшар.
8-аят бизге денелери ѳлген, бирақ руўхлары ҳәзир Мәсихтиң алдында болғанлардың тағдирин айтады, олар сол "қоллар менен жаратылмаған" ҳәм мәңгилик болған "үйди" қабыл ететуғын сәўлени күтип атыр,
“Биз исенимлимиз, деймен, ҳәм денеден айырылып, Ийемиз бенен бирге болыўды қәлеймиз.”
Ҳаўарий сол баптың 17-аятында материаллық ҳәм руўхый арасында анық айырмашылық жасайды: “Сонлықтан егер кимде-ким Мәсихте болса, онда жаңа жаратылыс бар; ески нәрселер ѳтип кетти; мине, барлық нәрселер жаңа болды: ҳәм барлық нәрселер бизди Ийса арқалы Ѳзине жарастырған Қудайдан.”
